رامسر شهر دریا وجنگلTourism City

پئز کولاک

پئزکولاک دو دَستی وَرِسَه می سَر

اَی ! خاکِ می سَر خاک می سَر

سوآورودِ(مِن لات) آو بِمَه تا می ناک سَر

اَی! خاک می سَر خاکِ می سَر

اَمِه توم جار همه جار آو وَکِت

اَمه خَرمنِ سرا تا کُندوج بُن آو دَکِت

ایلَه سیل راه دکته با،  بِمابا تا پُردسَر

دِ نوتونسِم بوشوم اُشکونکوه  خاک سَر

دِ هِچ خبری نِدارم از  خرس و پلنگان و شیران

همه جار خرابی بار بِمَه،اَمِه جَنگِل بابا ویران

وَن دار تَنه  چند تَه کَت  بَزابان

دارکوتِن گردن ِهم تَبَر بَزابان

دِ روخانِه کنار دال هم نَزه پَر

دِ فوکورَه هم بیرون نیردِه سَر

خانه کلید می جیب مَن دابا

اَمَّه اَمِه خانه آو باردِه دابا

همه کوکنار یا مَستِک بُخواردِن

هِچ کدام وی علّت سَر در نابُردِن

آو همه روانِه بابا بِمَه تا دشت مَن،  سر به جیری

هِچ کی نوگوتِه بِرار،  تو چَرِه سر به جیری?

کولاک همیشیک هَنِه اَمَّه سیل یِه دَفعه

مریضی همیشک هَنِه اَمَّه مرگ یِه دفعه

چاره کار چی یَه بِراربوگو،  تو دانِه?

آخر تویِه اَمِه محل مَن یکی یِه دانه

آتوکل چی بوگوته با:

چُم تا نَـتِرکِسِه وَنِه وی سَر دَست نِیَن

اگر بَتِرکِسِه دِ هِچ کار نِشَنِه کُردُن.

(یا   کاری بُکُن وَنِکِه).

دسته جمعی مرتع و جنگله رِ دادی  بوکونین

آهای سخت سری شان جمعا باشین کاری بوکونین!.

محمد ولی تکاسی-مهر 1395