ببینید | برای این درختان در رامسر بگریید؛ جوانمرگ شدند

https://s2.picofile.com/file/8265038884/photo_2016_08_24_22_51_23.jpg

دریافت فبلم

قطع درختان سبز در اشکته چال بین راه جواهرده

قابل توجه نسل آینده بچه های رامسری

روستای گردشگری "پُتَک  (Potak)

https://s21.picofile.com/file/8442009326/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C_%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C_%D9%BE%D8%AA%DA%A9_%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B3%D8%B1.jpg

پتک مرزبان قلمرو کیایی - سماموس

*

سامانیان (۸۱۹–۱۰۰۴ م) دودمانی از امرا و حکمرانان ایرانی[۷] سنی مذهب بود که حدود دو قرن بر بخش‌های بزرگی از ماوراءالنهر با مهر و زمامداری خلفای عباسی حکومت کرد. مرکز این حکومت در خراسان و فرارود بود و در بزرگترین گستره خود، بر تمام افغانستان کنونی و بخش‌های بزرگی از کشورهای امروزی تاجیکستان، ایران، ترکمنستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و پاکستان فرمان راند.

حکومت سامانی توسط چهار برادر، نوح، احمد، یحیی و الیاس بنیان گذاشته شد. هر کدام از آن‌ها بخشی از سرزمین‌های سامانی را زیر کنترل خود داشتند و به عنوان دست‌نشاندگان عباسیان حکومت می‌کردند. سرانجام در سال ۸۹۲ میلادی، اسماعیل سامانی بعد از این که صفاریان طاهریان را سرنگون کردند، سر عمرولیث صفاری را تقدیم خلیفه کرد و تمام منطقه تحت امر سامانیان طاهریان را به فرمان خلیفه به یک حکمرانی واحد تبدیل کرد،

ادامه نوشته

چهاردهمین اجلاس کنوانسیون رامسر با محوریت تالاب هامون برگزار می شود

چهاردهمین اجلاس کنوانسیون رامسر با محوریت تالاب هامون برگزار می شود

https://www.iribnews.ir/files/fa/news/1401/8/5/8696167_136.jpg

بررسی مسائل مربوط به تالاب های مشترک با نگاه ویژه به تالاب هامون در چهاردهمین اجلاس متعاهدین کنوانسیون رامسر از 14 تا 22 آبان ماه 1401 در شهر ژنو سوییس برگزار می شود.

کنوانسیون رامسر به عنوان مهم‌ترین کنوانسیون بین‌المللی مرتبط با تالاب‌ها در سال ۱۹۷۱ در شهر رامسر شکل گرفت و دبیرخانه آن در حال حاضر در شهر گلاند سوئیس مستقر است. ایران در سال ۱۳۶۴ با تصویب مجلس شورای اسلامی و تائید شورای نگهبان به اعضای رسمی این اجلاس پیوست و هم اکنون ۱۷۲ کشور عضو این کنوانسیون هستند و ۲۴۵۵ تالاب با عنوان رامسر سایت ثبت شده اند که سهم کشور ما ۲۵ تالاب با اهمیت بین المللی است.

متل ساحلی خزر- رامسر

https://s13.picofile.com/file/8402632442/%DB%B2%DB%B0%DB%B1%DB%B7%DB%B0%DB%B9%DB%B0%DB%B6_%DB%B1%DB%B2%DB%B0%DB%B3%DB%B4%DB%B7.jpg

عکس: محمد ولی تکاسی

مُتل ساحلی خزر(توسکاسرا)

این مجموعه دارای فضای سبز، استخر، رستوران و مهمان­پذیر (مُتل ساحلی خزر) با مجسّمه رستم و سهراب در جلوی درب ورودی، جهت اقامت و استراحت مسافران و گردشگران داخلی و خارجی و برای استفاده از مواهب طبیعی به ویژه دریا، استخر، پلاژ توسکاسرا، اسب سواری و پیاده ­روی می­ باشد. در حال حاضر با نام مجموعه "هتل ساحلی پارسیان" آماده پذیرایی از مسافران و گردشگران است.

منبع: کتاب در حال ویرایش

" رامسر در آینه گردشگری"

گُنجه گاو=مرال = نوعی گوزن جنگلیVUنیاز به حمایت(Cervus canadensis)

از گذشته های دور در جنگلهای انبوه کناره دریای خزر وجود داشت. ببرها خطرناکترین دشمنان آنها به شمار می آمدند. پلنگ، گرگ، خرس قهوه ای نیز از دشمنان این حیوان هستند.صدای منحصر به فرد جنس نر این حیوان در جنگل (بیشتر در فصل جفت گیری)و در نزد اهالی محلی غرب مازندران به "گُرانِه " معروف است. در برخی منابع به آن"گاو کوهی" نیز گفته می شود.

صدای مرال نر به "گاوبانگی" مشهور است که در فصل جفت گیری پاییز در پارک ملی سمنان و پارک های دیگر به گوش می رسد و از جاذبه های گردشگری به شمار می رود که هر ساله افراد زیادی را به سوی خود می کشاند.

شکارچیان با تقلید صدای نرها آن را شکار می کردند.این حیوان اغلب به رنگ قرمز تیره است و نر آن شاخدار است.

در برنامه حفظ توده های بومی در منطقه جنت رودبار(جنده رودبار) و اشکورات جزء گونه های در خطر انقراض قرار گرفته و نسبت به تکثیر و رهاسازی آن در مناطق زیستی خود کارها و مطالعات جامعی انجام شده است و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

مرال(ترکیگوزن قرمز، یکی از بزرگ‌ترین انواع گوزن است که بومی اروپا، آسیای صغیر، غرب آسیا و آسیای میانه و شمال آفریقا می‌باشد.

در بیشتر منابع قدیمی واپیتی (Cervus canadensis) گوزن بومی شرق آسیا و آمریکای شمالی هم یکی از انواع مرال محسوب می‌شود ولی مطالعات ژنتیکی اخیر آن را گونه‌ای مستقل معرفی کرده‌است. مرال بر اثر فعالیت‌های انسانی به کشورهای دیگری چون آرژانتین، استرالیا و نیوزیلند هم وارد شده و به جهت آسیبی که به حیات وحش بومی این مناطق وارد کرده در فهرست بدترین ۱۰۰ گونه مهاجم دنیا قرار دارد.

وزن جنس نر این حیوان به‌طور میانگین ۱۶۰ تا ۲۴۰ کیلوگرم، طول بدن ۱۷۰ تا ۲۳۰ سانتی‌متر است. در جنس ماده وزن بین ۱۲۰ تا ۱۷۰ کیلوگرم و طول بدن ۱۶۰ تا ۲۱۰ سانتی‌متر است. ارتفاع در ناحیه شانه ۱۰۵ تا ۱۲۰ سانتی متر و دم حدود ۱۲ تا ۱۹ سانتی‌متر است.

حرفه عکاسی در رامسر

https://s25.picofile.com/file/8454802084/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D9%88_%D8%A2%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%85.jpg

عکس: محمد ولی تکاسی

https://s25.picofile.com/file/8454643334/%DB%B2%DB%B0%DB%B1%DB%B8%DB%B0%DB%B3%DB%B2%DB%B2_%DB%B1%DB%B1%DB%B0%DB%B0%DB%B3%DB%B7%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C.jpg

با وجود مناظر طبیعی و بِکر از کناره های همیشه سرسبز ساحلی دریای خزر تا اقصی نقاط شهرستان رامسر در ارتفاعات بالادست وجود نهادی مردم نهاد که به طور مستمر بتواند زیبایی های آن را در قاب تصویر کشیده و به جهانیان عرضه بدارد به شدت احساس می شود.

با راه اندازی صنف عکاسان و انجمن هنرهای تجسّمی جهت پیگیری مطالبات آنها و علیرغم وجود افراد علاقمند و گاهأ فارغ التحصیل رشته های مرتبط با عکاسی در شهرستان ، کار مُنسجم و شایسته ای اعم از برپایی نمایشگاه های دوره ای- شرکت در فستیوال ها ی داخل و خارج از کشور و برگزاری کارگاههای آموزشی عکاسی نظیر شهرهای هم جوار در شهرستان رامسر به صورت تمام و کمال انجام نشده است.

اولین فردی که به طور رسمی و جهت کسب معاش کار عکاسی حرفه ای را در رامسر شروع نمود فردی به نام "مُسیو آبرام" بود. ایشان در مقابل هتل بزرگ رامسر عکاسی می کرد و نام خود را در پشت تمامی عکس های ظهوریافته در کارگاه کوچک عکاسی خود در ابریشم محله رامسر می نوشت.سپس فتو نخستین، فتوکارمن(داراب)، اسماعیل بهاری عکاسی سانترال، و علی اکبر کفاشی مدیر عکاسی خاطره، عکاسی پروانه(محمد رضا پروانه)، عکاسی چهره(علی اکبر پروانه) ، حسین آقاخانی، عکاسی شبرنگ(برادران)، و رضا رنگباری(عکاسی پولاروید با ظهور فوری) و تنی چند از افراد نظیر عنایت زیتونی،اسماعیل رضی کاظمی، رحیم دانش پژوه و مُقبل دوست (فروش لوازم عکاسی با مارک کونیکا) و آقای موسی عطوفت شمسی(هِلِر) به همراه تعداد بیشماری از علاقمندان و خبرنگاران حرفه ای در شهرستان رامسر به ثبت خاطره ها و مناظر بدیع و ارزنده بر طبق زاویه دید و هنر خود پرداخته اند.

با وجود فضای سایبری(مجازی) و نمایش عکس ها ی HDRهمراه با رویکرد جدید عکاسی دیجیتال، نگرشی علمی و تفکیک هنر عکاسی از آموزش های صرفأ کلاسیک این رشته بیشتر مد نظر علاقمندان قرار می گیرد که شایسته توجه بیشتری توسط جوانان پرشور و علاقمند به این رشته هنری است.

منبع: نشریه سَمَن رامسر-زمستان ۱۳۹۰-شماره ۴-سال اول