http://dalahoo.com/mi_ax/AxSlideShow/1393/08/4839.jpg

http://pic.parsipet.ir/wp-content/uploads/2014/06/%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%82%D9%88%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C-330x330.jpg

قورباغه درختی

نام علمی:  Rana macrocnemis pseudodalmatiana

نام انگلیسی: Iranian long-legged frog or Iranian Wood Frog

سال ها این گونه را به همراه قورباغه ماورای قفقازی به عنوان یک گونه (رانا ماكروكنيميس)     می ­شناختند. در صورتی که گونه قفقازی دارای پاهای کوتاه و پوزه ای تیز است ولی  R. macrocnemis پاهای بلند و پوزه ای لب گرد دارد. امروزه این دو گونه کاملاﹰ از هم جدا در نظر گرفته می شوند. Rana.m.tavasensis که یکی از زیرگونه های Rana macrocnemis  می­باشد، فقط از یک جویبار در رشته کوه های آک داگ واقع در جنوب ترکیه گزارش شده است.

 محل پیدایش تیپ: روستای ویسر، جنوب شرقی چالوس، استان مازندران، ایران، ارتفاع 1150 متری.

 توصیف: قورباغه جنگلی دارای تركیب بدنی ظریف، پوست صاف، چین های طرفی پشتی نازك و سر كوتاه (كوچك) می باشد، فاصله سوراخ های بینی از شكاف دهان كوچكتر از فاصله بین سوراخ های بینی است. سفیدی لب فوقانی نازك و كوتاه است و به تیزی پوزه نمی رسد. نقاط یا   لكه­های پشتی نامشخص بوده و فاقد نوار روشن مهره ای است، پهلو ها خیلی كم خالدار، قسمت زیرین مایل به سفید، گلو و ناحیه سینه ای سخت و قهوه ای-مرمری ظریف می باشد. ارتفاع محل زیست این گونه از زیر سطح دریا تا حدود 1700 متری در ییلاق سراسی (حدود 45 كیلومتری جنوب شرقی خلخال) گزارش شده است.

 انتشار جغرافیایی: این قورباغه زیبا و قهوه ای پر رنگ در جنگل های هیرکانی مرطوب شمال، زیست می­کند. این گونه مخصوص مناطق شمالی ایران بوده و در سایر نقاط ایران و كشورهای دیگر پراكندگی ندارد و تاکنون از شیب­های شمالی و شمال غربی و رشته كوه­های تالش و البرز در استان­های گیلان، مازندران، گلستان و قسمت های كوچكی از استان اردبیل گزارش شده است.

*در شهرستان رامسر مردم بر این باور هستند که اگر قورباغه درختی آواز بخواند باران می بارد.