تئاتر گیلکی رامسری "مُلا فَند"
میرزا: دیگر الان برج چهارصد طبقه ساخته و آن را بر سرت آوار می کنند تا دلت با دنیایت شاد باشد!
مُلّا: هِچ کَس تا الَن نتونسِه خدا لِنگ بَرِه تا اُ دونیا دل شاد باشَه!
ملا: هیچ کس تا الان نتوانسته است پای خدا را بگیرد تا در دنیای دیگر شاد باشد.
میرزا: زندگی دِل دوستی با مردم، خیرخواهی و دروغ نگفتن راه درستی یَه.
میرزا: در زندگی دوستی با مردم، خیرخواهی و دروغ نگفتن راه درستی است.
ملا: همه اینها فرمایش خدا و پیغمبره!
ملا: همه اینها فرمایش خدا و پیغمبر است!
میرزا: خدا بگوتِه " حیّ علی خیر العمل" یعنی وَچَه تی نمازِه بخوان تا از معصیت دور بمانی!
میرزا: خدا گفت" حی علی خیرالعمل". یعنی ای پسر نمازت را بخوان تا از معصیت دور شوی!
ملا: ای کاش ای کلمه گِه آو طیلا هَمرَه نوشتِنابان خانه سر در نصب کُردنابان.
ملا: ای کاش این کلمه را با آب طلا نوشته و در بالای هر در خانه ای نصب می کردند.
میرزا: هر کسی آو قلب خودشه خوارِه زیاد به ملا بازی در هَردِن، تسبیح و جانماز آو کِشِن نی یَه!
میرزا: هر کسی از میوه قلب خودش می خورد زیاد به ادای مسلمانی در آوردن نیست.
ملا: شَنِه یِه جوری مُلافند بزنی هم دنیایَه بداری هم تی آخرتِه!
ملا: می شود حیله ای به کار برد هم دنیا را داشته باشی هم آخرت خودت را!
مگر نیشناوسی بی:
مگر نشنیده بودی:
" واعظان که این چهره در محراب و منبَر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند"
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"