1-      تِرمی  دَرِه ، آو تولونِ

مه وجود دارد. آب گل آلود است.

کنایه: خبرچین وجود دارد.

یادآوری: نیسا دَدا  نَسَّه.

انگار فلانی نیست.

 

2-      خَشکه واج

حمام نزده ولی لباس را عوض کردن.

کنایه: چهره عوض کردن، صحبت یا حرف را برگرداندن

 

3-      وی پُلا مَن شیر دَرِه

داخل برنج او شیر وجود دارد.

کنایه: دو رنگی، منافق.

 

4-      اَمِه شیر مَن آو دَخِل نی یَه

داخل شیر ما آب قاظی نشده است.

کنایه: مال حلال، یکرنگی.

 

5-      خوشتِه کین کیلی یَه چنگ دَه.

کلید ک...ن خود را از دست داد.

کنایه: بیرون روی، اسهال.

 

6-      مال پیغمبر بُخواردِن مال خدا دُمال موجَنِن.

مال پیغمبر خوردند دنبال مال خدا می گردند.

کنایه: آدم ناتور، دزد اموال مردم.

 

7-      حیایَه بُخواردِه آورویَه هم قورت بَدَه(قِی بوکورده).زبانزد فارسی است

حیا را خورده و آبرو را هم قورت داده(قی کرده).

کنایه: نهایت بی شرمی، آدم فاسد

 

8-      کین سَرِه پیر!

مرد یا زن پیر که گوشه ای نشسته و هی ایراد می گیرد.

کنایه: غر غر کردن، حرف درشت.

 

9-      وی کین تَرب بُنِه  هم داکونی  وَگردَنه وی وَلگ ِ هم چَرَنِه!

اگر به ما تحت او تُرُب هم وارد کنی بر می گردد و برگهایش را می خورد.

کنایه: نهایت بی حیایی، آدم پر رو.

 

10-   هم خَنِه خَر بدارِه هم  خرما رِ( هم خره خَنِه  هم خرمایَه).

هم می خواهد خر را نگهدارد  هم خرما را ( هم خر می خواهد هم خرما را).

کنایه: همه چیز را با هم خواستن. بدون رنج بردن گنج خواستن.

 

11-   کهنه پُلا تازه بیشتی   کهنه قار و تازه اِشتی!

پلوی تازه و ته دیگ کهنه    قهر دیرینه و آشتی جدید!

کنایه: دوستی کردن با دشمنان از روی مصلحت و دوراندیشی، نان به نرخ روز خوردن.

 

12-   خر پیدا باشَه  آدم چَرِه پیاده راه بوشَه!

خر پیدا باشد آدم چرا پیاده راه برود.

کنایه: سواری گرفتن از مردم نادان.