http://www.sci.sdsu.edu/plants/plantsystematics/morph/fruits/ficus_carica1.jpg

واژه "انجیل کَش" از دو کلمه "انجیل" که همان انجیر است و "کَش یا کَشه" به معنای گوشه و کنار است، تشکیل شده است. علت نامگذاری به دلیل وفور درخت انجیر جنگلی در این منطقه بوده است.

از دهستان شهرستان رامسر با پلاک بنیادی شماره 271 اصلی از ثبت اسناد و املاک شهرستان رامسر و فاصله تا مرکز فرمانداری رامسر 13 کیلومتر است.. محدوده انجیل کشه (انجیل کش) از شمال به سیاسان، از جنوب به گرماخانی و اسل کوه و از مشرق به رمک رود گرماخانی و از مغرب به کلیج کوه می باشد.(طول شرقی 50 درجه و 39 دقیقه و10 ثانیه و عرض شمالی 36 درجه و53 دقیق و 20 ثانیه).از سطح دریای مازندران 280 تا 300 متر ارتفاع دارد.ساختمان ها چوبی زگالی با کرسی سنگ چین و دارای اب لوله کشی است. کشاورزی اغلب مرکبات، چای، سبزیجات و میوه های محلی نظیر گلابی محلی(گِل اُربو) و غیره است.در گذشته دوره قاجار مرتع بود و در دوران پهلوی آباد شد و به محله تبدیل گردید.اغلب از طایفه جولا و بامسیج هستند و گویش اصیل رامسری در آن رواج دارد. تقویم محلی گالشی، جشن تیرما سیزده و گلکار مسجد آدینه نیز در آن مرسوم است.

در افواه مردم این زبانزد آمده است:

شخصی در پای منبر بسیار از حد انتظار گریه و ناله سر داد. علت را جویا شدند و او گفت :

"می دل انجیل کَشه گِه تول وَر نی یَه"

ترجمه: دل من پیش گل و لای زیاد محله انجیل کَش است که باید طی کنم تا به خانه ام برسم و برای آن گریه می کنم نه روضه امام حسین(ع).

جهت رفتن به این محه خوش آب و هوا با چشم اندازهای بسیار زیبا از کوه و دشت و دریا گردشگران می توانند با گذشتن از مسیر آسفالته رمک و طی مسیر کوتاهی از سیاسان نیز دیدن فرمایند.

 

می دل انجیل کَشه گه تول وَر نی یَه، تی دل اِسیا رو(نام محل) روخانه

می دل چه کنم، چیکارنکنم، کوجار بِرَم، تی دل شِمِه خانه!

منبع:

قربان صمیمی، اسحاق.1395. آبادیهای شهرستان رامسر.چابکسر.انتشارات نوین پویا.