دل گپ

دونیا چند مَنِ؟ هرچی کول گیته!، دونیا دِل همه چی دَرن از شیر مرغ تا جان آدمیزاد. بستگی دره تو چی دوس دره؟ تا کوجار بخای بیشی؟. امروز دِ دبار مُثان نی یَه. هر خَبط و خطایی بوکنی اونور دونیا تی شی خبر دَرِن. پس کار خوب بوکون حرف خوب بزن تا در خاطره ها زینده بمانی. خدا تره دو تَه گوش هَدَه یِه دَهَن. یعنی دو تَه گوش بَدِه یکی گَپ بزن. هَدِری گپ زَن خا، هِچ دَردی یَه، دَوا نوکانِه. وَنِه خوشته مَچه پشت گازه گیره کار بوکنی، تلاش زیاد بوکنی تا آوی(آبی) گرم دَکَه. ای دونیا دل هر چی ویشتر حرص بزنی سختی ­های زیندگی ویشترا بونِه. از چیزایی که دَره بهتر استفاده بوکون تا بَرسی به چیزهایی که نداره ولی وی آرزوشانِ دَرِه. اَلَن پول پیش دَرِه حرف وی دُمال. دونیا خیلی به حرص خواردن و مال و مِنال جمعا کُردن نی یَه!. تا فردا تی وارث شان بُخوارِن یِه فاتحه هم تی قبر سر نخوانِن.اگر بتونسی یه قدم خیر مردوم رِه وِگیر تا خدا هم تی دَس بگیره.

بقول سعدی(علیه الرحمه): دو کس رنج بیهوده بردند. یکی آنکه داشت و نخورد و دیگری آنکه دانست و نکرد.