رامسر میان سبز و آبی
ایرَه دامانِ اُرَه دِریا نِیَه رامسر ای سبز و آبی مَن نِیَه
اینطرف جنگل و آنطرف دریاست رامسر میان این سبز و آن آبی اشت
یه کوجِه شَهرِگِه، اَمَّه مَحشَرِه عید و تابسّان پرِ مُسافِره
شهر کوچکی است اما محشر است عید و تابستان پر از مسافر است
چایی باغ دَرِه زِمین شالیزار بُج بینی موقع همه کَسِن ِ یار
باغ چای و زمین شالیزاری دارد موقع دروی برنج همه یار و یاور هم اند
پرتقال دار دَرِه نارینگی دار زمسّان میوه هَرِن یه کولبار
درخت پرتقال و نارنگی دارد در زمستان میوه فراوانی به بار می آورند
چَن تَه آبگرم دَرِه سِنگِه بُنِه پل بُنِ سونایَه، اِنجیل بُنِه
چند تا آبگرم دارد نظیر سنگ بُنِه زیر پل به شکل سونا است و انجیل بُنِه
هتل هم دَرِه هتل قِدیم، جِدید سبزه کوه مَن این خودَ رَخشِ سیوید(سیویت)
هتل هم دارد قدیم و جدید در میان کوه سبز مثل رخش سفیدی خودنمایی می کنند
یِه ییلاق دَرِه وِرِه جوردی گونِن تابسّان تعطیلی (گرَما)مَن اوجِه شونون
ییلاقی بنام جواهرده دارد زمان تعطیلی(گرمای) تابستان به آنجا کوچ می کنند
دِبار جَدِه نابا، اَسبه راه با کوه گیلان شانَرِه، چربدار با(دابا)
در قدیم جاده ای وجود نداشت و مالرو بود برای کوچ کردن از قشلاق به ییلاق صاحبان اسب ها اینکار را انجام می دادند
مِن دامان هسّه نِه بان، چام بَزنِن اَلَن خا جَدِه بَزَن دِ یه سرشونون
در محلی بنام من دامان(میان جنگل) خستگی می گرفتند الان جاده وجود دارد و(با ماشین)بدون توقف به ییلاق می روند
اَمِه جوردی کوه دَرِه، چُشمِه دَرِه آبعلی وَژِک تَلِه بُن دَرِه
ییلاق ما کوه و چشمه دارد چشمه آبعلی در زیر صخره کوه وَژِک وجود دارد
وختی اَفتاب بَنِه تی غُصه شونو اَمّه غم تِرِه گَرِه تِرمی بُنِه
اگر آفتاب باشد تمام غصه هایت از بین می روند ولی در زمان آمدن مه غم تو را فرامی گیرد
جوردی دل مَچّد و اَسّانِه نِیَه جیری میدان دل پودار، جوری میدان دل خانه نیَه
در ییلاق (ده بالا) مسجد و آستانه (امامزاده) وجود دارد- در میدان پایین ده درخت پو دار و در میدان بالای ده خانه وجود دارد
جیری میدان دل وچه گَل بازی کانِن جوری میدان دل هم کُشتی گَرِن
در میدان پایین بچه ها بازی می کنند در میدان بالا هم کشتی می گیرند
مَچّد آینه جوردی محلِ نگینه هرکی جوردی بِیَه گونه شِمِه آبشار کِمینه
مسجد آدینه در ییلاق مثل نگین است هرکسی به ییلاق سفر کند می پرسد آبشار شما کدام است؟.
دیودره دیم شیرسنِگی تماشا دَرِه فلیک دُمِ دریاچه قو هَلِه صفا دَرِه
در کنار دره دیو(سلمل) مجسمه شیر سنگی تماشایی است دریاچه قو در محل فیلیک دم (فیل دُم) هنوز هم با صفا است
سه براره گِه رَجه، لوی گِه تَلِه، باز دشت سُرخه تَله، تاک و بَرتُل و چاک دشت
کوه سه برادر،کوه مانند دیگ محلی بنام بازدشت کوه سرخ، چشمه های منطقه برتُل و محلی بنام چاک دشت
سماموس و لپاسر و رُسُم سره اَسّاِنِه هر کی رامسریه ، وَنِه ایشانِه بُدانِه
کوه سماموس و لپاسر و آستانه رستم هرکسی رامسری است باید اینها را بداند
کوکه گِه، زَرج و تُرُنگ تَلا مِن دامان خرس و ُاشکُل وگالشه پوسِن کُلا
پرنده کوکو، کبک و قرقاول خرس میان جنگل و سنجاب و کلاه پوستی گالش ها
از گالشان د هچ کی مِمُل نبونِن بیشی جار بیه جیر، د هچ کی گالش نبونِه
از گالش ها دیگر کسی شیر و ماست مردم را نمی آورد بالا و پایین بروی(هر کاری بکنی) دیگر کسی گالشی و چوپانی نمی کند
اَلَنِه دِ گالش وَچه تُک سر سیگار نیَه گالش کیجَه اصلا و ابَدا دِ هُشیار نِیَه
در حال حاضر پسر گالش سیگار می کشد دختر گالش هوش و حواس درست و حسابی ندارد
ترمی بُنِه گلاغوزه باغ دل چیکار دِرین؟ بدور از چشم این و آن، کَسِن دلِ شکار دِرین؟
در میان مه داخل باغ فندق چکار می کنید به دور از چشم این وآن دل همدیگر را می ربایید(اشاره به نامزد بازی)
دیو هِسه، ترشه هلو رُب چِندی مُزِه دَرِه گزنِه، کوه تَره همرَه خواردِن چندی مُزه دَره
سیب جنگلی ترش، رب آلوچه ترش چقدر با مزه اند خوردن گیاه گزنه با سبزی های کوهی چقدر خوشمزه است.
قوپو، سُردِنه، دیو اربَه همه خوردنی ییلاق شان و هَمَن، کلّی وسیله دره بردنی
قارچ، توت فرنگی وحشی و خرمالو جنگلی همه خوردنی اند برای رفتن و آمدن به ییلاق وسایل و سوغاتی زیادی مورد نیاز است.
دِبار موجوم، دوشاب حلوا پاتِن لَکِلا دوتُن، چادر شب و روسری کََموا واتُن
در قدیم از میوه گیاه آقطی(پِلَم) موجوم درست می کردند و دوشاب حلوا از خرمالو جنگلی می پختند
رختخواب می دوختند و چادر شب و روسری کاموایی می بافتند
قِلِه گر حَسَن دِ بوشا برحمت خدا نمد مال یحیی هم دِ از کار وابا
حسن که دیگ ها را قلع اندود می کرد برحمت ایزدی پیوست یحیی که نمد مالی می کرد دیگر بازنشست شده است.
ای دل بی صَحَبه، وِرِه دَشتِه نِشَنه خیلی گپ دَرِم ، همه نوشته نِشَنِه
این دل بی صاحب را نمی توان نگهداشت حرف زیادی دارم ولی همه را نمی توانم بنویسم
دل سارق نیه، وِره بازا کُردِه نتونم می دل دو خیلی دَره دِ گوتِه نتونِم
دل مثل دستمال نیست نمی توانم آنرا باز کنم در دلم حرفهای زیادی است دیگر نمی توان گفت
موردوم بیدارِن هله هَندِه قبل و مُثّان خدایا هنده چاکُن اَمِه دُنیایَه قبل و مُثان
مردم مثل گذشته ها بیدارند خداوندا دنیای ما را مثل قبل بساز(با شادی های کودکانه )
با تشکر از خانم معرف
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"