1-     گِرزه گی وِرِه آهین سَره

مدفوع موش به اندازه آهن برایش ارزشمند است.

کنایه: آدم خسیس و پول پرست

یادآوری:

1-     وی مشت پوک بزنی وا نوبونو

اگر به مشتش پتک بزنی باز نمی شود.

 2- اگر وی بالسکونِ پوک بزنی وی مشت وازا نوبونِه

اگر به آرنجش پتک بزنی مشتش باز نمی شود.


2-     تَلا گورِه= میلجِه نِرِه

وقت خروس خوان= هنوز گنجشک مدفوع نکرده باشد

کنایه: صبح زودهنگام- اوش بام

 

3-     دارِه بُن بازِه    سَرِه دیارِه

درخت هر چه که در پایین آن باشد از وضعیت شاخه های بالای آن هم مشخص شده و دیده می شود.

کنایه: خوب و یا بد بودن ذاتی فرد

یادآوری:

1-     اصلش نسلش

 

4-     دل خون داکانِه خا یِه نمکدان!

خون به دل می کند

کنایه: آدم شیطان و بچه بیش فعال

یادآوری:

1-     عاززیل( عَزازیل)

فرشته عذاب

 

5-     قاطر مِثان یُخ بی یَر دارِه

مثل قاطر یُخ آورده است.مثل قاطر قهر کرده است.

کنایه: عدم ابراز تمایل به انجام کار یا گوش نکردن به حرف افراد

 

6-     خودِه قاطر تول دِماسِه

مثل قاطر در گل مانده باشد.

کنایه: شدت عذاب و ناراحتی. درگیر مشکلات روزمره گی

 

7-     بارِه مادیان بارِه گوز کُرِه کانِه

بار را مادیان می برد ولی گوزش را کره مادیان می دهد.

کنایه: کار را یکی انجام می دهد استرس ( و یا نفعش) را یکی دیگر می برد.

 

8-     وی گردن دار سر نی یَه

گردنش بالای درخت است.

کنایه: غرور بی جا. استبداد رأی

یادآوری:

1-     وی گردن دو کَش ارّه نبی یَنِه

گردنش را اره بزرگ دو طرفه مخصوص بریدن الوار هم نمی تواند ببرد.

 

9-     تخم به تخم شونو شَرِم به دانِه

تخم از تخم و علف و چیز کم ارزش هم از همان می روید.

کنایه: دنائت و یا مهربانی  ذاتی افراد

 

10- بُخواردِه بروج(بی کَل بروج"

خوردن و فرار کردن(ریختن و ریخت و پاش کردن و فرار کردن).

کنایه: بی خیالی. عدم کمک در انجام مهمانی ها به صاحبخانه

 

11-  گِل نینگ پوشِه

خاک ننگ ها را می پوشاند.

کنایه: مُردن آدم بدکار

 

11- وَرپ دَرشا  گی دَر هَنِه

برف آب شود مدفوع نمایان می شود.

کنایه: اثر وضعی کار بد خیلی زود معلوم می شود.

 

12- گندم کار نی یَه شَر کارِه

گندم کار نیست شرکار است.

کنایه: موش دوانیدن در کار- چوب لای چرخ گذاشتن.