کین سوزنه=کرم شب تاب شنبه 1392/02/28 8:4

http://www.fenland-photography.co.uk/images/111221.jpg 

به تولید و انتشار نور توسط موجودات زنده که در اثر واکنش‌های شیمیایی در بدن آن‌ها صورت گرفته باشد، زیست‌تابی (bioluminescence) گفته می‌شود.

در بیشتر زیست‌تابی‌ها ماده‌ای به نام آدنوزین تری‌فسفات (ATP) واکنش دارد. این واکنش شیمیایی ممکن است درون یاخته یا بیرون از آن صورت بگیرد.در این واکنش ها فسفر تغییر ظرفیت داده و مابقی انرژی الکترون ها به نور تبدیل می شود.

در شهرستان رامسر و حومه

تا دو دهه قبل این نوع حشره زندگی می کرد. در عصرهای اواخر تابستان هرشب از زیر زمین بیرون آمده و تا حوالی صبح به پرواز خود جهت جستجوی غذا و .... ادامه می دادند.

آسمان شب خصوصا در بین درختان مرکبات و میوه های دیگر از نور آنها روشن می شد. انگار ستارگان آسمان به زمین آمده و به خودنمایی می پردازند.احتمالا با تغییر اکوسیستم و سم پاشی های مکرر نسل آنها نیز همانند حشرات دیگر رو به زوال رفته و تنها خاطره ای بیش از آنها در اذهان وجود ندارد.

کرم شب تاب

روز قسمت بود.خدا هستی را قسمت می کرد.خدا گفت:چیزی از من بخواهید.هر چه که باشد شما را خواهم داد.سهمتان را از هستی طلب کنید زیرا خدا بسیار بخشنده است.

وهر که آمد چیزی خواست.یکی بالی برای پریدن ودیگری پایی برای دویدن.یکی جثه ای بزرگ خواست و آن یکی چشمانی تیز.یکی دریا را انتخاب کرد ویکی آسمان را.

در این میان کرمی کوچک جلو آمد وبه خدا گفت:من چیز زیادی از این هستی نمی خواهم.نه چشمانی تیز و نه جثه ای بزرگ.نه بالی ونه پایی نه آسمان و نه دریا.تنها کمی از خودت را به من بده.

وخدا کمی به او نور داد.

نام او کرم شب تاب شد.

خدا گفت:آن که نوری با خود دارد بزرگ است حتی اگر به قدرذره ای باشد.تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگی کوچک پنهان می شوی.

و رو به دیگران گفت:کاش می دانستید که این کرم کوچک بهترین را خواست.زیرا که ازخدا

جز خدا نباید خواست.

حالا هزاران سال است که او بر دامن هستی می تابد.وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شب تاب روشن است و کسی نمی داند که این همان چراغی است که روزی خدا آن را به کرمی کوچک بخشیده است.

منبع:http://yeksokoot.blogfa.com/post-207.aspx

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Whistling_duck_flight02_-_natures_pics-edit1.jpg/800px-Whistling_duck_flight02_-_natures_pics-edit1.jpg 

هوا را چه خوشه  سیکا بگرده

     زمین را چه خوشه کیجا بگرده

خداوندا مره رنگ سیکا کن

دو بال در گردن قشنگ کیجا کن

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

http://dc592.4shared.com/img/sN9W7LMj/s7/0.05058548566855836/Taranehsarayan_R1.jpg

پیشگفتار:

جوان در آسمان آرزوهایش همواره بهترین‌ها را می‌جوید. او می‌خواهد كه بهترین ریشه‌ها را داشته باشد، ریشه‌هایی كه بتواند به آن افتخار كند. اینك اگر در باغ خود گل خوش رنگ و بویی نیافت، نگاهش حسرت زده به گل‌های باغ همسایه خیره می‌گردد. آنگاه سودجویان كه همواره برای چنین طعمه‌هایی گل‌هایی ساختگی را به هزاران رنگ و بوی فریبنده آراسته‌اند، در گذر نگاه این بزرگان كم تجربه، دام عشق را می‌گسترانند. بنابراین، بهترین راه آن است كه گل‌های زیبای باغ خودمان را پالوده از غبار بنمایانیم تا این آینده‌سازان آنچه را كه خود هزاران سال داشته‌اند از بیگانه تمنّا نكنند.

ادبیات عامیانه‌، ادبیات‌ توده­ی مردم‌ ایران‌، اثر مردمانی‌ بی‌سواد یا كم‌سواد و غالبن شفاهی است كه‌ از جهت‌ ساختار و محتوا با ادبیات‌ سنّتی‌ مكتوب‌ فارسی‌ متفاوت‌ است‌. زبان‌ ساده‌، لحن‌ عامیانه‌، حالات‌ و اندیشه‌های‌ عوام‌ در این‌ ادبیات‌ کاملا نمایان‌است. امروزه‌ ادبیات‌ عامیانه‌ در نقاط‌ گوناگون‌ ایران‌ با گویش های‌ متفاوت‌ میان‌ مردم‌ مناطق‌ مختلف در کشور عزیزمان ایران مشهور و متداول‌ است‌.از جمله‌ در گیلان‌ اشعار پیر شرفشاه‌ دولایی‌، از شاعران‌ قرن‌ هشتم‌ ه.ق و باباطاهر  ‌به‌ گویش‌ گیلكی، در مازندران‌ اشعار امیر پازواری‌ به‌ گویش مازندرانی(تبری)‌، در كردستان‌ داستان های‌ كُردی‌ منظومی‌ كه‌ اصطلاحن" بیت‌" نامیده‌ می‌شود و با آواز می‌خوانند و نیز بسیاری‌ از قصه‌های‌ كوتاه‌ عامیانه‌ به‌ گویش های‌ گوناگون‌ كه‌ گاه‌ در آثار پژوهندگان‌ گویش‌شناسی‌ نقل‌ شده‌ است‌. در این مقال سعی شده است ابتداء بر ریشه های زبان در کشور ایران مروری انجام شده و سپس به ترانه های عامیانه با گویش گیلکی به لهجه های رایج  در فرهنگ مردم ساکن در کناره های دریای خزر با محوریت شهرستان رامسر و حومه پرداخته شود.

 محمد ولی تکاسی

بهار ۱۳۹۲

  * علاقمندان جهت تهیه کتاب الکترونیکی مشتمل بر ۵۰۰ بیت از ادبیات شفاهی منطقه رامسر و حومه به همراه آوازهای جشن های نوروزماه  و مراسم سنتی و آیینی نظیر کترا گیشیُ عروس گولی و سماموس، کوه ایلمیلی(اثر زنده یاد مهندس روحانی) و غیره   می توانند با ای میل نگارنده یا از طریق بخش نظرات وبلاگ با ما تماس بگیرند.

سَمند قاطر

بهاره بِمَه نوکوردِم چاروداری

سَمَن قاطر بَچِرسِه مُلکِ ساری

سمن قاطر تی پا نال(نَعل) نِدَشتِه

هزاران حیف تی صَحَب یار نِداشتِه

سَمَن قاطر مِرِه خلخال برسان

صُبِه تا چاشت مِرِه می یار برسان

اگر می یار خاتِه وِرِه وَنِرسان

وی جیب دل دَس دُسمالِ مِرِه  برسان

فهرست مطالب کتاب

 در ادامه مطلب


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

شوق پرواز یکشنبه 1391/12/13 12:13

http://persian-star.net/1391/11/28/IS/CloseUp/49.jpg 

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

بدون شرح سه شنبه 1391/11/17 14:2

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

     

http://wikis.lib.ncsu.edu/images/1/19/Silkworm.jpg 

در سخت سر قدیم پرورش کِرم ابریشم و غرس نهال های توت (سیاه و سفید) از مدتها پیش  رواج داشت و یکی از حرفه های کشاورزان و کسب درآمد توسط زنان و جوانان روستایی در مناطق جلگه ای و کوهپایه ها  بود. توسط بخش خصوصی توتستان هایی کوچک در کتالم و سادات محله- رضی محله- لمتر و ابریشم محله[1] رامسر احداث شدند و برگ توت برای نوغان­داران را فراهم می­کردند.

با کمک مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان­ها در حال حاضر هرساله تخم های کِرم ابریشم در فصل بهار بین کشاورزان و روستاییان علاقمند در  گیلان و مازندران و سایر استان­ها توزیع می­گردد. این حرفه در کنار کار باغداری و کشاورزی در روستاهای جنگ سرا، میان لات، دیسِر، روستاهای حومه کتالم و سادات محله  شهرستان رامسر طرفداران زیادی داشته و پرورش کِرم ابریشم هنوز هم در این مکان ها کم و بیش وجود دارد. با ورود چشمگیر پارچه های سنتتیک از جمله ابریشم مصنوعی[2] از الیاف غیر طبیعی فروش ابریشم طبیعی با بحران جدّی مواجه شده است .این امر توجه ویژه مسئولین محترم جهاد کشاورزی  و انجمن های تولید کننده را جهت راه اندازی صنایع تبدیلی (پیله ابریشم (کَژ یا کَج )به نخ و تهیه منسوجات ابریشمی) ، بازاریابی در داخل کشور و صادرات محصولات ابریشمی به خارج از کشور را می طلبد.  لازم به ذکر است هنوز پارچه های ابریشمی، لباس ها ، فرش و ... از جنس ابریشم  در نزد مردم اهمّیت زیادی داشته و مشتریان خاص خود را دارند.

 در شهرستان رامسر ضرب المثل زیر رواج دارد:

"اَبرِشِم هرچقدر کهنه باشَه      پاتاوِه وِرِه پینیک نزنِن"

ترجمه: ابریشم هرچقدر  کهنه باشد    پارچه کم ارزشی را به آن وصله نمی زنند.

کنایه: قدردانی و اهمیّت افراد بزرگ و پرارزش

توجه:
جهت دریافت مقاله تحقیقی از وضعیت  صنعت نوغان داری در ایران و جهان- چرخه زندگی کرم ابریشم -مراحل تغذیه علمی و افزودنی های مناسب در تغذیه مصنوعی- عکس های رنگی دوره پرورش - معرفی گونه های هیبرید کرم ابریشم و درخت توت- نکات لازم جهت احداث و راه اندازی توتستانها و غیره می توانید با ای میل نویسنده تماس حاصل فرمایید.
 
منبع:

مراحل نگهداری و تغذیه­  در پرورش کرم ابریشم

محمد ولی تکاسی، کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان

mwtokasi@yahoo.com

[1] -علت وجه تسمیه  ابریشم محله رامسر ،  وجود توتستان های بزرگ و پرورش کرم ابریشم در این منطقه از رامسر در گذشته بود.

[2] - ابریشم مصنوعی برای اولین بار توسط شارل دوئه در سال 1889 میلادی تولید شد. 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

کرچنگ = خرچنگ( شنبه 1391/10/09 12:34
 منبع:http://animaldiversity.blogfa.com/post-3.aspx

خرچنگ هاي حقيقي آب شيرين، با برخي از خرچنگ هاي ديگر كه با آب شيرين سازش پيدا كرده اند(Grapsids براي مثال Eriocheir ) يا به زيستن در خشكي عادت كرده اند(Gecarcinids براي مثال Cardisoma ) فرق دارند. خرچنگ هاي نامبرده براي تخم ريزي به دريا باز مي گردند، اما خرچنگ هاي حقيقي آب شيرين به علت ناتوان بودن در پيمودن مسافت هاي طولاني در خشكي براي تخم ريزي و گذراندن مراحل اوليه زندگي به دريا و آب هاي لب شور باز نمي گردند.

در ابتدا تمام خرچنگ هاي آب شيرين در خانواده Potamonidae قرار گرفته شد. سپس نام قديمي Potamonidae در سال 1964 به Potamidae  تغيير يافت. در سال هاي 1978 و 1985 Guinot  و Rabalais يك فوق خانواده به نام Potamoidae  با چندين خانواده را معرفي نمودند.

طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: بندپایان
زیرشاخه: سخت‌پوستان
رده: Malacostraca
راسته: ده‌پایان
زیرراسته: Pleocyemata
فروراسته: Brachyura
Linnaeus, 1758

 با توجه به تحقيقات (Bottُ 1970) فون ايران شامل چهار گونه در نواحي كرانه اي درياي خزر، جنوب شرقي ودر نواحي كوهستاني ايران و ساير نقاط ايران است. اما تحقيقات بعدي منجر به شناسايي بيشتر خرچنگ هاي پهن آب شيرين در ايران شد.به طوري كه در ایران تا کنون 8 گونه شناسایی شده است( Brandis et al.;2000 ) که به شرح ذیل می باشند:

1.Potamon ibericum

2.P.bilobatum

3.P.persicum

4.P.magnum

5.P.ruttneri

6.P.gedrosanum

7.P.strouhali

8.P.transcapicum

از انواع خرچنگ ها می توان به پیکانی - مدور- ناخنی-آبی و غیره اشاره نمود.اغلب چون جاروبرقی هرچه که بر سر راهشان باشد می بلعند و از لجن فاضلاب گرفته تا اجساد موجودات دیگر و حشرات آبزی - بچه قورباغه ها و بچه ماهی ها در آب شیرین استفاده غذایی می کنند.

خَرچَنگ آبی

جانوری سخت‌پوست است که در اصل در آب‌های غرب اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک زندگی می‌کند. خرچنگ آبی احتمالاً از طریق آب توازن کشتی‌ها به اروپا، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا منتقل شده است.این خرچنگ‌ها گازی شدید و دردناک می‌گیرند و جانورانی خشن و تندخو هستند.

علاوه بر خرچنگ های آب شیرین در منطقه شمال کشور نوعی خرچنگ مخصوص دریای خزر نیز به نام "tridentatus Rhithropanopeus harrisii " نیز وجود دارد.

 

 http://nas.er.usgs.gov/XIMAGESERVERX/2005/20051115112051.jpg

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

http://www.boldsystems.org/pics/_w300/CCNUN/nun-0006%2B1206718676.JPG

گاماريده ها از سخت پوستان ناجور پايي هستند كه در بسياري از محيط هاي آب شيرين و شور ديده شده اند. گاماريده ها منبع غذايي بسيار با ارزشي براي ماهيان اقتصادي مهم درياي خزر مي باشند(مانند فيل ماهي، سوف، گاو ماهي، كيلكا).اين جانوران مي توانند محدوده ي وسيعي ازدما و شوري را تحمل و از مواد گياهي و جانوري گوناگون تغذيه نمايند، علاوه بر اين قادرند از ماهيان مرده و غذاهاي خورده نشده در داخل استخر تغذيه كنند. اين سخت پوستان مي توانند در جيره غذايي ماهي قزل آلا باعث بهبود رنگ بدن و بازار پسندي ماهيان گردند.

 در آزمایشی گاماروس درياي خزر (Pontogammarus maeoticus) بعنوان يك منبع كاروتنوئيدي به منظور رنگين كمان ماهيچه ماهي قزل آلاي رنگين كمان مورد استفاده قرار گرفته است و تفاوت معني داري (P>0.05) در ميزان رشد ويژه (SGR) و فاكتور وضعيت (CF) آنها در بين گروههاي آزمايشي مشاهده نگرديد.

منبع: بیتا ماهی   http://bitafish.blogfa.com/post/48

از این نوع میگوی آب شور(مقدار نمک اپتی مم ۱۰ قسمت در هزار) در نواحی ساحلی بحر خزر از جمله رامسر بیشتر جهت طعمه برای شکار ماهی رودخانه ای استفاده می شود.

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |


http://images.crestock.com/610000-619999/614714-xs.jpg

شاهی (تره تیزک) Garden Cress  از خانواده چلیپاییان با نام علمی Lepidium sativum  می باشد. شاهی گیاه بومی مدیترانه شرقی است.

منبع: http://www.pezeshk.us/?p=24447

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  شاهی گیاهی یک ساله به ارتفاع ۲۰تا ۳۰ سانتی متر است که در نواحی مختلف ایران پرورش می یابد. این گیاه دارای نشاسته و روغن فرار است. این گیاه با فرا رسیدن بهار در دسترس ما قرار می گیرد و به عنوان غذا و دارو مصرف می شود.

شاهی به عنوان غذا و دارو مصرف می شود.

سبزی شاهی را خیلی راحت می توان کاشت و خیلی راحت و سریع آماده برداشت می شود.

این گیاه برای روش هیدروپونیک (رشد و نمو گیاه در آب) نیز مناسب است.

در شهرستان رامسر و حومه

این گونه گیاهی با نامی دیرآشنا (کَگِج) تقریبا در تمام باغهای سبزی شهروندان رامسری وجود دارد و در کنار سایر سبزی های بهاره از آن در تهیه انواع خورشت سبزی نیز استفاده می شود.



ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

محیط زیست کشور عزیزمان ایران با وجود مراتع و جنگل های انبوه در چهارگوشه خود و بروز خشکسالی ها و گاها سهل انگاری برخی از افراد سودجو و منفعت طلب در کنار بلایای طبیعی همچون سیل، آتش سوزی و غیره همواره در معرض تهدید جدی قرار دارد. سهل انگاری برخی شکارچیان، کوهنوردان و گردشگران نیز بر این مشکلات افزوده شده و منابع طبیعی را دستخوش تغییراتی ناخواسته و بنیان برافکن می نماید.

http://timoilves.planet.ee/haljastus/photos/parrotia1.jpg

جنگل‌های هیرکانی یکی از منحصربه‌فردترین نوع جنگل‌ها در دنیا هستند که همچون نوار سبزی بر شیب‌های شمالی جبال البرز قرار گرفته و سواحل جنوبی دریای خزر را می‌پوشاند. این ناحیه از حوالی آستارا در شمال غرب تا حوالی گرگان در شرق ایران ادامه می‌یابد.جنگل های هیرکانی به عنوان میراث طبیعی بشر ثبت شده اند.
این جنگل‌ها که از دوران ژوراسیک به جای مانده‌اند، 3/7 میلیون هکتار پوشش جنگلی ایران را تشکیل می‌داده‌اند که هم اکنون به 1/8میلیون هکتار تقلیل یافته‌اند. قدمت این جنگل‌ها که جزو بقایای دوران سوم زمین‌شناسی هستند از یک سو و وجود ۸۰ گونه گیاهان چوبی به همراه گونه‌های گیاهی بسیار نادری مانند راش، بلوط، توسکا، نارون، گیلاس وحشی، بارانک، سرخدار، نمدار و غیره از سوی دیگر، نشان می‌دهد که این اراضی می‌توانند همچون موزه زنده‌ای مورد استفاده قرار بگیرند.

درختان  حوزه جنگل هیرکانی نیز پس از میلیونها سال سازگارشدن با محیط و شرایط آب و هوایی خزری (به عنوان یک منبع ذخیره ژنی ارزشمند)نیز در اثر کم توجهی به یکباره از هستی ساقط می شوند و یک اکوسیستم زنده در کنار هر درخت به همراه آن به یکباره نابود می گردد.

حال سوال اصلی این است :

با فقدان پوشش گیاهی مناسب در برخی از مناطق جنگلی به دلیل برداشت نامناسب چوب و خشک شدن برگ ها  به همراه وزش بادهای گرم پاییزی آیا قرق بان ها و نمایندگان دولتی به تنهایی در پایش جنگل ها و منابع طبیعی موفق خواهند بود یا اینکه توسط نهادهای ذیربط و مسئولین دلسوز می توان با کمک سازمان های مردم نهاد و انجمن های متفاوت و گروه های کوهنوردی و افراد محلی و غیره  که همگی با کمک خرد جمعی تشکیل شده اند و بطور دسته جمعی نیز می توانند در صیانت این موهبت خدادادی بهتر بکوشند با تشکیل کارگروه پیشگیری از آتش سوزی جنگل در این مسئله مهم تجدید نظر نمود تا دیگر شاهد اتفاقاتی اینچنین همچون سالهای قبل نباشیم.

منبع: وب سایت کوهکده (http://kohkade.persianblog.ir/post/9)

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |


منبع :دریا نیوز

وقتی معاون سیما ی مازندران غیر بومی باشد انتظاری نباید داشت فرهنگ و زبان محلی مازندرانی فراموش شده و برنامه ها ی تقلیدی از شبکه های دیگر تامین گردد.

خوشبختانه ما از طریق انتن ماهواره ای شبکه استانی( اینتلست ) تلویزیون استانهای دیگر را میبینیم که واقعا بهتر از مازندران هستند.

 با تغییر مدیریت صدا و سیمای مازندران دکوربرنامه ها،وله ها و آنونسها،تصاویر رایانه ای،بخش های خبری و ... خیلی حرفه ای تر شده اما همچنان مطلوب نیست و نسبت به قبل بهتر شده است ولی کافی نیست.جای برنامه های با زبان محلی خیلی خیلی خیلی خالی می باشد.به نظر من حداقل 50 درصد برنامه ها باید به زبان محلی با لهجه های مختلف (از رامسر تا گلوگاه) باشد. معلوم است که چرا ما ترجیح می دهیم برنامه های استان های مجاور را نگاه کنیم. چون شبکه گلستان از مازندران بیشتر برنامه محلی پخش می کند. با تغییر نگرش مدیریت صدا و سیمای استان و استفاده از افراد بومی اصولا برنامه های محلی کنار گذاشته شد. وقتی رسانه محلی تقلیدی از شبکه های سراسری می شود انتظار بیش از این نیز نباید داشت. فلسفه وجودی شبکه استانی توجه به فرهنگ و زبان بومی است ما به حد کافی برنامه های فارسی می بینیم حال تنها رسانه ای که توانایی تولید برنامه مازندرانی را دارد تمام برنامه هایش فارسی هستند. اگر مسئو لین صدا و سیما انتظار استقبال گسترده مردم را دارند باید به خواسته ها و نیازهای آنها توجه کنند.

توجه:

لازم به ذکر است  نامه اداری مبنی بر پیشنهاد تولید و راه اندازی رادیو رامسر با لهجه گیلکی و استفاده از توانمندی های شعرا- نویسندگان و بازیگران تئاتر رادیویی به همراه پیشنهاد فیلمهای مستند :

1- چشمه های آب شیرین

2- غارهای رامسر

3- قلعه های رامسر

به  صدا وسیمای مازندران توسط اینجانب محمد ولی تکاسی پس از چند سال هنوز بی جواب مانده است.

این امر توسط اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رامسر و آموزش و پرورش نیز قابل پیگیری می باشد. همچنین می تواند حداقل در شش ماه اول سال از مصادیق جاذبه های تفریحی و ترویج گویش گیل مازی رامسری ،جذب افراد بومی و یا غیر بومی در منطقه نیز باشد.

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

http://www.99062_orig.jpg  

توت‌فرنگی (با نام‌های: چیلک یا چیالک جنگلی، چَلَم و شالکَه) گیاهی نهان‌دانه از تیرهٔ گل سرخ است. رشد این گیاه در آب و هوای معتدل گرم و در بستر غنی از گیاخاک و خاک اسیدی بسیار خوب است. گل‌های توت‌فرنگی نسبت به سرما به شدت حساس هستند ولی عطر و طعم نهنج (قسمت خوراکی گیاه) با انجماد از بین نمی‌رود.توت فرنگی به‌دلیل دارا بودن فیتو کمیکال، اثرات مثبت بسیاری بر روی مغز می‌گذارد و می‌تواند اثرات نامطلوب پیری بر مغز را کاهش دهد.

توت‌فرنگی میوه‌ای نسبتاً جدید است که تا ۲۵۰-۳۰۰ سال قبل به این شکل امروزی وجود نداشت و بیشتر موارد استفاده دارویی داشته است. در قرن چهاردهم در فرانسه توت فرنگی‌های وحشی از جنگل به زمین زراعتی منتقل شد و از آن به عنوان یک گیاه اهلی استفاده گردید. در جنگل‌های شمال ایران توت فرنگی وحشی بطور فراوان یافت می‌شود. به‌نظر می‌رسد که اولین رقم اصلاح‌شده در زمان صدارت اتابک اعظم از فرانسه به ایران آمد و به نام اتابکی خوانده شد. امروزه کشت گلخانه ای و صنعتی توت فرنگی اصلاح شده در اغلب استانهای کشور خصوصا کردستان رشد فزاینده ای یافته است . در شهرستانهایی نظیر بابلسر (بهنمیر) و لاهیجان نیز کشت این گیاه رواج یافته است.

در شهرستان رامسر و حومه

http://ts2.mm.bing.net/images/thumbnail.aspx?q=4989266497175845&id=1c7e93ac3762d9bafdecf8c442135e0e

این میوه خوشمزه و کمی ترش در زیر سایه درختچه ها و بوته های گون و غیره در ارتفاعات بیشتر از 600 متر از سطح دریا رشد کرده و بیشتر در مناطق ییلاقی و اشکورات در مراتع سرسبز و تپه ای شکل  وجود دارند. در گذشته بعد از کوچ بهاره دامداران از قشلاق به ییلاق در اواسط  خردادماه ماه و اوایل تابستان  اولین کار بچه ها پیداکردن و خوردن این میوه بود.

به دلیل تغییرات آب و هوایی و تخریب مراتع از رشد و تکثیر این گیاه کاسته شده است و به ندرت می توان در لابلای بوته ها و گون ها آن را پیدا نمود.


نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

پیاز نوعی گیاه غده‌ای گوشتی و زیرزمینی از خانواده لاله است و نام علمی آن ALLIUM CEPA L می باشد. عموماً، پیاز به بخشی از گیاه اطلاق می شود كه هر گیاهی از طبقه آلیوم ها دارای آن است. اما معمولاً منظور از پیاز، گیاه تند مزه ای است كه بوی تندی هم دارد و در تهیه انواع غذاها به عنوان نوعی ماده ی طعم دهنده از آن استفاده می كنیم.

به كرات مشاهده شده كه هرچه پوست پیاز، زیادتر و كلفت تر باشد، زمستان طولانی تر و سخت تر خواهد بود. این امر نشان دهنده این است كه طبیعت برای حفظ گیاه پیاز از سرمای سخت زمستان، از پوشش های ضخیم برای پوشاندن پیاز استفاده می نماید.

پیاز یكی از قدیمی ترین گیاهان زراعی بوده كه از هزاران سال قبل، به عنوان طعم دهنده ی غذاها و همچنین دارو از آن استفاده می شده است.

در حدیثی از رسول اکرم(ص) وارد شده است که فرموند: وقی که وارد شهر و محلی شدید، از پیاز آنجا بخورید تا بیماری آن محل را از شما دور سازد.

در شهرستان رامسر و حومه:

در اغلب خانه های روستایی و باغچه حیاط منازل این گیاه (به دلیل ضدآفت بودن )به وفور کشت می شود.  پیاز نیز همانند ترشی و سیر و غیره به عنوان چاشنی "گیلکی رامسری دیجاب " سفره رامسری ها را رنگین می نماید. مصرف پیاز سفید که بذر وارداتی بوده و بزرگتر و تلخ تر است در  انواع خورشت های محلی و به صورت سرخ شده از پیاز زرد رنگ که کوچکتر و بومی منطقه است بیشتر است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

شال واق= بوتیمار کوچک شنبه 1391/02/16 7:59

منبع:زهرا فومنی http://www.butimar1365.blogfa.com/

بوتیمار یا غَمخورَک

نوعی پرنده است از راسته لک‌لکیان (Ciconiiformes)، خانوادهٔ حواصیلان (Ardeidae).

بوتیمار از جمله مرغان افسانه‌ای ادبیات پارسی است که به خسیسی و خست شهره‌است .مشهور است که بوتیمار همیشه در تشنگی به سر می‌برده اما آنهنگام که به رودخانه و دریا می‌رسیده، چه غم بسیار می‌خورده که مبادا آب دریا تمام شود و او از تشنگی بمیرد، زین جهت آب نمی‌خورده . از بوتیمار به نامهایی دیگر چون کیلان -غم خورک-مرغ غصه - نیز یاد می‌کنند . گرچه از بوتیمار به عنوان مرغی افسانه‌ای یاد شده اما به حقیقت بوتیمار گونه‌ای از بلند پایان است و زیر گونه خانواده حواصیل‌ها شمرده می‌شود که بیش از پانزده گونه از انان تا به امروز شناخته شده و دو زیر گونه از انان نیز در ایران به همین نام شهره‌اند که در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاقها به فصول پر باران می‌زیند که بوتیمار و بوتیمار کوچک نامیده می‌شوند . بوتیمار آهسته و به دشواری و در ارتفاعی کم پرواز می‌کند و گردن خود را در هنگام پرواز جمع می‌کند و به هنگامه خطر بی حرکت می‌ایستد و منقار خویش را به شکلی خاص عمودی نگاه می‌دارد و به شکلی گوژ پشتانه حرکت می‌کند . وی رابطه نا مانوسی با انسان دارد و غالبا از انسان دوری می‌جوید و بیشتر به صبح زود یا به هنگام غروب از مخفی گاه خود بیرون می‌آید.

پس درآمد زود بوتیمار پیش
گفت ای مرغان من و تیمار خویش
بر لب دریاست خوشتر جای من
نشنود هرگز کسی آوای من
از کم آزاری من هرگز دمی
کس نیازارد ز من در عالمی
بر لب دریا نشینم دردمند
دایما اندوهگین و مستمند
ز آرزوی آب دل پر خون کنم
چون دریغ آید، نجوشم چون کنم
چون نیم من اهل دریا، ای عجب
بر لب دریا به میرم خشک لب
گرچه دریا می‌زند صد گونه جوش
من نیارم کرد از و یک قطره نوش
گر ز دریا کم شود یک قطره آب

ز آتش غیرت دلم گردد کباب 


نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

خرگوش(Leporidae) شنبه 1391/02/09 13:57

خَرگوش پستانداری است علفخوار، از خانواده‌ی خرگوشان  و دارای اندامی شبیه به گربه و گوش‌های دراز و لب‌های شکافدار. دست‌های خرگوش از پاهایش کوتاهتر است. و بسیار تند حرکت می‌کند، و دارای انواع مختلف است. در حدود ۶ تا ۸ بچه به دنیا می‌آورد.

در هنگام زمستان به دلیل داشتن پوست سفید پیدا کردن او در برف دشوار است. تغییر رنگ پوست این حیوان ما را به شگفت می‌آورد یعنی در زمستان سفید شدن پوست این جانور و در تابستان خاکستری یا قهوه‌ای شدن آن. می‌توان این خرگوش را مانند آفتاب پرست دانست که او نیز تغییر رنگ می‌دهد.در شهرستان رامسر و حومه
با کم شدن تعداد دشمنان طبیعی نظیر پلنگ، گرگ ، روباه و مار و غیره تعداد خرگوش ها زیاد شده و به همراه تِشی و جوجه تیغی و گرازها یکی از آفات کشاورزی و باغات خصوصا در مناطق ییلاقی و اشکورات به حساب می آیند. خرگوشها دارای توان فوق العاده زیادی جهت گریز از دست دشمن و عادت کردن به شرایط سخت محیطی نظیر گرما و سرما هستند.
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

بسمه تعالی

مدیرعامل و هیئت مدیره محترم انجمن دوستداران میراث فرهنگی رامسر(سخت سر)

میراث جهانی یونسکو (به انگلیسی World Heritage Sites) )، نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، محسوب می‌شوند

.بر پایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوطه، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود.

در شهرستان رامسر و حومه

علی رغم میل باطنی برخی از افراد سودجو انجمن دوستداران میراث فرهنگی رامسر(سخت سر) شکل گرفت و چند سال بعد از تاسیس انجمن مجموعه هتل های قدیم و جدید و کاخ موزه خزر در مجموعه توریستی و محوطه گردشگری رامسر به عنوان میراث فرهنگی ثبت شد و از این راه محوطه سی هکتاری باغات رامسر(باغ  ایرانی) که بابت بدهی بنیاد به شهرداری رامسر در معرض نابودی قرار گرفته بود از تکّه تکّه شدن نجات یافت. این باغ مدتها مورد هجوم آفات نباتی و غیره بود که در حال حاضر با احیاء مجدد آن یکی از مراکز پر رفت و آمد گردشگران و مسافران داخلی است. قلعه مارکوه نیز با اختصاص اعتبار مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت که کارها در نیمه راه ناتمام ماند و توجه جدی مسئولین استان و شهرستان را می طلبد.ضمن تشکر از افرادی همچون آقایان حسن رحیمیان، عیسی خاتمی، کفاشی و ... نسبت به همگامی و دلسوزی جهت به بار نشستن نهال هم اندیشی ها و حفظ آثار ملی و فرهنگی رامسر استدعا دارد در صورت امکان جهت ثبت آثار فرهنگی معنوی همچون جنگل دالخانی و جنگل قلعه بند بازمانده از جنگل های هیرکانی) و بناهای تاریخی همچون مسجد سید ابوطالب جواهرده و مسجد دارالوداع و امامزادگان فضل و فاضل(زرودک جاده جواهرده)، بانک ملی مرکزی رامسر، مجتمع سخت سر  و ساختمان مرکزی  نیروهای انتظامی(ساختمان شهربانی) روبروی آن، توسکا سرا( کازینوی سابق) و بلوار معلم و ده ها اثر ارزنده و تاریخی دیگر بنابر صلاحدید و نظرات کارشناسی دقیق اقدام عاجل فرمایید تا نظیر ساختمان اداره پست ، مسجد آدینه جواهرده و مسجد نارنج بن ، فلور گیاهی منحصر به فرد و فون جانوری نظیر ببر و پلنگ و دهکده توریستی جواهرده  و غیره دستخوش سلایق شخصی،حوادث طبیعی و ناخواسته نشده و جز شرمندگی برای نسل آینده چیزی به یادگار باقی بماند.

امسال نیز همچون سالهای گذشته هفته میراث فرهنگی از 28اردیبهشت لغایت 2 خرداد ماه برگزار خواهد شد و شایسته است کاری درخور نام بلند و پرآوازه شهرستان رامسر و ییلاقات اطراف جهت ثبت آثار ملی و میهنی آن برداشته شود.

فهرست آثار میراث فرهنگی در جهان

 

 

با تشکر

محمد ولی تکاسی

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

پلنگ چهارشنبه 1391/01/23 10:34

مشاهده يک  قلاده پلنگ در روستاي گلين  جنت رودبار شهرستان رامسر

ادامه مطلب در: وب سایت دریا دیم

http://daryadim.com/fa/shownews/%D9%85%D8%B4%D9%80%D8%A7%D9%87%D8%AF%D9%87-%D9%BE%D9%84%D9%86%D9%80%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B3%D9%80%D8%B1%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-2962.html

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

اسکت زدن شنبه 1391/01/19 8:57

اسکت زدن یا ایجاد خراش و زایل نمودن شاخه های زاید یا هرس درختان میوه جهت رشد و ایجاد شاخه های جوانتر از سالها پیش معمول بوده است ولی آتش زدن ، تبر زدن و یا با داس در قسمت تنه درختان نیز جهت ایجاد پوسیدگی و افتادن درختان بزرگ در اثر وزش باد و سپس چکش زدن آن توسط ادره منابع طبیعی برای استفاده از چوب توسط گانگسترهای چوب روشی قدیمی تر است که کماکان ادامه دارد.

خداوند ریشه اشان را بسوزاند که به درختان نیز رحم نمی کنند.


نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

قوپو = قارچ خوراکی شنبه 1390/12/20 9:44

درشهرستان رامسر و حومه

در لهجه گیلکی رامسری به هر نوع قارچی اعم از خوراکی و غیر خوراکی قوپو می گویند. در رامسر قارچ های جنگلی اغلب غیرخوراکی اند که بیشتر بر روی درختان جنگلی(به نام کودرُست) و یا مکانهای مرطوب دیگر زندگی کرده و تکثیر می یابند. و قارچ های خوراکی که بیشتر به شکل گنبدی هستند از مراتع ییلاقی توسط افراد محلی جمع آوری شده و به بازار جهت فروش آورده می شوند. قارچ های خوراکی پرورشی بیشتر از دو نوع دگمه ای و صدفی هستند.در شهرستان رامسر دو مجتمع پرورش قارچ خوراکی با همت بانک کشاورزی و بخش خصوصی راه اندازی شده است که یکی از آنها فعال است.


از ضایعاتی نظیر پوشال برنج(شلتوک)، کاه برنج و گندم، کلزا، بقایای خرما  بعد از جوشاندن در آب و داخل بشکه ها به همراه تامین منابع ازته نظیر پهن گاو، کود اوره و غیره می توان بستر مناسبی برای ریشه دوانی قارچ فراهم نمود.

قارچ های خوراکی بیشتر در فصل بهار و اواخر تابستان و در هنگام رعد و برق که به تثبیت ازت در خاک کمک می نماید رشد سریعی دارند. قیمت هر کیلوگرم قارچ جنگلی و خوراکی با قیمت یک کیلوگرم گوشت برابری می کند ولی چون گیاهی است ارزش غذایی کمتری دارد(فقدان اسیدآمینه های ضروری). خوردن قارچ به صورت قرمه کردن در روغن، پیتزا و خورشت های جدید نیز  از راههای مصرف آن در جیره غذایی انسان است.

http://avaye-tabiat.blogfa.com/post-3.aspx


نوعی دیگر از قارچ جنگلی وجود دارد که بر روی تنه پوسیده درختان و شاخه های جدا شده از آنها زندگی می کند. با لگد کردن آنها گرد سیاه و یا قهوه ای رنگی که همان اسپور قارچ می باشد از آنها جدا می شود. در لهجه گیلکی رامسری به آنها شال تُس می گویند.



ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

سِنجـِد:  گیاهی درختی است از خانواده سنجدیان (Elaeagnaceae) که در آب و هوای معتدل می‌روید. برگ‌های باریک و مخملی شکل و میوه‌هایی قهوه‌ای رنگ و خوراکی دارد که از هستهٔ آن در تهیهٔ برخی داروها استفاده می‌شود.

سنجدشیرین(Elaeagnus angustifolia)   سنجد تلخ ((Hippophae rhamnoides

به فارسی بطور کلی سنجد ولی در مناطق گوناگون ایران دارای نامهای محلی است، در کردستان آن را «سرین چک»، در آذربایجان «ایده- ایکده» در اطراف تهران «پستانک» و در اصفهان «غبیده بادام» گفته می‌شود. در کتب سنتی با نام‌های «چوب‌دانه، نُقد، بُل» نامبرده شده‌است. این درخت را می‌توان با انبوه فراوان در شهرستان اقلید دید.سنجد به سرمای سخت زمستان مقاوم می‌‏باشد لیکن گرمای شدید تابستان را نمی‌‏پسندد.

برگ سنجد شبیه بید، دراز، کرک‌دار، براق و متناوب و با دمبرگ‌های کوتاه می‏باشد. پشت برگ‌ها نقر‌ه‌ای‌فام و دارای دمبرگ کوتاه است.

میوه سنجد سته خوراکی است با مزه تقریبا ترش، شیرین و کمی گس به شکل بیضوی، گوشتدار، شبیه زیتون به رنگ زرد نارنجی مایل به قرمز. سنجد از نظر غذایی کم‌کالری و طبیعت آن سرد و خشک و یبوست‌آور است.

خواص و کاربرد

برگ درخت سنجد و میوه‌های خشک آن دارای قابض است، از گل‌های آن جهت معطر ساختن بعضی لیکورها استفاده به عمل می‌آید. جوشانده برگ درخت سنجد خاصیت جمع‌کنندگی و ضد اسهال دارد و داروی خوبی برای اسهال کودکان است. سنجد بادشکن و مقوی قلب است و سردرد را تسکین می‌دهد. سنجد به عنوان مشخص کننده مرز و بادشکن در اطراف باغ ها و مزارع در مناطق خشک و سرد نیز کاشته شده

و میوه آن به دلیل کربوهیدرات زیاد برای پرواربندی دامها بسیار مناسب است.


سنجد تلخ    (   Hippophae rhamnoides )    جنگلی 

منبع :


 

تیره سنجد Elaejnaceae مرکب از گیاهانی هستند بصورت درخت یا درختچه ،اغلب خاردار برگ های متناوب ،کامل بدون گوشواره . گل ها یک جنسی یا دوجنسی و منظم بوده . میوه آنها سته یا شفت می باشد. این تیره شامل سه جنس Lepargyraea,Hippophae,Elaeajnus  می باشد.نام علمی سنجد تلخ یونانی است و از دو واژه Hippos به معنای اسب درخشان و Pheos به معنای گیاه خار دار گرفته شده است درختچه ای  است زیبا و خزان شونده ،بسیار منشعب و دوپایه و به طول 1-9 متر می باشد.  انتشار سنجد در اروپا ،از ساحل غربی اروپا از میان رشته کوههای خشکی شروع  و تا مرکز اسیا تا ارتفاع بیش از 500 متر در تبت می رسد.  گونه های یافت شده در زلاند نو احتمالا زیر گونه های سنجد تلخ هستند که در سواحل غربی اروپا یافت می شوند.در ایران در ارتفاعات البرز و تا آذربایجان و طالقان و دره کرج انتشار دارد و در ارتفاعات کرج تا ارتفاع 2300 متر بالا می رود.

حتی در اشکورات و ییلاقات رامسر و رودسر نیز سنجد تلخ در ارتفاعات بالای 1000 متر به صورت خودرو دیده شده است . در گیلکی رامسری و در محاورات مردم منطقه رامسر و حومه  سنجد تلخ را دیوزیت (دیو سینجه) می نامند. با افزودن نام دیو در ابتدای اسامی از ارزش و اعتبارآنها کاسته می شود مثل دیو هولو، دیو اُربو، دیو اَربا .


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

مرال(ترکیگوزن قرمز، یکی از بزرگ‌ترین انواع گوزن است که بومی اروپا، آسیای صغیر، غرب آسیا و آسیای میانه و شمال آفریقا می‌باشد.

مرال یکی از سه نوع گوزن موجود در ایران است که به همراه گوزن زرد و شوکا در جنگل های استان گیلان و مازندران و سمنان وجود دارد. حمایت و نگهداری از این نوع گوزن که در رامسر و حومه به نام گنجه گاو معروف است دیری است که توسط سازمان حفاظت محیط زیست در منطقه اشکور (یکی از زیستگاههای طبیعی آن) آغاز شده است.این عکس ها از مرال های پناهگاه حیات وحش سمسکنده ساری تهیه شده اند که با تغذیه دستی و فنس کشی نسبت به احیاء مجدد و جلوگیری از انقراض نسل آنها اقدام شده است.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

ورگ(Verg) = گرگ (Canis lupus) دوشنبه 1390/11/17 14:3

گُرگِ خاکِستَری (نام علمی: Canis lupus) که گاهی بطور خلاصه گرگ نامیده می‌شود یکی از پستانداران گوشتخوار و گونه‌ای از سگ‌سانان است.

در ایران هم گرگ‌های مختلف وجود دارد ۱ نمونه آن گرگ خاکستری ایرانی می‌باشد. گرگ سگسانی است بزرگ شبیه به سگ با دم افتاده. رنگ گرگ متغیر است ولی بطور کلی خاکستری و زرد یا قهوه‌ای مخلوط با موهای سیاه می‌باشد. بصورت یک خانواده یا گله‌ای که از چند خانواده تشکیل شده دیده می‌شود. معمولاً در روز شکار می‌کند، بویژه صبح زود به گله گوسفندان حمله می‌کند، و گاهی هم شبها به آغل گوسفندان حمله می‌کند.

گرگها معمولاً زیر ریشه و تَنهِ درختان افتاده و یا حفرهایی که بوسیله جانوران دیگر ساخته شده بسر می‌برند، احیاناً در سوراخ کوه‌ها نیز آشیانه می‌گیرند، گرگها در جلگه‌ها و جنگلها و مناطق کوهستانی دیده می‌شوند. گرگ حیوانی بسیار خطرناک است.

این گوشتخوار بسیار باهوش به صورت اجتماعی و در گروههای ۲۰ تایی زندگی می‌کند. در داخل هر گروه یک جامعه طبقاتی بخوبی تنظیم شده وجود دارد که توسط یک نر و ماده غالب هدایت و رهبری می‌شود، گروههای خانواده گرگها، قلمرو گسترده‌ای تا هزار کیلومتر متر مربع را اشغال می‌کنند (۴۰۰ مایل مربع). اعضاء یک گروه (گله) برای ردگیری، محاصره و کشتن طعمه‌های بزرگ مثل گوزن کانادایی با همدیگر همکاری می‌کنند.از زیر گروه‌های آن می‌توان به گرگ مکزیکی اشاره کرد.

در شهرستان رامسر و حومه

گرگ ها بیشتر در ارتفاعات و داخل جنگل های انبوه زندگی می نمایند . با پیشرفت و توسعه راهها و افزایش جمعیت روستاها گرگ ها نیز مثل سایر پستانداران به مناطق مرتفع تر کوچ کرده اند. همزمان با ریزش برف و شروع فصل سرما گرگ ها نیز همراه گله گوسفندان کوچ خود را می آغازند. از طرز حمله هوشمندانه و غافلگیری گرگ ها داستانهای زیادی در نزد چوپان ها و گالش های مناطق ییلاقی نقل می شود که خود جای شنیدن دارند. گرگ ها دشمن گوسفندان، گُنجه گاو(نوعی مرال) و خرگوش هایند و مهارت خاصی در شکار آنها دارند که کمتر در حیوانات دیگر دیده می شود.

در محاورات روزمره مردم کوه نشین نیز زبانزدها و افسانه های زیادی وجود دارد نظیر:

1- مِرِه مگر وِرگ پی وَرِه

مگر تن من به پیه گرگ آغشته شده است که از من فاصله می گیری.

ریشه این زبانزد را در این می دانند که اگر فرد حسودی پیه و گوشت گرگ را به لباس عروس و داماد و یا زن و شوهر بمالد روابط آنها به سردی گراییده و از هم جدا می شوند و قس علیهذا.


2- گرگ زاده گرگ شود اگرچه با آدمی بزرگ شود

این زبانزد فارسی است و با زبانزد اصلش  نسلش یک معنی دارد.


3-وِرگِه کی آدمخوار چاکُرده   جواب : روبِاری

گرگ را چه کسی آدمخوار کرد    جواب یکی از اهل رودبار

این زبانزد را در هَجو و گلایه از پرگویی، خجالت نکشیدن و پر رویی برخی از تاجران رودباری که برای کسب درآمد به منطقه سخت سر قدیم می آمدند نیز مورد استفاده قرار می دادند و معنی آن با زبانزد زیر تکمیل می گردید.

روباری یِه گونِن سِلام   گوتِه(بگوتِه) خَره کوجار دابُسُم!

به رودباری گفتند سلام    فورأ گفت خرم را کجا ببندم و مهمان ناخوانده ات شوم.!

و .........

با تشکر از آقای محمد رضا بهرامی


نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

(اَمِه وَر دیو هَنِه   گَله به گَله ، صحیح خبری نِیَه)

 داروین:

سفر دریایی شش ساله داروین با کشتی بیگل در کنار فیتس روی بیست وسه ساله در 1831 آغاز شد و شش سال از عمر داروین را به خود اختصاص داد.داروین به قدری ماجرا از یر گذراند که تا پایان عمرش کافی بود.پس از آن با دختر عموی خود ازدواج کرد،وی اندوهگینانه به نتایج تحقیقات خود که در مورد پیامد های درون آمیزی بود می نگریست و می اندیشید که برخی از نواقص جسمانی و روانی فرزندانش نتیجه عدم تنوع در شجره نامه اوست!

در آوریل 1882 د ر اون چشم از جهان فروبست و علی رغم آنکه هیچگا به او لقب سِر داده نشد در کنار نیوتن به خاک سپرده شد!

عکس دسته جمعی اجدادمان

منبع:http://iaumdas.blogfa.com


نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

در شهرستان رامسر و حومه

مردم از دیرباز در مناطق کوهستانی و جلگه ای با این حشره آشنایی دارند ولی کمتر به نقش مهم آنها در جمع آوری بذور گیاهان، تهویه خاک، شکل ویژه مهندسی در ساخت لانه و آگاهی سریع آنها از تغییر وضعیت آب و هوایی و از همه مهمتر صدای بسیار بلند آنها که توسط گوش انسان ها قابل شنیدن نیست توجه می نمایند. مورچه ها به عنوان سمبُل تلاش و کوشش تا رسیدن به هدف برای انسانها زبانزد شده اند. این حشرات شگفت انگیز اغلب به صورت گروهی در همه جا یافت می شوند و در جوامع کوچک و یا بزرگ زندگی و فعالیت می نمایند و تابع قوانین اجتماعی خاصی نیز هستند. بیشتر مورچه ها به عنوان آفت شناخته شده و به دلیل جثه کوچک شان و رفت و آمد در داخل کانالهای فاضلاب و ... از نظر انتقال عوامل بیماری زا و ناقل انگل ها به مراتب از سوسک ها و جوندگان برای انسانها خطرناک تر هستند و مبارزه جدی را می طلبند.

روغن مورچه برای داروی موبری استفاده می شود و نام اسید فرمیک (عصاره تقطیر شده مورچه) نیز از جنس فرمیکا برای نامگذاری مورچه گرفته شده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

زرشک وحشی سیاه

زرشک (به انگلیسی: Berberis)درختچه ایست تیغ دار به طول ۱ تا ۵ متر. چوب آن به رنگ قرمز، قهوه‌ای یا زرد است. برگ‌های آن بیضی شکل با دندانه‌های اره‌ای و میوه اش قرمز رنگ بیضوی شکل و ترش مزه‌است.

انتهای بهار و ابتدای تابستان فصل شکوفه دادن بوته زرشک است، غنچه‌های زرد رنگ که در فصل پاییز رنگ قرمز گیلاسی به خود می‌گیرند.

زرشک بومی مناطق معتدل و نیمه استوایی اروپا، آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی می‌باشند.
کشور ایران بزرگترین تولیدکننده زرشک در دنیا می‌باشد. که در این میان استان خراسان جنوبی و شهرستان قائنات با در اختیار داشتن نزدیک به ۹۷ درصد از اراضی زیرکشت این محصول، تولید ۹۵ درصد از زرشک دنیا را در اختیار دارد.

در شهرستان رامسر و حومه
این گیاه در ارتفاعات بیشتر از 600 متر از سطح دریا و بیشتر در مناطق ییلاقی و استپی به صورت درختچه دیده می شود. خوراک پرندگان و دامهای اهلی(خصوصا بز) است. زرشک وحشی گیاهی دارویی است و رنگ طبیعی آن  اغلب سیاه بوده و بسیار بیشتر از زرشک اهلی است.از ریشه تا میوه این گیاه دارای مواد موثره خصوصا ضد باکتری است. آب زرشک نیز سرشار از مواد مغذی است . گونه زینتی آن  در پارک های شهر موجود است.

  زرشک زینتی -     japans Barbery

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

سگ واش=بند واش(Paspalum distichum) یکشنبه 1390/10/18 13:51

http://www.hear.org/pier/images/paspalum_distichum_ecoport_2737.jpg

 

منبع:http://medical-plant.blogfa.com/post-37.aspx 

بیشتر روی مرزها ی برنج و باغات رشد می کند. چندساله و خزنده است و اکثر از طریق ریزوم یا ساقه های خزنده زیرزمینی تکثیر می یابد. این گیاه دارای خوشه های دوشاخه است که دانه ها در یک طرف آن قرار دارد. به علت دارا بودن ریشه استحکامی باعث استحکام مرز می شود.

برای کنترل آن از علفکش گلیفوزیت (1.5 تا 2% به میزان 1.5 تا 2 لیتر در 100 لیتر آب مصرف می شود) آن را می توان قبل از کاشت در زمین ، بعد از برداشت و یا در اوایل بهار قبل از نشاکاری مصرف کرد.

شایع است که مهندس مسئول فضای سبز فرودگاه رامسر در هنگام بازگشایی و آغاز به کار فرودگاه رامسر توسط پهلوی دوم از گیاه  سگ واش بومی منطقه رامسر که دارای رشد فوق العاده زیادی است با آبیاری مداوم در ظرف مدت سه هفته  فضای سبز دست کاشت زیبایی در اطراف این فرودگاه ایجاد نمود.

زبانزد رامسری:

"سگ واشِه مانِه زو ریشه کانِه"

مثل گیاه سگ واش خیلی زود ریشه دوانیده و تکثیر می شود.

کنایه: رشد سریع  افراد و پیشرفت یک نفر در زندگی

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

منبع: ویکی پدیا

سوروف ( دژگال در گیلان) با نام علمی Echinochloa crus-galli نوعی علف هرز خزانه برنج است. این علفها با جذب آب و مواد غذایی و همچنین نور و اشغال فضا، موجب ضعیف شدن نشاها می‌شوند. به علاوه، علفهای هرز موجود در خزانه، همراه نشاهای برنج به زمین اصلی راه یافته و باعث مشکلات بیشتر در مزرعه می‌شوند. زیرا در این مرحله، علف‌کش‌ها روی آن‌ها بی‌اثر بوده و باید با دست وجین شوند.

گل آذین سوروف، سنبله باز است.علف های هرز دیگری مانند انواع جگن‌ها از جمله اویارسلام یک ساله، انواع پیرز، بعضی از پهن برگ‌ها ماند قاشق واش، با نشاهای برنج رقابت می‌کنند.

در شهرستان رامسر

این گیاه را به نام زراع می خوانند که بومی این منطقه بوده و از قدرت تکثیر زیادی برخوردار است. زبانزد زیر نیز در محاورات مردم منطقه کاربرد زیادی دارد.

"یِه بُج دار  دونی ده تَه زِراع هم آو خواره"

برای یک بوته برنج  ده بوته سوروف(زراع) هم آب می خورند.

کنایه: نان خور ی افراد مختلف از ایجاد یک شغل دائم  یا کار موقت توسط یک نفر

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

 پدیده رادیو اکتیویته در آب و خاک مناطق مجاور آبگرم های معدنی  و آتشفشانی  رامسر سابقه ای دیرینه دارد که همزمان با اولین کنوانسیون بین المللی تالاب ها در رامسر توسط محققین آلمانی مطرح و پیگیری شد سپس  در سالهای بعد توسط محققین آمریکایی به آن دامن زده شد که با همت محققین ایرانی و راه اندازی ساختمان تحقیقات انرژی اتمی ( بخش پرتوهای طبیعی)در رامسر این کار ادامه یافت. محققین ایرانی چندی از ژاپن و ... نیز بر روی آبگرم های معدنی برای دریافت درجه دکتری  تحقیقات جسته و گریخته ای انجام داده اند که بیشتر بر روی رادیوم  است و در وبلاگ رامسر شهر دریا و جنگل خلاصه ای از آن نتایج وجود دارند.
تجمیع کلیه نتایج  مطالعاتی انجام شده بر روی حیوان(خرگوش) و گیاهان و انسان توسط اداره حفاظت محیط زیست رامسر امری ضروری و اجتناب ناپذیر است(احتمالا داخل باغ نیستند). در این میان تاکنون گزارشی از آسیب پرتوهای مواد رادیواکتیو در مردم این منطقه و عوارض و بیماری های ژنتیکی ناشی از استفاده از آب گرم های معدنی در جایی گزارش نشده است. شاید با تکامل دستگاههای اندازه گیری و پیشرفت علم در آینده به نتایج بهتری بتوان دست یافت.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |