سیترنج
مرکبات از تیره سداب بوده دارای سه جنس مهم به نام سیتروس (Citrus)، پونسیروس (Poncirus) و فورچونلا (Fortunella ) می باشد. گونه های جنس سیتروس دارای میوه های خوراکی بوده و در ضمن به عنوان پایه نیز مورد استفاده قرار می گیرند. گونه های پونسیروس که خزان پذیر نیز می باشند، به عنوان پایه برای مرکبات به کار برده می شوند. گونه های موجود در جنس فورچونلا به عنوان گیاه زینتی مورد استفاده قرار می گیرند. مرکبات علیرغم اینکه منشأ گرمسیری دارند اما گسترش آنها در مناطق نیمه گرمسیری بیشتر است.
پایه سیترنج (Citrange): از دو رگ گیری نارنج سه برگ و پرتقال و پایه سیترملو (Citrumelo ) از دو رگ گیری نارنج سه برگ و گریپ فروت حاصل شده اند و از طریق بذر تکثیر می یابند. پایه های سیترنج به خاک های شور و آهکی و امراض ویروسی حساس می باشند و مقاومت آن ها به سرما هم اندازه نارنج سه برگ نمی باشد.
سیترنج
سیترنج ها دورگ های بین جنسی پرتقال و پونسیروس هستند. این تلاقی اولین بار در سال 1897 در فلوریدا و با هدف انتقال صفت مقاوم به سرما از پونسیروس به پرتقال انجام گرفت. چندین نوع سیترنج تا کنون به عنوان پایه مورد ارزیابی و آزمون قرار گرفته اند که مهمترین آنها عبارتند از: راسک، مورتون، ساویج، بنتون، کاریزو و ترویر که دو نوع اخیر در اسل 1909 از تلاقی پرتقال رقم واشنگتن ناول و پونسیروس بدست آمده اند و بیشتر از سایرین مورد استفاده قرار میگیرند. یکی از دلایل اصلی توسعه سیترنج ها در جهان را میتوان خوراکی بودن میوه های آن دانست که نسبت به سرما مقاومت بیشتری از پرتقال دارند.
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"