Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

1- اَمِه هِرِه هِبیشتِه   شِمِه پنیر خوانین ببیشتِه!

ما دردسر زیاد داریم شما راحتی(پنیر برشته شده) می خواهید.

کنایه: راحت طلبی.

یادآوری:

1-کنار سر نیشتِه گونِه لِنگِش کُن(زبانزد فارسی است).

در کنار تشک نشسته و به کشتی گیر می گوید لنگش کن.

 

2-پالان دوج خوشتِه خایَه دَرزن نزِنه

پالان دوز به بیضه خودش سوزن نمی زند.

کنایه: حواس جمع بودن. صدمه به خود نرساندن فرد

یادآوری:

1-                             آدم عاقل مُشت به نیشتَر نمی زند.

2-                             موشت و دِرُفش!!

 

3- بهاره باران بوخواره می سَر و می ورزا سَره (این زبانزد گیلانی است) پائیز باران بوخواره می سر و می زن ماره سَره
باران بهار بخورد توی سرمن و سر گاو نر من
باران پائیز بخورد توی سر مادر زن و سر سگ من

 

4- کین خوبی دارِه رو به باد هم نیشتِه!

کون خوبی دارد رو به باد هم نشسته است!

کنایه: خرابکاری، اصرار در کار نادرست

یادآوری:

1-اصلش ، نسلَش

 

5- کَهَر کم از کُبود نی یَه

رنگ کهربایی کمتر از رنگ کبود نیست.

کنایه: همگونی و متجانس بودن دوفرد.

یادآوری:

1- سگ زرد برادر شغال است.(زبانزد فارسی)

 

6- گلّه هیچ پیغمبری یَه تا نیماشتِه چرا نابارِه!

گلّه هیچ پیامبری را تا غروب چرا نمی برد.

کنایه: رند و زیرک بودن. انجام ندادن کاری به صورت تمام و کمال  تا نفعی در آن نباشد.

یادآوری:

1-                        هیچ گربه ای برای رضای خدا موش نمی گیرد(زبانزد فارسی است).

 

7- آوه  نِدِه شِلارِه باتِه!

هنوز آب را ندیده ولی شلوارش را در آورد.

کنایه: شخص عجول و بی فکر

یادآوری:

1- گز(ذرع) نوکورده پاره کانِه!(زبانزد فارسی است).

اندازه نگرفته پاره کرده است.

 

8-وی تُک دابوسی  وی کین رِه گَپ هَنِه!

اگر دهانش را ببندی از ماتحت او حرف بیرون می آید!

کنایه: در مذمّت پر حرفی

یادآوری:

1-                        لَج گاوه مُثان هیتَه دَرجَنِ کَلَنِه

مثل گاوی که نشخوار می کند هی می گوید و می پراکند.

 

9-اَسوِه رِه خاش فوکانِه(ایگَنِه) سگ رِه واش

برای اسب استخوان و برای سگ علف می ریزد.

کنایه: نادانی. کار عجیب و خلاف عُرف انجام دادن.

 

10- لُمپوس پوسِ هر راه بکشی شونو(کِش هَنِه)

چانه از جنس پوست است هر طرف بکشی می رود(کِش می آید)/

کنایه: چانه زیاد زدن. حرف زیاد زدن (درست و نادرست).

یادآوری:

1-     زبان هر راه چرخَدی شونو

زبان را به هر طرف بچرخانی می رود(درست یا نادرست سخن گفتن).

 

11- آدم به گبه حیوان به لاخوند(افسار)

آدم با حرف و حیوان با طناب(افسار) فرمان می برد.

کنایه: داشتن منطق و استدلال در حرف زدن

 

12-اَزَ هونو کین لوکا جیر کَتِه!  ( اَزَ خودِه هونو کین لوکا جی جیر کَتِه بی)

انگار از ماتحت او فرود آمد.

کنایه: تشابه در ظاهر و کردار دو فرد

یادآوری:

1-     اَزَ گاو گی مَنِ شوش بزنی

انگار وسط مدفوع گاو را با ترکه به دو قسمت مساوی تقسیم کنی.شباهت زیاد

 

13- هر کی هفت گالِش بوکشتِه شونو بهشت!

هر کس هفت تا گالش(دامدار کوهستان-کاس سی) را کُشت به بهشت می رود.

کنایه: زرنگی و چالاکی گالش ها. رِند بودن افراد کوهستان

 

 

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}