تئاتر رادیویی گیلکی ( فامیل فضول)
مرد: بیخود نوبا، مَردِکَه گَپ بَزابا نوشتینین!
مرد: بیهوده نبود. مرد حرف زده بود نوشتنی!
زن: چی با مگر! هَندَه چَرِه گَتِه گَتِه گپ زَنِه؟.
زن: چه بود مگر! باز هم حرف های بزرگ بزرگ می زنی؟.
مرد: دوری و دوستی. دور باش خوش باش!
مرد: دوری و دوستی بهتر است. دور باش و خوش باش.
زن: فامیل فقط میل بِمانسِه! هیتَه چوت خا زَنِن. وَلا با کَلا با! راس بیشی وَل بیشی تِرِه جی دَرِن!
زن: فامیل فقط میل آن مانده است. هی چوب می زنند. کج و مُعوَج شد فلان و بَهمان شد! راست بروی کج بروی از تو بد می گویند!
مرد: تو پی نوکون. هِچ کی نوگَنِه بیه یِه چیزی تِرِه هَدَم همه گونِن هَدِه!
مرد: تو توجه نکن .کسی نمی گوید بیا چیزی به تو بدهم همه می گویند بِدِه!
زن: خدا هِچ بنده مسلمان اسیر و مُختاج خلق خدا نوکونَه.مردوم فقط خوشته پیش دیم نیا کانِن!
زن: خدا هیچ بنده مسلمانی را اسیر و محتاج مردم نکند. مردم فقط تا روی نوک بینی خود را می بینند!
مرد: از" تَلا گُرِه" تا "شَنسَه سَر" سگ دو زَنِم تا مُختاج نامرد نباشَم! همیشیک می دَست دراز باشَه!
مرد: از صبح خروس خوان تا عصر سگ دو می زنم تا محتاج نامرد نباشم! همیشه دست من پر باشد!
زن: آدم خوشتِه تکلیف ایشانَ هَمرَه نُدانه از بَس فضولِن. آدم بی زیری دارِه!
زن: آدم تکلیف خودش را با آنها نمی داند از بس فضول هستند. آدم بیزار است!.
نتیجه اخلاقی:
دخالت در کار و زندگی دیگران کاری نکوهیده و ناپسند است.
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"