رامسر شهر دریا وجنگلTourism City

انگور گیلان میج نوبونه

سال تا سال هم بُگذره برخی مُردم هَنده خوشتِره سَری بالای سَرها دانِن. یِه پَک پول دِنَه(مقداری پول) اُشان دَس بی یَه اَستغرالله دِ خدایَه بنده نی یَن. کی یَه که تویَه.!

یِه نصف آدمشان هم حرف فقط حرف خودشانِه. هیچ صراطی یَه،  مستقیم نی یَن. خودِه عصا قورت بَدَه دِشتِه بی. زمین و زمان هم آو بابُرِه اُشان خواب بارِه. فکر بیچارگان نی یَن فقط فکر خودشان و خوشته جیب هِسِّن.

 تا تونِن زندگی دل کار کانِن، پول و مال و مِنال جمعا کانِن، نُخوارِه (نخوردن) کَشَنِن. خوشته زن و بچه سختی دَنِن. معنی زیندگی یَه نفهمسِه همه نی یَنِن شونون(فوت می کنند).

آخرش هم وی عُروس و زاماشان هَنِن، خوارِن، زَنِن، بارِن حتی یِه فاتحه هم وِرَرِه نُخوانِن. مُردوم هَندِه خوشتِه آخر و عاقبت کار نُدانِن. " اَمه خوشته گور نِدِم  اَمَّه هَمساده گوره بِدِم خا". کی یَه درس عبرت بگیره؟.

بقول قدیما: "اُنگور گیلان  مِیج نوبونِه"(انگور گیلان کشمش نمی شود)!