تئاتر رادیویی گیلکی(جنگ نرم)
" کهنه پُلا و تازه پیشتی کهنه قهر و تازه آشتی"
جَل دَرِه حسن خان: اُف بامُردیم اَندی ماهواره رَصَد بوکوردیم بِنیم دونیا چی خبره!
حسن خان اهل جَل دَرِه(نام مکان): آخ مردیم از بس که ماهواره را رصد کردیم تا ببینیم در دنیا چه خبری است!
جنگ سرا میرزا آقاخان: همه یِه گِل چال گِلِن! اَندی آدم چُم چِلا واج، گوساخ بونونِه مگر؟ وی کین طَرب بُنِه داکونی وَگِردَنِه وی وَلگِ چَرِنِه!
میرزا آقاخان اهل جنگ سرا(نام مکان): همه از خاک یک چاله هستند! اینقدر انسان مگر پررو و بی ملاحظه می شود؟ داخل ماتحت او طُرُب بگذاری بر می گردد و برگهای آن را می خورد!(نهایت پررویی).
توبُن شِل خا نیساء: اَلَن دِ دهکده جهانی یَه. مُردم از اُسَرِ دونیا هم وَکِتِه ایجه باخبرن. دماغ لوکا دِل چنگ بَزِه همه دانِن.
خانم نساء که لنگ است اهل توبن(نام محل): اآن دیگر دهکده جهانی است. مردم از آنطرف دنیا هم با خبر هستند. اگر انگشت در دماغ بکنی همه می دانند.
رضی محله کدخدا: مو نود سال عمر از خدا هِگیتِم هِچ وَخ نِدی یَم دشمن تی دلِ دوست باباشِه ! بیگانِه سگ دیوانَه!
کدخدای رضی محله: من 90 سال عمر از خدا گرفتم هیچ وقت ندیدم دشمن دوست تو بشود. بیگانه مثل یک سگ دیوانه است!
سید محله کَش گرما آدم: اَمِرِه خا سودی نِدارُه! هر چی گَبِه ! خدایا هَندَه هورو!
آدم اهل کَش گرما در سید محله: برای ما که سودی ندارد! فقط حرف و صحبت است! خدایا هر بلایی است باز به همان طرف خودشان!
ییلاق مِشتی مام حسین: زمانه طوری بونِه که اَمِه خوشتِه ییلاقم دِ شا نوتونیم اَندی خرج گران باباشِه!
محمد حسین اهل ییلاق: زمانه طوری خواهد شد که ما به ییلاق خودمان هم نمی توانیم برویم. آنقدر خرج در آینده گران خواهد شد!
لَمتر مِشتی آقا: خدایا تِرِه گواه گَرِم. به این سوی چراغ ای یِه کلمه گِه راست گوتِه دَرِم، اُشان خوشتِه جیب رِِه یِه توره بدوتِن(بُدوت دَرِن) .نه تی دل دوستِن نه می دلِ دوست!!
مشتی آقا اهل لمتر(نام مکان): خدایا تو را گواه می گیرم. به این نور چراغ سوگند این یک جمله را راست می گویم. آنها برای جیب خود یک کیسه بزرگ دوخته اند. نه دوست تو هستند نه دوست من!
چورسر حاج آقا: تا با چنین با! رادیو، تلویزیون ، روزنامه ، ماهواره دِل همیشیک با ایرانی جماعت دشمن دشمنی بوکورده دوست هم دوستی!
حاج آقای اهل چپرسر(نام مکان): تا بود چنین بود. در رادیو، تلویزیون، روزنامه، ماهواره همیشه با ایرانی جماعت دشمن دشمنی کرده و دوست هم دوستی!
جنگ سِرا میرزا آقاخان: قدیما درست بوگوتِن:
" گاو اُشکامِه تِرِه گوشت نوبونِه کهنه دَشمِند تِرِه دوست نوبونِه"
میرزا آقاخان اهل جنگ سرا(نام مکان):
قدیما راست می گفتند:
" شکمبه گاو برای تو گوشت نمی شود دشمن کهنه برای تو دوست نمی شود"
نتیجه اخلاقی:
اصلش نسلش. ذات بد نیکو نگردد بلکه بنیادش بد است.
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"