تا دارالوداع(دارالفیداع)، چاووشی خوان خاندنابا      هرکسی مشَد، کربلا یا مکّه شونابا

تا آخرین منطقه ییلاق جواهرده در پای کوه بنام دارالوداع(نزدیک آبشار) چاووشی خوان می خواند

برای هرکسی که به مشهد، کربلا یا مکه می رفت و اورا بدرقه می کردند.

در زمان گذشته افرادی بنام چاووشی خوان در جواهرده و روستاهای اطراف بودند که اشعاری را در مدح بزرگانُ سادات و امامان معصوم با بیانی شیوا و در قالب نظم می خواندند تا به همراه مردم   زائران خانه خداُ -قبر امام حسین(ع) و امام رضا(ع) را بدرقه نمایند. مردم نیز نذری های خود را به زائر سپرده تا نایب الزیارت شوند و حاجت خود را بگیرند. هنگام برگشتن زائران نیز مردم به پیشواز آنها رفته و چاووشی خوانان باز هم اشعاری را می خواندند.

زنده نمودن این آیین ها با همت و تلاش افراد دلسوز و مسئولین میراث فرهنگی می تواند به ایجاد روحیه تعاون- یکدلی و شادابی افراد جامعه منجر شود.همچنین می تواند بهانه ای برای جذب گردشگران در بحث توریسم روستایی باشد.