سالهاست که از این حربه جنگی به صورت بسیار پنهان و زیرزمینی علیه دولت ها و مردم بیگناه استفاده می شود. سازمان هایی در ایران و جهان وجود دارند که مسئول پیشگیری و کنترل این عامل به نام پدافند ش.م.ر(شیمیایی- میکربی و مواد رادیو اکتیو) هستند ولی عملا فاقد کنترل کافی بر این پدیده ناهنجار و ازبین برنده حیات در کره زمین اند. تحقیقات در زمینه احیا -گسترش و ضربه سیاسی زدن از طریق عوامل میکربی کنترل شده در جهان نظیر طاعون- سیاه زخم- تب برفکی و صدها عامل دیگر جهت ایجاد بیماری غیر منتظره-فقر و هلاکت جوامع بشری به قوت هرچه تمامتر ادامه دارد.

بیومَتریال، بیوماده یا ماده زیستی به ماده‌ای با منشا مصنوعی یا طبیعی گفته می‌شود، که به منظور بهبود، درمان، التیام و یا جایگزینی بافت موجودات زنده به کار می‌رود.

بطور کلی بیومواد باید دارای خصوصیات زیر باشند:

  • از نظر شیمیایی خنثی باشند.
  • اثر سوء بر بافت‌های مجاور نداشته باشند.
  • طول عمر آنها زیاد باشد.
  • استحکام خستگی بالا داشته باشند.
  • بر فرآیندهای متابولیسم آزاد بدن تأثیر مخرب نداشته باشند.

عوامل فوق «فاکتورهای سازگاری زیستی» نامیده می‌شوند.

پروتزهایی که در بدن کاشته می‌شوند، بسته به نوع واکنش بدن، به ۴ نوع زیر تقسیم می‌شوند:

۱.سمی

اگر ماده سمی باشد، بافت‌های اطراف آن از بین می‌روند.

۲.خنثی

اگر ماده غیر سمی و از لحاظ بیولوژیکی غیرفعال باشد، بافت الیافی با ضخامت متغیر بین بافت پایه و پروتز تشکیل می‌شود.
از آنجایی که این بافت هیچ‌گونه پیوند فیزیکی-شیمیایی با اجزای مجاور ندارد، به راحتی حرکت کرده و سبب رها شدن پروتز می‌شود.

۳.بیواکتیو

اگر ماده غیر سمی و از لحاظ بیولوژیکی فعال باشد، در سطح مشترک بافت پایه و پروتز پیوند تشکیل می‌شود.

۴.قابل جذب

اگر ماده غیر سمی و قابل انحلال باشد، بافت‌های اطراف به تدریج جایگزین آن می‌شوند.

امروزه از عوامل بیوتروریسم که مطالعات گسترده ای بر روی آن در حال انجام است

سیاه زخم یا آنتراکسمی باشد.

بیماری باکتریایی ویژه گیاهخواران اهلی (مانند گوسفند، بز و گاو) است که انسان برحسب تصادف بدان مبتلا می‌شود.

عامل بیماری باسیلوس آنتراسیس یک باسیل درشت و میله‌ای شکل گرم مثبت است که در محیط‌های معمولی به خوبی رشد می‌کند. در محیط‌های نامساعد ایجاد اسپور (هاگ) می‌کند لذا خیلی مقاوم می‌باشد