مزگت

مَزگَت واژه‌ای فارسی به معنی مسجد است. به باور زبان‌شناسان واژه مسجد عربی خود دگرگون‌شده همین واژه فارسی است. زبان عربی پس از به وام گرفتن واژه مزگت و تبدیل آن به مسجد، از آن واژه ریشه «سَجَد» را اخذ کرده و آن را صرف نمود. هنوز برخی از مسجدهای کهن ایران با نام مزگت نامیده می‌شود مانند «اسپی مزگت» (مسجد سپید) در گیلان « دزگامزگت» مازندران و مزگت طوبی خانم در کردستان.

 در رامسر

در روستاهای رامسر چون گذشته این واژه هنوز به معنای مسجد به کار می‌رود. در جواهرده مسجدی قدیمی را به نام مزگت می‌نامند. مسجد آدینه نیز که مسجد تاریخی و کهن است به این نام خوانده شده‌است. گویا پیش از اسلام در این مکان نیایشگاه آناهیتا بوده‌است و پس از اسلام به نام مسجد تبدیل و به مزگت آدینه معروف شده‌است. گورهای بزرگ زرتشتیان در پیرامون آن خود دلیل بر این است که در گذشته و دوره‌های مختلف این مکان به عنوان معبد و نیز آتشکده زرتشتی مورد توجه بوده‌است. در بخشی دیگر از جواهرده رامسر که در کنار چکاد سماموس است مسجدی بود که مردمان آن را به عنوان مزگت مزگتا می‌خواندند و در توصیف آن آمده‌است: مسجد بزرگ و جامع.

منابع

• سجادی، سید محمد تقی، تاریخ و جغرافیای تاریخی رامسر، نشر معین، ۱۳۷۸
• لغتنامهٔ دهخدا
• فرهنگ نفیسی نوشتهٔ ناظم الاطباء