در شهرستان رامسر و حومه

این نوع مگس خونخوار بر روی بدن اسب یا آهو و گاو رفته و بیشتر

در مناطق مرطوب (اصطلاح گیلکی رامسری آو چِل یا لَپّا) و باتلاقی زندگی می نماید. دارای جثه ای کوچکتر از مگس گاو بوده ولی میزان شیوع آن بیشتر است.بهترین روش مبارزه با آن ضدعفونی  جایگاه نگهداری اسب و سمپاشی مناطق آلوده با سموم فسفره است.

در شهرستان رامسر و حومه

این نوع مگس که دارای سری مثلثی شکل می باشد خونخوار بوده و از خوردن خون انسان نیز ابائی ندارد. احتمال دارد نام "سو پولو ماز "نیز به معنای  مگس سه وجهی یا سه گوش  باشد. این مگس در پهن گاو نیز تخمک گذاری می نماید. برخی از انواع آن مثل مگس عامل میازیس(نوعی بیماری پوستی در اثر وجود لارو در پوست دام ها) در روی پوست دام ها نیز تخم می گذارند.

نام علمی:                oxyacantha Crataegus

نام فرانسوی: Aubepine   و Aubespine و Nobleepine و Epine blanche

نام انگلیسی: Maytree، Thornapple tree ، White thorn و Haw thorn

نام آلمانی:Rotdorn, weissdorn                                                                                    

نام ایتالیایی: Spina Bianca , Marruca Bianca                                                     

نامهای دیگر: د‌ر لاهیجان «کُمار»، د‌ر رامسر و شهسوار «کِجیل»، د‌ر د‌یلمان و رود‌سر «مارِخْ»، د‌ر گرگان و بعضی نقاط بختیاری «ولک، بلک و ولیک»، د‌ر شهسوار «کُتْ کُتی»، د‌ر اطراف تهران و همد‌ان و اصفهان «گوچ»، د‌ر خلخال و آذربایجان «گیچ ـ یِمیشان»، د‌ر باختران و همد‌ان و پشتکوه «گِویچ»، د‌ر سرد‌شت «گیویژ، گوژ و گویشک»، د‌ر فارس «کیالک» و د‌ر ارسباران «آت‌گُتی»

نام عربی:                                                                           زعرورالادویه , الشوکه الحاده

تیره:                            Rosaceae  

منبع: وب سایت شمالی دلتنگ   http://shivanama.blogfa.com/post-568.aspx 

از خانواده درختان میوه کوچک است. میوه آن خوردنی است و شبیه پرتقال است اما بسیار کوچکتر از آن و اغلب بیضی شکل است. درخت آن همیشه سبز و برگ هایش شبیه برگ درخت پرتقال است. منشاء اصلی آن کشور چین است و از قرن 12 میلادی شناخته شده است.

در حال حاضر در چین، کره جنوبی، تایوان، آسیای جنوب شرقی،ژاپن، خاورمیانه و اروپا(به خصوص یونان)،جنوب پاکستان و جنوب ایالات متحده و شمال ایران کاشت می شود. این میوه از پرتقال سفت تر است و در هوای گرم تابستانی(27 تا 38 درجه سانتی گراد) رشد می کند اما تا زیر 10 درجه را هم می تواند تحمل کند. معمولا خام مصرف شده، اطرافش شیرین و مرکزش ترش و آبدار است. در شیرینی جات، مارمالاد و ژله از آن استفاده می شود. در سالاد هم ریخته می شود.در بعضی کشورها آن را کمی شور کرده و چند قاشق مربا خوری از آب آن را با کمی آب گرم مخلوط کرده و برای گلودرد از آن استفاده می کنند.در فیلیپین آب آن را در چای داغ یا سرد ریخته و مصرف می کنند. در ویتنام از این درخت برای تزیین استفاده می شود. این میوه فاقد چربی و سدیم است و منبع خوبی از فیبر و ویتامین C,A کلسیم و آهن است. 8 عدد از این میوه تنها 100 کالری انرژی دارد.

یک یا چند درخت در حیاط خانه اغلب رامسریهای علاقمند به عنوان زینتی نگهداری می شود و بیشتر در تهیه مربا از میوه کامل آن مورد استفاده قرار می گیرد.

در شهرستان رامسر و حومه

این گیاه خودرو بوده و در مناطق مستعد ، رشد قارچ گونه  و سریعی دارد. بیشتر در جلگه هاو مناطق پرآب و باتلاقی دیده می شود. این گیاه به خشکی حساس است و با بریدن آن شیره بدبویی از آن ترشح می گردد. تاکنون از این گیاه به دلیل دارابودن مواد سمّی در تغذیه دام ها استفاده نشده است.

نوشیدن چای این نوشابه صد در صد ایرانی موهبتی است که در هیچ کشوری نظیر ایران در مهمانی ها و جشن ها و عزاداری ها مصوصا در هوای سرد و یا در زمان خستگی از یک کار سخت لذت بخش نیست.

ترکیبات چای عبارتند از: عبارتند از:آب،تانن،کافیین،اسانس‌های روغنی،آلبومین،قند پکتین و خاکستر.

خواص و فواید

مصرف دم‌کرده‌ی چای باعث تسریع حرکات تنفسی، سرعت در گردش خون، رفع خواب‌آلودگی، احساس تجدید نیرو، تقویت نیروی فکری، گوارش بهتر غذا و تعریق می‌شود از اینرو چای را هنگام خستگی، ضعف عصبی، میگرن، بیماری‌های قلبی و آسم می‌توان تجویز نمود.

بهتر است بجای قند در هنگام مصرف چای از توت خشک،خرما و شیرینی های طبیعی نظیر عسل و غیره استفاده شود تا در اثر متابولیسم ناقص قندهای ساکارز و کم تحرکی سلامتی خود را به خطر نیاندازید. با این کار از واردات  دهها هزارتن قند از کشورهای تازه استقلال یافته روسیه جلوگیری خواهد شد. استفاده از دم کرده ها و یا جوشنده های گیاهی علاوه بر تغییر طعم و ذائقه مردم جهت درمان برخی از بیماریهای فصلی نظیر سرماخوردگی به همراه چای توصیه می گردد.

درخت نارنگی در واریته های متفاوت اعم از ایتالیایی(هُنشو)- برگ ریز- محلی و ... همه اغلب بر پایه نارنج نیز قابل پیوند زدن بوده و در مقابل سرمای زیاد بسیار مقاوم تر از سایر گونه های مرکبات است. این امر در استانهای مازندران و گرگان کاملا مشهود است چون در اغلب شهرهای این استانها فقط نارنگی از محصولات مرکبات اصلی آنها جهت صادرات و مصرف در داخل به شمار می آید. هرچه به سواحل جنوب غربی دریای خزر نزدیکتر می شویم تنوع محصولات مرکبات بیشتر می گردد.

محققان دانشگاه اونتاریو ماده ای در نارنگی کشف کرده اند که مانع بروز چاقی در افراد می شود

به گزارش رویترز، همانطور که مصرف یک سیب در روز بیماری را از شما دور می کند مصرف یک نارگی در روزهم منافع زیادی برای سلامتی انسان به همراه دارد.

محققان دانشگاه اونتاریو در لندن ماده ای در میوه نارنکی به نام nobiletin ( نوبیلتین) کشف شده که در ازمایش بر روی موشها دریافتند از چاقی پیشگیری و سبب حفاظت بدن در مقابل دیابت نوع دوم می شود. هم چنین انها دریافتند این میوه سبب مقاوم سازی سیستم بدن در مقابل حملات قلبی می شود.


به گفته محققان این ماده ماده مانع تشکیل چربی درکبد می شود، دو سال گذشته نیز محققان موفق به کشف ماده ای به نام naringenin در گریپ فروت شدند با اثر مشابه نوبیلتین در نارنگی شدند.

اما آنچه که اهمیت دارد آن است که ماده nobiletin در نارنگی ده برابر naringenin در گریپ فروت در پیشگیری از چاقی کمک می کند. محققان امیدوارند نتایج آزمایشات انجام شده بر بر موشها در مورد انسانها نیز صدق کند.

کنجِد یا کُنجید که سمسم و جلجلان هم نامیده می‌شود، گیاهی است از رده دولپه‌ای‌های پیوسته گلبرگ که سردسته تیره کنجدها است. این گیاه یک ساله‌است و ارتفاعش بالغ بر یک متر است. قسمت فوقانی ساقه‌اش پوشیده از کرک است ولی قسمت‌های تحتانی آن عاری از کرک است. برگ‌هایش در قسمت قاعده به طور متناوب و در قسمت‌های انتهایی ساقه به طور متقابل قرار گرفته‌است و پهنک برگ‌ها بیضوی و دراز و نوک تیز است و در قسمت قاعده ساقه پهن تر از قسمت انتهایی است. گل‌های آن که به طور منفرد و در کناره برگ‌های قسمت انتهایی ساقه قرار دارد، شامل قطعات پنج تایی به هم پیوسته‌است و تعداد پرچم‌ها ۴ عدد است. میوه‌اش کپسولی و محتوی دانه‌های کوچک مسطح و بیضوی است. دانه‌های کنجد به سبب دارا بودن روغن قابل استخراج تنها قسمت مورد استفاده گیاه است.روغن کنجد خواص درمانی قابل توجهی داشته و غنی از موادی است که از سرطان جلوگیری می‌کند،دریافت بیشتر از نیاز این روغن منجر به ذخیره چربی در بدن شده و امکان ابتلا به بسیاری از بیماری ها را افزایش می‌دهد.

 دارای پروتئین ، ویتامین های B ,  D  , E  , F1 و لسیتین (LECITHIN)  می باشد . مقدار روغن کنجد در حدود 50% است. روغن كنجد مركب از حدود 70% اسیدهای چرب اشباع نشده مانند لینولئیك اسید ،‌اولئیك اسید و مقداری اسیدهای چرب اشباع شده مانند اسید پالمیتیك و آراشیدونیك اسید می باشد .منگنز مس کلسیم منیزیم آهن فسفر نیز دارد که برای کنترل فشار خون مهم است.

در شهرستان رامسر و حومه

  کِجیل (در رامسر و تنکابن )، مارخ و مرخ (در دیلمان و لاهیجان و رودسر) گفته می شود. در گذشته از کنجد بیشتر در تهیه نان، حلوا شکری (در رامسر به حلو ا قمی معروف است) و در حال حاظر در بادام سوخته، پولکی ها، بیسکویت ها و شیرینی ها و انواع شامپو استفاده زیادی دارد. در گذشته های دور کنجد در رامسر نیز کشت می شد . شایسته است مراکز خدمات جهاد کشاورزی شهرستان نسبت به امکان و احیاء کشت این گیاه پرفایده نیز پژوهشی را انجام دهند.

زبانزدهایی نیز در این رابطه در محاورات مردم وجود دارد نظیر:

*کُنُس و کِجیل (بمه مان)

تمام مردم درشت و ریز، بزرگ و کوچک به مهمانی یا عزا آمده بودند.- کنایه از درهم و برهم-شلوغ

کُنُس=درخت ازگیل یا میوه آن

کِجیل= کنجد

حلزون را در منطقه رامسر و حومه صُندل می نامند. حلزون ها از نرم تنان فاقد دست و پا بوده و با صدف بیرونی و یا یک صدف کوچک در بالای بدن خود و در زیر پوست می باشند. مجرای دفعی آنها معمولا در نزدیک حفره دهان قرار دارد. اغلب در زیر خاک زنده مانده و شب هنگام فعالیت خود را آغاز می نمایند.این موجود ظریف یکی از مهمترین آفات محصولات باغی و باغ سبزی است. زنان محلی با ریختن نمک معمولی در اطراف باغ سبزی و یا هنگام غروب و تاریک شدن هوا با کمک یک چراغ دستی و یا فانوس آنها را که از زیر خاک بیرون آمده اند جستجو نموده و با کمک چوب و غیره از بین می برند.یک نوع آن به نام لیمنه آ که به رنگ زرد روشن است در مراتع سرسبز در ییلاقات و اشکورات زندگی می نماید و میزبان واسط نوعی کرم جگر (کپلک) در گوسفند، بز و خوک است که به انسان نیز قابل انتقال است.  در هنگام شدت آلودگی مراتع ،پاشیدن سولفات مس می تواند در ازبین بردن حلزون ها کمک نماید.

از گذشته های دور در جنگلهای انبوه کناره دریای خزر وجود داشت. ببرها خطرناکترین دشمنان آنها به شمار می آمدند. پلنگ، گرگ، خرس قهوه ای نیز از دشمنان این حیوان هستند.صدای منحصر به فرد جنس نر این حیوان در جنگل (بیشتر در فصل جفت گیری)و در نزد اهالی محلی به  "گُرانِه " معروف است. در برخی منابع به آن"گاو کوهی" نیز گفته می شود.شکارچیان با تقلید صدای  نرها آن را شکار می کردند.این حیوان اغلب به رنگ قرمز تیره است و نر آن شاخدار است.

در برنامه حفظ توده های بومی در منطقه جنت رودبار(جنده رودبار) و اشکورات جزء گونه های در خطر انقراض قرار گرفته و نسبت به تکثیر و رهاسازی آن در مناطق زیستی خود کارها و مطالعات جامعی انجام شده است و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد. 

مرال(ترکی)، گوزن قرمز، یکی از بزرگ‌ترین انواع گوزن است که بومی اروپا، آسیای صغیر، غرب آسیا و آسیای میانه و شمال آفریقا می‌باشد.

در بیشتر منابع قدیمی واپیتی (Cervus canadensis) گوزن بومی شرق آسیا و آمریکای شمالی هم یکی از انواع مرال محسوب می‌شود ولی مطالعات ژنتیکی اخیر آن را گونه‌ای مستقل معرفی کرده‌است. مرال بر اثر فعالیت‌های انسانی به کشورهای دیگری چون آرژانتین، استرالیا و نیوزیلند هم وارد شده و به جهت آسیبی که به حیات وحش بومی این مناطق وارد کرده در فهرست بدترین ۱۰۰ گونه مهاجم دنیا قرار دارد.

استفاده از امکانات و تجهیزات موجود جهت احیاء مجدد و جلوگیری از انقراض نسل حیواناتی نظیر شوکا- گوزن و آهو و یوزپلنگ- ببر- شیر و گورخر ایرانی از مدتها قبل توسط ارگانهای مربوطه آغاز شده است. جهت اطلاع رسانی بیشتر و حمایت مردم از این امر متاسفانه  در مورد اهداف آینده و کارهای انجام شده زمینه اکوتوریسم در حوزه تنکابن و رامسر توسط مسئولین محیط زیست و همکاران پرتلاش ایشان کمتر اطلاع رسانی شده است.

شايان ذكر است ، فندق به دليل دارا بودن مواد نشاسته‌اي، كلسيم، پتاسيم، فسفر، منيزيم، سديم و آهن، غذاي مناسبي براي مبتلايان به بيماري قند است.

فندق دارای 36درصد روغن و 5/17 درصد قند و 13درصد پروتئین و 35درصد فسفر بو ده و دارای ویتامینهایB1 ، B2، E، وعناصرکلسیم و فسفر می باشد. و ويتامين E نيز در توليد گلبول هاي سفيد و قرمز خون موثر است.

این گیاه در فرانسه "شکوفه آبی تندرستی" نامیده می شود. زیرا گلهای برخی از گونه های ان به رنگ آبی است و   برای دهقانانی که معمولا نیاز به تنفس بیشتر در هنگام کار کردن دارند داروی مناسبی است. بعضی از نویسندگان معتقد ند که نام لاتین آن  یک اسم تغییر شکل یافته است  به معنی "قلب " و به معنی "من اورده ام" زیرا اعتقاد بر این است که این گیاه قلب را تقویت می کند.

امروزه ثابت شده که محصولات حاصل از برگها و پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی دارد و باعث افزایش نشاط  روحی می شود.  به طور مثال : شربت ساخته شده از پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی و ضد استرسهای روحی و آرامش دهنده  و تسکین دهنده قلب می باشد. دم كرده آن براي التهاب مجاري ادرار, روماتيسم و بيماريهاي قلبي مفيد است.

تركيبات شيميايي:گل گاوزبان و برگ‌هاي آن داراي لعاب فراوان است. اين گياه داراي نيترات پتاسيم، رزين‌هاف مالات كلسيم، منگنز، منيزيوم، اسيد فسفريك و آلانتوئين است. خواص دارويي:گاوزبان از نظر طب قديم ايران سرد است.1) گل گاوزبان و برگ‌هاي آن تصفيه‌كننده خون است ، 2) آرام‌كننده اعصاب است، 3) عرق‌آور است، 4) ادرارآور است، 5) كليه‌ها را تقويت مي‌كند، 6) سرماخوردگي را برطرف مي‌كند، 7) براي از بين بردن سرفه از دم‌كرده گل گاوزبان استفاده كنيد ، 8) در درمان برونشيت موثر است، 9) بي‌اختياري دفع ادرار را درمان مي‌كند، 10) التهاب و ورم كليه را درمان مي‌كند، 11) در درمان بيماري سرخك و مخملك مفيد است، 12) ضماد برگ‌هاي گاوزبان براي رفع ورم موثر است، 13) برگ‌هاي گاوزبان را بپزيد و مانند اسفناج از آن استفاده كنيد، 14) برگ‌هاي تازه گل گاو‌زبان داراي مقدر زيادي ويتامين C مي‌باشد . توصیه : گاوزبان بعلت داشتن آلکالوئید برای زنان حامله و کودکان مضر است.

هم اكنون كار برداشت گل گاو زبان از اراضي طبيعي و زير كشت استان گيلان  آغاز شده است.

شايان ذكر است ، ۵۰۰هكتار از زمينهاي استان گیلان زير كشت گياه دارويي گل گاو زبان است كه ‪ ۲۶۰هكتار آن توسط كشاورزان منطقه اشكورات رودسر  كشت مي‌شود,اين گياه علفي يكساله ، از اواخر زمستان از خاك مي‌رويد و از اوايل ارديبهشت ماه تا پايان فصل تابستان گلهاي آن در چندين مرحله برداشت مي‌شود.

هرسال از زمينهاي زير كشت گياه طبي " گل گاو زبان"در استان گيلان بيش از ‪ ۴۰۰تن محصول به ارزش اقتصادي بيش از پنج ميليارد ريال بر داشت مي‌شود. درحال  حاضر هر كيلو گل گاو زبان خشك به قيمت ‪ تقريبا  ۱۲۰ تا 160هزار ريال در بازار عرضه مي‌شودكه در مقابل هزينه هاي داشت ،كاشت و برداشت بسيار ناچيز مي باشد .

 ضمنا؛اين گياه به صورت خودرو در اراضي و دامنه‌هاي جنگلي شهرستانهاي رودسر، املشُ تالش، رودبار، رضوانشهر و آستارا مي‌رويد.

در شهرستان رامسر و حومه

از گیاه گل گاوزبان علاوه بر خشک شده آن جهت دم دادن، همراه یا بدون چای و انواع جوشنده ها ، از گلهای تازه آن جهت درست کردن مربا نیز استفاده زیادی می شود. در تمام ییلاقات اطراف رامسر و اشکورات به عنوان منبع درآمدی برای اهالی بومی است و به صورت خودرو نیز در میان کوه ها و دره ها رشد می نماید.

منبع: سایت دشتک http://www.dashtak2.blogfa.com/cat-31.aspx

کَرکَس یا لاشخور پرندگانی هستند که بیشتر از مردار تغذیه می‌کنند. این پرنده یا پرنده‌های هم‌خانواده با آن را در فارسی مرغ مردارخوار، دژکاک، دال و لشخور نیز نامیده‌اند.

کرکس‌ها در همه قاره‌ها یافت می‌شوند به‌جز در اقیانوسیه و جنوبگان.

از ویژگی‌های کرکس‌ها سر بی‌پر و تاس آن‌ها است. ویژگی دیگر آن‌ها این است که بر خلاف بیشتر پرندگان دیگر، آن‌ها آشیانه نمی‌سازند. کرکس‌ها به تیزپروازی، دوربینی و درازی عمر معروفند.

در شهرستان رامسر و حومه

عموما کرکس ها را دال می گویند. دال قُراب نیز نام عمومی انواع کرکس ها خصوصآ به رنگ سیاه است ولی به حاجی لک لک نیز  دال زبرقو (یا لک لک احمق) می گویند.

همچنین واژه دال را برای افراد قد بلند و کم عقل نیز به کار می برند.در گذشته تعداد آنها زیاد بود ولی در حال حاضر از تعداد آنها به شدت کاسته شده ولی هنوز در برخی از ارتفاعات اشکورات وجود دارند و به چشم می آیند.

حکایت کرکس با زَغَن(شعر از سعدی)

. چشم ها در یک ماهگی باز می شود و دندان ها نیز در این مدت رشد می کند . بچه ها در اواخر تابستان قادرند مستقل زندگی کنند ، اما اغلب سراسر زمستان را در کنار مادرشان می مانند . رودک ها زندگی اجتناعی دارند و خانواده ها در یک سیستم زیر زمین اغلب به یکدیگر سر می زنند . جفت ها نیز تا پایان عمر در کنار یکدیگر می مانند . در ایران از شمال غربی خراسان تا مازندران ، تهران ، آذربایجان ، کردستان ، لرستان و فارس زندگی می کنند.

در شهرستان رامسر و حومه

در رامسر و حومه از گذشته های دور وجود داشته است. این حیوان بیشتر در شب ها فعالیت زیرزمینی خود را آغاز می نماید. از حمله به انسان و سایر موجودات بزرگتر از خود ابائی ندارد و از لاشه حیوانات و حتی مردگان در قبرستان ها نیز تغذیه می نماید. از غذاهای مختلف حیوانی و گیاهی بخصوص حشرات و لارو آنها ، جوندگان ، خزندگان و قورباغه و پرندگان و تخم آنها و لاشه‌های حیونات مختلف و از قسمتهای سبز گیاهان و پیاز آنها و میوه‌هایی مانند توت و دانه‌های تازه نیز تغذیه می‌کنند.گورکن عسل خوار از خطرناکترین جانوران روی زمین است.

منبع:مای پت. آی آرhttp://persianpet.org/forum/thread19331.html?langid=8

دارکوب سیاه (نام علمی: Dryocopus martius) گونه‌ای از دارکوبان غیرمهاجر است که در جنگل‌های کهنسال بومگاه دیرین‌شمالگانی^[۱] زندگی کرده و بیشترین پراکندگی آن در اوراسیا می‌باشد.

مشخصات

دارکوب سیاه جثه‌ای بزرگتر از دیگر دارکوب‌ها داشته و تقریباً اندازهٔ کلاغ است. قد آن بین ۴۵ تا ۴۷ سانتی‌متر بوده و فاصلهٔ بین دو سر بال‌هایش به ۶۴ تا ۷۸ سانتی‌متر می‌رسد. همچنین این پرنده نوکی بسیار دراز و برابر با ۶،۳ سانتی‌متر دارد.

تمامی پرهای دارکوب سیاه، به جز تاج آن، سیاهرنگ است. پرندگان نر دارای تاجی کاملاً قرمز رنگ هستند ولی در پرندگان ماده تنها بخش عقبی بالای تاجشان قرمز است و بقیه آن سیاهرنگ می‌باشد.

تغذیه، لانه‌سازی و تولید مثل

دارکوب سیاه از لارو حشرات و مورچه‌های نجاری که در تنهٔ درختان مرده زندگی می‌کنند تغذیه می‌کند. او با منقار تیز خود تنهٔ درخت را سوراخ کرده و با زبان خود حشره را شکار می‌کند.

این پرندگان همچنین به منظور لانه‌سازی، تنهٔ درختان زنده بویژه درختان کاج یا صنوبر را سوراخ کرده و در زمان تولید مثل، ۴ تخم یا بیشتر را در این لانه-سوراخ می‌گذارند.

در شهرستان رامسر و حومه

صدای رگبار مسلل از درختان جنگلی توسط این پرنده تولید می شود. دارتَلا در باورهای مردم منطقه به افراد پر سر و صدا و شیطان نیز اطلاق می شود.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Black Woodpecker»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۰).

کلاغ ابلق (Corvus cornix) پرنده‌ای از خانوادهٔ کلاغیان و بومی شمال شرق و جنوب شرق اروپا و خاورمیانه است. این پرنده از نظر ریخت‌شناسی و رفتار شباهت بسیاری با کلاغ لاشه (Corvus corone) دارد و در گذشته زیرگونه‌ای از آن پنداشته می‌شد. مهمترین مشخصهٔ ظاهری این کلاغ رنگ خاکستری سطح پشتی و شکمی آن است.

از کلاغ ابلق چهار زیرگونه شناخته شده که یکی از آن‌ها یعنی کلاغ میان‌رودان را برخی گونه‌ای مستقل می‌دانند.

کلاغ ابلق همه‌چیزخوار است و بخش بزرگی از غذای خود را با لاشه‌خواری تأمین می‌کند.

در شهرستان رامسر و حومه

این نوع کلاغ بیشتر در نواحی جنگلی رشد و تکثیر می نماید. سر  و صدای آن زیاد بوده و بسیار پر تحرک است.

زبانزد زیر نیز در شهرستان رامسر رواج دارد:

نَ کین ِدَر ِ    نَ گِژگال ِوَچِ

یعنی نه باسن برایش مانده ونه به خواسته خودش که جوجه پرنده است رسیده است.

کاربرد: زمانی که فرد هزینه زیادی می کند وسعی وتلاش وافری را انجام می دهدودرآخر نتیجه نمی گیرد وبلکه ضررهم می دهد.

منبع:

1-ویکی پدیا

2-زبانزدهای رامسر-حسن رحیمیان

انواع کلاغ

http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%BA

سَرگین‌چَرخانان (نام دیگر: شاخدارسوسکان) (نام علمی: Scarabaeidae) خانواده‌ای از حشرات از راسته قاب‌بالان (Coleoptera)، بالاخانواده سرگین‌چرخان‌واره‌ها (Scarabaeoidea) هستند.

این خانواده شامل ۳۰ هزار گونه از سوسک‌ها در سراسر جهان است. همه گونه‌های این خانواده بزرگ را در زبان معمول به نام سرگین‌غلتان می‌شناسند.

سرگین‌چرخانان سوسک‌هایی درشت‌پیکرند و میان ۵ تا ۶۰ میلیمتر اندازه دارند. بسیاری از آنها رنگ‌های روشن فلزگونه دارند.

در شهرستان رامسر و حومه

یکی از بزرگترین سوسک ها و معمولا به رنگ بسیار تیره است. با صدای مخصوص خود هنگام بال زدن سبب ترسیدن کودکان و به دور از جان خانم ها سبب ترس زیاد آنان می شود. این نوع سوسک ها در خاک تخمگذاری کرده و بیشتر با گرم شدن هوا در تابستان و بیشتر در محل انباشته شدن پهن گاو و غیره جمع می شوند. واژه  گِه گردن نیز کنایه از آدم زشت رو ی  است.

*گژگال نام نوعی پرنده نیز در رامسر می باشد.

بلدرچین (به پارسی سره: بَدبَده) (نام علمی: Coturnix کُتورنیکس) پرنده‌ای کوچک از تیره قرقاولیان، راسته ماکیان‌سانان است.

بلدرچین‌ها جثهٔ کوچک و خپلی دارند و زندگی بر روی زمین را ترجیح می‌دهند. از دانه‌ها و نیز حشرات و دیگر جنبندگان کوچک تغذیه می‌کنند. بر روی زمین لانه می‌سازند و بر پروازهای کوتاه و سریع قادرند، برخی گونه‌هابلدرچین ژاپنی و بلدرچین معمولی پرندگانی مهاجرند و توانایی پرواز در مسافت‌های طولانی را دارند. در برخی کشورها برخی گونه‌های بلدرچین در تعداد زیاد پرورش داده می‌شوند تا از تخم و گوشت آن‌ها استفاده شود و یا حتی در شکارگاه‌ها رها شوند. این پرنده در سکونت‌گاه‌های خود هم توسط انسان‌ها بطور گسترده‌ای شکار می‌شود تا از گوشت و پرهایش استفاده شود. پراکندگی وسیع و فراوانی نِسبی این پرنده در خاورمیانه با نام‌های مختلف برای آن در میان فارسی‌زبانان همراه بوده‌است. به‌جز «بلدرچین» که واژه‌ای در اصل ترکی و اصلی‌ترین نام این پرنده است. واژهٔ «کَرَک» به‌ویژه در گویش هراتی و گویش‌های زبان کردی، در فارسی جدید به‌ویژه در گویش کرمانی واژهٔ «بدبده»، در فارسی کلاسیک واژهٔ «وَرْتِج/وَرْتیج/وَرْدیج» و در برخی مناطق مازندران، گیلان و سمنان «وَرده» از نام‌های دیگر این پرنده است. در زبان گیلکی نیز آن را «وُشُم/وُشوم» می‌نامند و سومین پادشاه زیاری را به جهت علاقه‌اش به شکار بلدرچین وشمگیر می‌نامند. در عربی از واژه‌های «سَمانی» و «سَلویٰ» استفاده می‌شود که به فارسی نیز راه یافته‌است. لامعی گرگانی شاعر سدهٔ پنجم می‌سراید:

ویژگیهای عمومی بلدرچین

افرادی كه علاقمند به پرورش بلدرچین می باشند باید جوجه های آن را خودشان تولید و تكثیر نمایند زیرا محلی در ارتباط با تولید انبوه جوجه بلدرچین و یا كارخانه جوجه كشی ویژه بلدرچین فعلا وجود ندارد . جهت ایجاد تاسیسات مربوط به پرورش بلدرچین نیز محلی  را كه دارای آب ، برق  و راه بوده وجای خلوت باشد باید انتخاب كرد  همچنین دارای امكانات لازم نسبت به حمل محصولات تولیدی  به بازار باشد .

در شهرستان رامسر و حومه

بلدرچین ها در ارتفاعات بالاتر از 1000 متر از سطح دریا و بیشتر در حوالی کوهها و مراتع ییلاقی دیده می شوند. گوشت این پرنده همواره علاقمندان زیادی داشته و دارد. امروزه با ایجاد مجتمع های بزرگ صنعتی گوشت این پرنده را می توانید در مرغ فروشی های شهر با قیمت حدود 8 تا 12 هزار تومان به دست آورید.

 بلدرچین در فرهنگ و باورهای مردم

1- بلدرچین می گوید بَد بَدو  و این به معنای آن است که کار بد ، همیشه بد است و هیچ وقت نباید به سراغ کار بد رفت. 

2- تی وِشِم خوانه= بلدرچین شما می خواند

کنایه: سر کیف بودن- خوشحالی

یادآوری: کبک تو خروس می خواند

با دُمَت گردو می شکنی

و ...........

انواع بلدرچین

• بلدرچین معمولی (Coturnix coturnix)
• بلدرچین ژاپنی (Coturnix japonica)
• بلدرچین بارانی (Coturnix coromandelica)
• بلدرچین نیوزیلند (Coturnix novaezelandia) منقرض شده در ۱۸۷۵
• بلدرچین قهوه‌ای (Coturnix ypsilophora)
• بلدرچین آبی آسیایی یا چینی (Coturnix chinensis)
• بلدرچین آبی افریقایی (Coturnix adansonii)
• بلدرچین جزایر قناری (Coturnix gomerae) منقرض شده

http://www.dquail.blogfa.com/post-24.aspx

کَفتار حیوانی است از خانواده کفتاران. این حیوان از گوشتخواران خشکی‌زی و بومی آفریقا و آسیا است.هر چند شکل این حیوان شبیه سگها می‌باشد، اما به خانواده گربه‌ها نزدیکتر است. کفتارهای خالدار به شکل گروهی زندگی می‌کنند و از لاشخورهای حرفه‌ای مردار حیوانات می‌باشد. کفتارها از باقیمانده لاشه مردارهایی^*ه استثنای کفتارهای بومی جنوب و مشرق آفریقا، همه گونه‌های کفتار لاشخور و شکارچی هستند. این حیوان در مقایسه با جثه آن از آروره بسیار قوی ای برخوردار است و سیستم هضم آن بسیار قوی است. سیستم هضم این حیوان دارای مایعات اسیدی مختلفی است که به آن این امکان را می‌دهد که تمام شکار خود (از جمله پوست، دندان، شاخ، استخوان ها، حتی سمها) را بخورد و هضم کند. از آنجایی که این حیوان لاشه مردار می‌خورد سیستم گوارش آن بسیار با باکتری‌ها سازگار است. که توسط حیوانات دیگر شکار شده اند، تغذیه می‌کنند. آنها به طور عادی در طول شب فعالیت می‌کنند و در طول روز در لانه‌هایشان استراحت می‌کنند.

کفتارهای ایرانی برخلاف عادات سایر کفتارها به صورت جفتی و نه گله ای زندگی می کنند.

منبع: ویکی پدیا

در شهرستان رامسر و حومه دیگر اثری از این حیوان نیست. در گذشته در گورستانها قبر ها را شکافته و از جسد تازه مردگان تغذیه می نمود. لذا روی جسد را با شاخ و برگ درختان تیغ دار و سنگ می پوشاندند و بعد روی آن را خاک می ریختند.قیافه ظاهری این حیوان همچون چهره سالخوردگان پر چین و چروک است لذا اصطلاح "پیر کفتار "برای مردان و زنان سالخورده که لجباز بوده و دائم غُر می زدند و از همه مردم طلبکار می شدند  و یا واژه "گورزا "کنایه از آدم کوتاه قد و بد طینت هنوز هم کاربرد دارد.

چرخ ریسک خزری

نام انگلیسی : Caspian Tit

نام فرانسوی : Mésange

نام لاتین : parus hyrcanus

این پرنده 11 سانتی متر طول دارد. شبیه چرخ ریسک سر سیاه است که اخیرا از گونه  P.lugubris جدا شده است. اطلاعات در مورد آن اندک است. جدا شدن از گونه چرخ ریسک سر سیاه به خاطر تفاوت مرفولوژی بوده است. این چرخ ریسک خودش سوراخی را برای تولید مثل و بزرگ کردن جوجه ها حفر می کند.

گونه‌های چرخ ریسک :

• چرخ‌ریسک پشت‌بلوطی (Penduline tit)
• چرخ‌ریسک دم‌دراز (Aegithalidae)
• چرخ‌ریسک سرآبی (Cyanistes caeruleus)
• چرخ‌ریسک سرسیاه (Poecile lugubris )
• چرخ‌ریسک پشت سرسفید (Periparus ater)=گونه خزری
• چرخ‌ریسک بزرگ (Parus major )
• چرخ‌ریسک بخارایی یا تورانی (Parus bokharensis)[۱]

در شهرستان رامسر و حومه به آن کافره می گویند.در گذشته های دور  کودکان و نوجوانان بر اساس عقاید خرافی هنگام جشن سَدِه زرتشتی پارچه ای را آغشته به نفت و پیه کرده و به پای آن بسته و آتش می زدند. این پرنده مثل گلوله آتش در هوا می پرید و خصوصا در شب تماشایی بود از این رو به آن کِلک آویز نیز می گفتند(کِلک = آتش).

"امه از مدتها پیش هرچی هی بزم شمه هم نی بزن"

علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد   هر آن  کار شدنی است قبل از طلوع باید کرد

معاون سياسي امنيتي استاندار مازندران گفت: در حال حاضر حجم بي رويه اي از آلودگي در درياي مازندران مشاهده مي شود.

به گزارش ايسنا، هادي ابراهيمي در همايش دريا و محيط زيست که در جهاد کشاورزي استان برگزار شد، اظهار داشت: فضاي موجود درياي خزر نشان دهنده رويکرد اميد بخشي نيست.

وي با بيان اين‌که 340 کيلومتر نوار ساحلي در استان وجود دارد، گفت: از سال 85 تاکنون در خصوص آزاد سازي سواحل کارهايي با اهتمام دولت در استان صورت گرفته است.

ابراهيمي با اشاره به اين‌که در خصوص صيانت از درياي مازندران تاکنون هيچ برنامه‌اي از سوي دستگاه‌هاي اجرايي انجام نشده است و تنها به برگزاري همايش‌ها اکتفا کرده‌اند، افزود: بايد تدابيري در خصوص تفاله‌ها و پسماندهايي که وارد درياي مي‌شوند، انديشيده شود.

وي يادآور شد: بيش از 78 گونه از انواع ماهياني که در دنيا وجود دارد در درياي خزر يافت مي‌شود.  در صورتي که برنامه‌اي براي رفع آلودگي دريا انجام نشود؛ آينده دريا به طور حتم به مخاطره خواهد افتاد.

معاون استاندار مازندران با بيان اين‌که نگاه دستگاه‌هاي اجرايي بايد در راستاي حفظ صيانت از دريا باشد، گفت: براي سرمايه گذاري در زمينه درياي خزر بايد قدم‌هاي جدي برداشته شود.

وي با اشاره به اين‌که نقش دستگاه‌هاي اجرايي در حفظ و صيانت از دريا مي تواند بسيار اثرگذار و برجسته باشد، افزود: بايد بررسي لازم براي شناسايي آلاينده‌هايي که وارد دريا مي شوند صورت گيرد در غير اين صورت دريا دچار آسيب مي‌شود. در سال جاري 180 طرح سالم سازي دريا در استان اجرايي و عملياتي شده است.

معاون سياسي امنيتي استاندار مازندران با اشاره به اين‌که در تابستان سال جاري 5 ميليون مسافر وارد استان شده‌اند، افزود: در صورتي که براي دريا مديريت عالمانه و استراتژيک پيش بيني شود دريا مي‌تواند در رشد اقتصادي و سرمايه گذاري استان اثرگذار باشد.

ابراهيمي اظهار داشت: در حال حاضر استخراج نفتي در درياي استان وجود ندارد.

معاون سياسي امنيتي استاندار مازندران خاطرنشان کرد: 30 درصد از مردم کشور از درياي خزر در استان بهره مي‌برند

"ایشان به نقش و وظیفه رسانه ها و جمعیت های مردم نهاد و وظایف مردم نیز بر طبق معمول اشاره ای نداشتند"

دريای خزر در دورانهای گوناگون به اسامی کرانه نشينان آن و يا اقوام و قبايلی که گهگاه در مجاورت آن مسکن گزيده بودند ناميده می شد. تمام يا بخشی از آن به نامی موسوم بود, مانند: دريای خزران, دريای کاسپيان, دریای آبسکون, دريای جرجان, دريای گيلان(يا بحرالجيل), دريای ديلم, دريای طبرستان, دريای مازندران. اعراب نخست اين دريا را بحر جرجان و سپس بحر خزر ناميدند. ارسطو و بطلميوس دريای هيرکانيه(گرگان) و ابن خلدون آن را بحر طبرستان می ناميدند.

تنوع زيستى درياى خزر شامل ‪ 854 ‬گونه جانورى و بيش از ‪ 500 ‬گونه گياهى است و زيستگاه گونه‌هاى جانورى و گياهى ويژه‌اى است كه در نوع خود بي‌نظيرند. نمونه بارز آن ماهيان خاويارى است كه 6 گونه آن در اين دريا يافت مي‌شوند و از نظر جمعيت بالغ بر 85 درصد ذخاير اقيانوس‌ها را شامل مي‌شود, و 95 درصد مصرف جهانى خاويار را تامين می کند. درياى خزر از نظر تنوع زيستى داراى 114 گونه, 63 زيرگونه و 140 نژاد از كمياب‌ترين‌ ماهيان جهان است. لازم به تذکر است که 57 درصد صادرات خاويار متعلق به ايران بوده و خاويار مثل نفت و فرش از شاخص های ايرانيت در دنيا محسوب می گردد .

برداشت ماهیان خاویاری از دیرباز توسط روسیه سابق و کشورهای تازه استقلال یافته ادامه دارد همچنین در احداث سکوهای نفتی و استخراج نفت نیز از ما پیشی گرفته اند. با انجام جلسات متعدد رژیم حقوقی دریای خزر جهت تقسیم منابع خزر گاهی اوقات سهم ایران را نادیده می گیرند و خود از پیش قضاوت می نمایند.تقریبا بیش از نیمی از مساحت دریای خزر را در اختیار دارند ولی باز هم در کنترل آلودگی ها و بهره وری مناسب به طوری که برای نسلهای بعدی نیز چیزی در نظر بگیرند سهل انگاری می نمایند.

لزوم انسجام عملی و ایجاد قوانین  جدید و جدی تر در حوزه دریای خزر بین دولت های ذینفع می تواند از مرگ هزاران آبزی (که برخی از آنها از کمیاب ترین گونه های خاص خزری در جهان هستند) می تواند پیشگیری نماید.از طرفی ساخت و سازها در ساحل دریای خزر و پروژه بزرگ اتوبان ساحلی گیلان و مازندران اگر همزمان با مطالعات زیست محیطی صورت نگیرد دیگر خزر  بی خزر!!!!!!!!!!!

منبع: وب سایت شمالیهاhttp://www.shomaliha.com

Phylum: Chordata
Subphylum: Vertebrata
Class: Mammalia
Order: Pinnipedia Illiger, 1811
Family: Phocidae
Genus: Phoca Linnaeus, 1758
Subgenus: Phoca Scoroli, 1777
Species: Phoca caspica Gmelin, 1788

فوک آبی دریای خزر کوچکترین نماینده خانواده فوک هاست. جنس نروماده تقریبا هم  اندازه هستند. حداکثر طول بدن 160 سانتی متروحداکثر وزنشان هنگام سیری حدود ۹۰ تا ۱۰۰کیلوگرم   است.

کاهش تعداد فوک دریای خزر از یک میلیون به یکصد هزار قلاده رسیده است!

به نظر شما مسئول کاهش تعداد و ازبین رفتن فوک های دریای خزر کیست؟

در بيشتر انواع بدوي و اوليه، ماهي هاي نر تخم هاي بارور شده را در زير بدنشان حمل مي كنند ولي در گروه هاي پيشرفته تر بعدي يكايك تخم ها در لايه اي از اسفنج خوابانده مي شوند و اين كار، پرورش ماهي ها را نسبت به روش حمل تخم در زير شكم نر، گسترش مي دهد.

ديگر اينكه در گونه هايي مثل Dorryhamphus كه نرها تخم ها را زير شكمشان حمل مي كنند، صفحات استخواني كه بدن اين گونه را پوشانده به شكل خار رشد مي كنند.

طول ني ماهي بزرگ Syngnathus acus به 18 اينچ (45 سانت) مي رسد. اما دم و باله مقعدي او كوچك است.

از آنجايي كه در تمام ني ماهي ها رده هاي باله پشتي نرم و انعطاف پذير است، هر رده مي تواند به طور مجزا و مستقل حركت كند. اين نكته مهم است چون مثل اسب هاي دريايي، ني ماهي ها هم بوسيله حركات موجي رده هاي باله پشتي شنا مي كنند.

بيشتر ني ماهي ها خرمائي رنگ هستند اما نوع ني ماهي (پوزه صاف يا دماغ صاف) Nerophis Ophidion بدني سبزفام دارد با خطهاي آبي در امتداد شكم.


برخي از ني ماهي ها خيلي كوچك هستند.
طول Dorryhamphus Melanopleura مربوط به صخره هاي مرجاني منطقه اقيانوس آرام فقط به 5/2 اينچ (5/6 سانت) مي رسد. رنگ آنها قرمز-نارنجي روشن است با نوارهاي آبي روشن در طول بدنشان از پوزه تا دم كه بعدها زمينه رنگشان نارنجي مي شود با هاله اي از رنگ آبي و حاشه سفيد.

http://www.ettelaat.com/new/newdata/2010/01/01-24/10-55-42.jpg

سوزن ماهی ( نی ماهی)دریای خزر

آنجايي كه رودخانه به دريا مي‌ريزد در واقع آب شيرين با آب شور مخلوط مي‌شود و يك محيط نيمه‌شور يا در اصطلاح لب‌شور را به وجود مي‌آورد و محل مناسبي براي زندگي برخي از آبزيان بشمار ميرود. به اين محل مصب يا دهانة رودخانه مي‌گويند كه غير از گونه‌هاي آبزي مختص به خود باعث جلب آبزيان ديگري مي‌شود كه در دريا يا در امتداد رودخانه زندگي مي‌كنند. درياي خزر به دليل اين كه حوضة آبريز وسيعي دارد و اين حوضه در منطقه‌اي پرباران قرار گرفته است، رودخانه‌هاي فراواني دارد و مصب‌هاي زيادي را در سواحل درياي خزر تشكيل مي‌دهند.

در مصب‌هاي درياي خزر آبزيان متنوعي وجود دارند. يكي از آبزيان عجيب و بسيار جالب كه در مصب رودخانه‌هاي درياي خزر ديده مي‌شود، گونه سوزن‌ماهي است. اين ماهي زندگي و رفتار شگفت‌انگيزي دارد.

در شهرستان رامسر

اگر در يك صبح پاييزي در نزديكي مصب رودخانه‌اي در ساحل درياي خزر در ميان شن‌هاي ساحلي كمي دقت كنيد، به طور حتم اين ماهي را به صورت نيمه‌جان خواهيد ديد كه توسط موج در خارج از آب مانده است. در حال حاضر به علت شدت آلودگی دریای خزر این گونه نیز در خطر انقراض است.

سوزن‌ماهي از نظر ظاهري و ساختار بدن به راحتي از ديگر انواع ماهي‌ها قابل تشخيص است. همان‌طور كه از نام اين ماهي پيداست به يك سوزن بزرگ شباهت دارد. بدني استوانه‌اي، باريك و طويل دارد كه طول آن در نمونه‌هاي ايراني تا 23 سانتي‌متر مي‌رسد. استخوان‌هاي اين ماهي بسيار ظريف است ولي در عوض پوشش بدني سخت و محكم دارد. در واقع پوشش بدن شامل صفحات استخواني فلس مانند ضخيم و سخت است كه به صورت حلقه‌هايي در طول بدن ديده مي‌شوند. دهاني كوچك و شبيه به پايپ يا لوله دارد و به همين خاطر در زبان انگليسي به آن لوله ماهي يا ني ماهي (Pipefish) مي‌گويند. پوزه استوانه‌اي دارد كه در نهايت به دهان لوله‌اي ختم مي‌شود. اين ماهي دندان ندارد و در عوض نحوة تغذيه در آن به صورت مكيدن است. باله پشتي نسبتاً بزرگ است ولي باله‌هاي شكمي، مخرجي و سينه‌اي بسيار ريز هستند و باله شكمي نيز وجود ندارد. باله‌هاي اين ماهي برعكس بيشتر انواع ماهي‌هاي ديگر فاقد خار هستند. بالة دُمي نسبتاً كوچك است. براي شناسايي ماهي‌ها به ويژه گونه‌هاي مشابه اغلب از شمارش تعداد شعاع‌هاي باله‌ها استفاده مي‌كنند كه در گونه سوزن‌ماهي خزري تعداد شعاع‌هاي باله پشتي 22 تا 43 عدد، باله مخرجي 3 عدد، باله سينه‌اي تا 15 عدد و باله دمي 8 تا 11 عدد است. چشم‌هاي كوچكي دارد ولي به علت محل قرارگيري و رنگ متمايز آن بسيار برجسته هستند. سر اين ماهي داراي شيبي است كه به پوزه و دهان لوله‌اي ختم مي‌شود و جانور را قادر مي‌سازد در لابلاي سنگ‌ها و گياهان به جستجوي غذا بپردازد.

نرها داراي يك كيسه در زير شكم هستند كه در واقع از دو چين پوستي تشكيل شده است و از آنجايي كه سوزن ماهي نر از تخم‌ها مراقبت مي‌كند مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

سوزن‌ماهي معمولاً به رنگ قهوه‌اي تا سبز با لكه‌ها و نوارهاي تيره و روشن است. رنگ‌آميزي بيشتر در نيمه پشتي سر برجسته‌تر است.

سوزن‌ماهي با نام علمي «Syngnathus abaster» به خانواده سوزن ماهيان يا «Syngnathidae» تعلق دارد. از اين خانواده در دنيا تاكنون 232 گونه شناخته شده است كه بيشتر در آب‌هاي گرم و معتدل زندگي مي‌كنند.

طول برخي از گونه‌هاي اين خانواده تا 65 سانتي‌متر نيز مي‌رسد. همگي اعضاي اين خانواده در آب‌هاي شيرين و اغلب در مصب رودخانه‌ها زندگي مي‌كنند و فرم بدن آنها شبيه به ني يا سوزن است.

در ايران فقط يك گونه از اين خانواده در سواحل و دهانه (مصب) رودخانه‌هاي درياي خزر وجود دارد. سوزن ماهي كه در ايران يافت مي‌شود در زير گونه Caspius يا خزري طبقه‌بندي مي‌شود. اين گونه در سواحل و مصب‌هاي درياي سياه، مديترانه و خزر پراكندگي دارد. در ايران از مرداب انزلي تا خليج گرگان در امتداد سواحل درياي خزر در نزديك مصب و دلتاي رودخانه‌ها يافت مي‌شود.

سوزن‌ماهي فقط در آب‌هايي كه شوري آنها حدود 60 درصد يا اندكي كمتر است مي‌تواند زندگي و توليدمثل كند و به همين علت در نواحي عميق دريا يافت نمي‌شود.

اين ماهي در بستر گلي و ماسه‌اي بيشتر يافت مي‌شود و زندگي در جاهايي كه گياهان آبزي يا بقاياي گياهان فراوان هستند را ترجيح مي‌دهد. در عمق بيشتر از 5 متر هرگز ديده نمي‌شود. درجه آب محل زندگي سوزن‌ماهي نيز معمولاً بين 8 تا 24 درجه سانتي‌گراد است.

سوزن‌ماهي در بين گياهان آبزي پنهان مي‌شود. جانوران ريز را به وسيلة دهان لوله‌اي خود مي‌مكد. معمولاً از تخم و لارو سخت‌پوستان كوچك، موجودات ذره‌بيني و غيره تغذيه مي‌كند. معمولاً در دومين سال از زندگي توليدمثل مي‌كند و فصل زادو ولد در شرايط آب و هوايي شمال ايران در بهار يا پاييز است.

بسته به موقعيت جغرافيايي و شرايط زيستي، ماده‌ها حدود 10 تا 60 تخم مي‌گذارند كه اين تعداد نسبت به تخمگذاري ساير انواع ماهي‌ها بسيار اندك است. ماده‌ها تخم‌ها را در كيسه‌اي كه در زير شكم‌ ماهي نر است قرار مي‌دهد و در واقع وظيفه نگهداري و مراقبت از تخم‌ها تا خروج نوزادها به عهده ماهي نر است. نرها 20 تا 25 روز از تخم‌ها نگهداري مي‌كنند و پس از آن نوزاداني به طول يک تا 3 ميليمتر از تخم خارج مي‌شوند.

سوزن‌ماهي حدود 4 سال عمر مي‌كند و به راحتي مي‌توان آن را در شرايط آكواريوم نگهداري كرد به شرطي كه آب محل نگهداري از زيستگاه طبيعي اين ماهي باشد و غلظت شوري و املاح آن نيز تغيير نكند.

سوزن‌ماهي برخلاف ماهيان ديگر با باله‌ها شنا نمي‌كند بلكه به وسيله حركات بدن در آب شنا مي‌كند و تقريباً حركاتي شبيه به مارماهي دارد.

سوزن‌ماهي هيچ ارزش اقتصادي ندارد و براي تهيه فرآورده‌هاي غذايي براي انسان مناسب نيست، ولي اين ماهي از نظر اكولوژي داراي ارزش بالايي در طبيعت است و نقش مهمي در پايداري حيات اكوسيستم‌هاي آبي دارد.

سوزن‌ماهي از نظر زيستي بسيار آسيب‌پذير بوده و به تغييراتي كه در محل زندگي‌اش رخ مي‌دهد بسيار حساس است. با وجود اين كه جمعيت اين ماهي در ايران در حد مطلوب است اما كاهش جمعيت در برخي از نواحي ديده مي‌شود. به عنوان مثال مي‌توان دهانة رودخانه‌ها در سواحل فريدون‌كنار را ذكر كرد كه با كاهش جمعيت روبه‌رو شده است.

به طور كلي آلودگي رودخانه‌ها، برداشت شن و ماسه در مصب رودخانه‌ها و ديگر مواد باعث تخريب زيستگاه سوزن‌ماهي مي‌شود. آلودگي آب رودخانه‌ها و دريا به سموم و مواد شيميايي باعث نابودي سخت‌پوستان و جانوران آبزي ذره‌بيني مي‌شود كه غذاي اين ماهي را تشكيل مي‌دهند. زباله‌هاي خانگي و صنعتي نيز باعث مسموميت سوزن‌ماهي مي‌شود. استفاده مداوم از تورهاي ماهيگيري نيز موجب تخريب زيستگاه‌ و تلفات مي‌شود. سوزن‌ماهي وابستگي شديدي به گياهان آبزي دارد و از بين رفتن گياهان زيستگاه اين ماهي به دلايل مختلف باعث كم شدن جمعيت اين ماهي مي‌شود. امروزه وجود تفريحگاه‌ها و اقامتگاه‌هاي ساحلي، افزايش قايق‌هاي موتوري، تغيير شكل سواحل و مصب‌ها نيز تخريب زيستگاه سوزن‌ماهي را به دنبال دارد.

گونه سوزن‌ماهي (Syngnathus abaster) براي نخستين بار در سال 1826 توسط يك طبيعي‌دان فرانسوي به نام «Antonie Risso» در سواحل نيس واقع در فرانسه كشف و شناسايي شد.

زيرگونه سوزن ماهي خزري (Caspius) نيز براي نخستين بار توسط «Eichwald» در سال 1831 شناسايي و نامگذاري شد.

انواع نی ماهی(سوزن ماهی)

* مرتضي جوهري

كارشناس اكولوژي جانوري


 

خانواده کفال ماهی شکلانماهیانی طویل هستند که معمولاً سر پهن و پوزهای کند دارند. بدن به شکل استوانه‌ای بوده و یا کمی از دو پهلو فشرده شده‌است.چشم‌ها تا حدی به وسیله بافت چربی پوشیده شده‌است و دارای دهانی کوچک، انتهایی و کمی تحتانی می‌باشند.دندان‌ها در این خانواده کوچک، ضعیف و پنهان بوده و یا اینکه اصلا وجود ندارد. کفال ماهیان دارای دو باله پشتی جدا از هم هستند که شعا ع‌های سخت اولین باله پشتی آنها ۴ عدد می‌باشد.سطح پشتی بدن اینها به رنگ آبی یا سبز زیتونی و پهلوها و شکم نقره‌ای می‌باشد و غالبا ۹-۳ رگه طولی بر روی پشت، پهلو و شکم انها دیده می‌شود.

ماهی کفال را نیز می توان در آبهای شور و کم شور پرورش داد. در سالهای قبل تخم ماهی از گونه سفالوس (از اندونزی) وارد کشور شد و در ایستگاه سمسکنده اداره کل شیلات مازندران و مرکز تحقیقات شیلات مورد پرورش قرار گرفت که دارای عملکرد مطلوبی بود.

در شهرستان رامسر

ماهی کفال از جمله ماهی های بسیار لذیذ است که  همراه سایر ماهیان به فروش می رسد. این ماهی توسط تورهای ماهیگیران به دام افتاده و بیشتر در پاییز بعد از فصل تخمریزی در دریا توسط صیادان شکار می گردد. این ماهی حالت تهاجمی داشته و در آبهای ساحل کناره دریای خزر به هیچ نوع ماهی دیگری در منطقه زیستگاه خود اجازه فعالیت نمی دهد.

این ماهی‌ها تحمل بالایی نسبت به تغییرات شوری دارند و به عبارتی یوری هالین می‌باشند.بچه این ماهیان گاهی به آبهای شیرین رود خانه‌ها وارد شده و مدت کوتاهی را در آبهای شیرین زندگی می‌کنند. اما نسبت به تغییرات درجه حرارت حساس بوده و همچنین قادر به نحمل میزان اکسیژن کمتراز ۲ میلی گرم در لیتر نیستند.

زیستگاه

کفال ماهیان اندازه متوسط تا بزرگ دارند و در آبهای کرانه‌ای دریاها، خلیج‌ها و ابهای شیرین زندگی می‌کنند.

گونه‌های مهم

کفال ماهیان دارای ۱۰۰ گونه‌اند که از آنها می‌توان به گونه‌های زیر اشاره نمود:

ماهی کفال:Mugil cephalus Linnaeus

کفال طلایی: Liza auratus

کفال پشت سبز: Liza dussumieri

کفال پوزه باریک: Liza saliens( بومی دریای خزر)

کفال راه راه : Mugil cephalus( بومی دریای خزر)

کفال لکه ابی : Valamugilseheli

تغذیه

ماهی کفال صدف خوار می‌باشد و نیز از دتریت هاف کرم‌ها، حلزون‌ها، دو کفه‌ای‌ها، جلبک‌ها و مواد گیاهی و مواد پوسیده کف بستر تغذیه می‌کند . کفال ماهیان دارای یک سنگدان بسیار عضلانی و یک روده طویل بوده و جانوران و گیاهان را در سنگدان خود خرد می‌کنند.

تولید مثل

بیشتر گونه‌های کفال در دریا تخم ریزی می‌کنند اما گونه کفال سیاه به آب شیرین سازگاری پیدا کرده‌است . تخم ماهی کفال پلاژیک بوده و در آب شناور می‌باشد. تخم ریزی آنها در ماههای خرداد تا شهریور انجام می‌گیرد. تعداد تخم‌ها از ۱۰۰ تا ۷۰۰ هزار عدد متغیر است . دوره انکوباسیون تخم‌ها نیز ۲-۵روز به طول می‌انجامد.

منابع

- کیوانی، ی. ۱۳۸۳. جزوه ماهی‌شناسی سیستماتیک. دانشگاه صنعتی اصفهان.

- عسگری، ر.۱۳۸۴. مروری بر ماهی‌شناسی سیستماتیک.نقش مهر.

www.aftab.ir

www.shilat.com

www.sparsfish.com

نام علمی : Eryx elegans  نام انگلیسی:  Blind Snake نام فارسی : كور مار خالدار

مشخصات : شبيه مار دو سر ولي با پولك‌هاي بزرگتر، ميان چشم و پولك بيني داراي سه پولك ، در قسمت خلفي بين بيني داراي دو پولك ، دور چشم داراي 8 تا 9 پولك هم حجم و در فاصله دو چشم 5 تا 7 پولك ، سطح فوقاني پوزه مسطح يا كمي محدب ، فاصله بين دو چشم بيش از فاصله قسمت خلفي چشم تا گوشه دهان ، پولك‌هاي قسمت خلفي بدن و ناحيه دم فاقد برجستگي ، پولك‌هاي سطح پشتي 41 يا 42 عدد ، پولك‌هاي سطح شكمي 161 تا 181 عدد و پولك‌هاي سطح زيرين دم 30 تا 43 عدد . بدن به رنگ زيتوني روشن ، سطح پشتي با خال‌هاي قهوه اي بزرگ و سطح جانبي داراي خال‌هاي كوچكتر با حاشيه سياه رنگ ، سطح شكمي سفيد رنگ با خال‌هاي سياه . حداكثر طول 65 سانتيمتر ، دم 7 سانتيمتر . طرز زندگي و زاد و ولد : نامعلوم . زيستگاه : زير سنگها ، لاي صخره‌ها و بوته‌ها . انتشار جغرافيايي : جنوب تركمنستان ، شمال شرقي ايران ، افغانستان ، شمال غربي هندوستان . پراكندگي : استان‌هاي خراسان ، آذربايجان شرقي و غربي ، اردبيل ، خوزستان .

کورمار دریای خزر (یا مار دوسر)

مشخصات : اندام گوشت آلود ، دم کلفت و کوتاه ، گردن کمی مشخص ، چشم کوچک با مردمک عمودی و متمایل به سمت جانبی سر ، پولک بینی متصل به اولین و دومین پولک لب بالایی ، لب بالا دارای ۹ تا ۱۳ پولک (پنج پولک اولین آن منفرد و بقیه تقسیم شده) ، دومین پولک لب بالایی معمولاً بلندتر از سومین آن ، دور چشم دارای ۵ تا ۸ پولک و در فاصله میان دو چشم ۵ تا ۶ پولک و یک یا دو ردیف پولک بین چشم و لب بالایی ، فاصله میان دو چشم بیش از فاصله قسمت خلفی چشم تا گوشه دهان ، پولک‌های پشتی ۴۲ تا ۴۸ عدد ( در قسمت قدامی بدن صاف و در قسمت خلفی آن و روی دم برجسته ) ، پولک‌های سطح شکمی ۱۷۵-۱۷۷ عدد و باریک ، رشد پولک‌های سطح زیرین دم خوب و بین ۲۴-۳۱ عدد، دم پهن و کوتاه و پولک مخرجی منفرد ، دارای دو پولک در عقب پولک‌های بین بینی و سومین پولک میان آنها فاقد تماس با پولک بین بینی ، سطح پشتی بدن به رنگ‌های روشن یا تیره خاکستری ، صورتی یا قهوه ای با خال‌های تیره تر ممتد یا منقطع ، همراه با خال‌های کوچک یک در میان ، وجود یک خط تیره بین قسمت خلفی چشم تا انتهای گوشه دهان ، وجود خطوط تیره رنگ در دو طرف دم ، سطح زیرین شکم به رنگ‌های سفید ی زرد یکنواخت یا با خال‌های کوچک تیره رنگ .
حداکثر طول ۹۰ سانتیمتر ، دم ۵/۷ سانتیمتر .
تغذیه از جوندگان کوچک ، زاد و ولد : ۸ تا ۱۲ نوزاد در فصل تابستان . ( تا بیست نوزاد گزارش شده است )
زیستگاه : لای صخره‌ها ، زیر سنگ‌ها ، ماسه‌ها و خاک‌های نرم ، لای بوته‌ها ، چمن زارها ، مناطق نیمه صحرایی.
انتشار جغرافیایی : شرق ترکیه – شمال شرقی ایران – شمال عراق – گرجستان – ارمنستان – آذربایجان (شوروی سابق)
پراکندگی : استان‌های مرکزی – تهران – کردستان – آذربایجان شرقی – آذربایجان غربی – اردبیل – مازندران – گلستان – گیلان – سیستان و بلوچستان – همدان – اصفهان – سمنان – زنجان – کرمان – خوزستان – قزوین .