تئاتر رادیویی گیلکی رامسری(همه تان قبولین)
دانش آموز:" با پوزخند" امسال اَندی درس بُخواندیم اَمِه زبان مو در بیَردِه!
دانش آموز: "با پوزخند" امسال آنقدر درس خواندیم زبانمان مو در آورد!
پدر: اَلَن شِمِه 150 رشته تونین انتخاب بوکونین . اصلَن ناراحتی ندارِه پسرجان.روزانه، شبانه، نیمروز، پیام پول و ... همه تان قبولین!
پدر: الآن شما 150 رشته را می توانید انتخاب کنید .اصلن ناراحتی ندارد پسرجان. روزانه شیبانه، نیمروز، پیام نور و ... همه شما قبولید!
دانش آموز: چی فایده. دانشگاه بیرون بی یَم کار پیدا نی یَه. اَمَه وَنِه علف بَچِریم.
دانش آموز: چه فایده . از دانشگاه بیرون بیاییم کار پیدا نیست. بعد می بایست علف بچریم.
پدر: فعلن چند سالی سرگردان و حیران باشین، بیسواد بار بی یِن بهتره تا به راه بد بیشین تا بِنییم خدا چی خَنِه!
پدر: فعتن چند سالی سرگردان و حیران باشید.بیسوار بار بیایید بهتر است تا به راه بد کشیده شوید تا ببینیم خدا چه می خواهد.!
دانش آموز: ایمروز علاوه بر تحصیل باید یه کار فنی هم بلد باشی تا بتونی سربار جامعه ونِکنی خوشته خرج دربیِری!
دانش آموز: امروز علاوه بر تحصیل باید یک کار فنی هم بلد باشی تا بتوانی سربار جامعه نباشی و خرج خودت را در بیاوری!
پدر: بی یَه می دیم بنایی و کاشیکاری و گچ کاری تا اوستا وَکی! ولی خوشته درس بخوان.خدایا پل صراط سر اَمِه دَسَم بگیر.
پدر: بیا پیش من بنایی و کاشیکاری و گچ کاری تا استاد شوی! ولی درس خودت را بخوان.خدایا سر پل صراط دست ما را هم بگیر.
دانش آموز: بعد از چند سال " نه خوشته کین دِریم نه گژگال وَچَه(1).
دانش آموز: بعد از جند سال" نه کون خود را داریم نه بچه گژگال"
نتیجه اخلاقی:
صرف هزینه های تحصیلی و افزایش آمار تحصیلکردگان جامعه با چه قیمتی!
1- گژگال، قژقال
نام نوعی پرنده به اندازه دارکوب است که به افرادی که برای گرفتن جوجه هایش بالای درخت می روند مرتبا نوک می زند.
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"