رامسر شهر دریا وجنگلTourism City

هر کسی همیشه قاشق چوبی اش را به همراه داشت و بعد از اتمام غذا خوردن آن را در جیب خود نگه می داشت. بعدها کچه دان پارچه ای و سپس جاقاشق چوبی و در حال حاضر جا قاشق و چنگال پلاستیکی زینت بخش آشپزخانه ها گردید.قاشق و چنگال ها ارمغان روسیه )قاشق های طلایی رنگ از جنس روی و یا مفرغ و قاشق و چنگال های نقره نیز ارمغان غرب بوده و مورد استفاده خوانین و بزرگان مملکتی بوده است.

به متن کاملا توجه بفرمایید

فروش ویژه

قاشق نقره به وزن های

۴۲گرم دستساز نقره عالی برای حدود ۱۲۰سال پیش باقیمت۸۰هزار تومان تعداد ۶

۵۵گرم دستساز نقره عالی برای حدود ۶۰سال پیش با قیمت ۱۱۰هزار تومان تعداد۶

رسمی بود بین گالش ها و آن هم این بود که هرکسی در موقع غذاخوردن نفر آخر می شد می بایست دسکاسه(یعنی ظرف و دیگ و بشقاب و غیره) همه را می شست.

وسایل موجود در آشپزخانه کوه نشینان و افراد محلی در کمتر از یک قرن پیش :

کترا= کف گیر

کلیز= ملاقه

کترا   کلیز= استعاره برای کل وسایل موجود در آشپزخانه

ضرب المثل:   کترا کلیز همه جمعا کرده بوشا

ترجمه: همه وسایل خود را جمع کرد و رفت

برپاچ= سینی بزرگ چوبی برای پاککردن برنج-سبزی-حبوبات و غیره که به صورت یک پارچه از تنه درختان تنومند تهیه می شد.

نمک کار= هاون- که معمولا از گل رس پخته شده و برنگ قرمز تهیه می شد. کاملا دایره ای شکل ساخته می شد و برای خرد و آسیاب کردن برنج و غیره بکار می رفت.

سر سنگ= سنگی گرد و مدور که از رودخانه ها تهیه می شد و در اثر فرسایش آبی کاملا صسطح صاف و صیقلی داشت و برای خرد کردن برنج و فندق و گردو و غیره استفاده می شد.

بن سنگ= سنگی که معمولا به شکل مکعب مربع و یا مستطیل بود و بر روی آن گردو و یا فندق را گذاشته و با سر سنگ و یا با قند شکن آن را می شکستند.

سنگ ساب= به شکل نیمدایره و هلالی شکل بوده و از جنس سنگ یک تکه تهیه می شد. این وسیله برای تیز کردن داس -چاقو و وسایل دیگر بکار می رفت.

کارد و چاقو و ساطور

قاشق و ظرف نیکلا= این گونه ظرف ها اکثرآ فلزی بوده و از کشور روسیه به ایران وارد می شد و ارزش زیادی برای مردم داشت.

ظرف های لعابی(دیگ و بشقاب و قوری): این ظرف ها اغلب به شکل زرد رنگ و از جنس فلزی محکم بوده و کاربرد زیادی در زمان قدیم داشتند.

ظرف ملامین= ظرف یک ارچه که از جنس پلیمرهای مصنوعی  و با طرح های خوش نقش و نگار تهیه شده و مقاومت زیادی در برابر حرارت ندارند ولی امروزه بخاطر سبک بودن و قیمت پایین کاربرد بیشتری دارد.

رو لوی= دیگ های کوچک و بزرگ از جنس روی

مرس لوی= دیگ های کوچک و بزرگ از جنس مس بیشتر برای پختن برنج روی آتش هیزم  در جشن ها و گرم کردن آب برای استحمام کاربرد داشت.

آوکش= آبکش با اندازه های کوچک و بزرگ و معمولا از جنس روی و یا آبکاری شده گالوانیزه.

کچه دان= جای قاشق و چنگال

استکان و نعلبکی = این استکان و نعلبکی ها اکثر با دست نقاشی شده بود و بیشتر به صورت گل های انگشتی قرمزرنگ طراحی می شدند و عبارت " hand painted" بر روی آنها نوشته می شد.

سم وار = سماور که اغلب از جنس مفرغی و به رنگ زرد در اندازه های ۲ و تا ۴۰ لیتری برای جشن ها و مراسم عزاداری بوده و به اشکال زغالی-نفتی مورد استفاده قرار می گرفتند.

تاس= یک پیاله کوچک نیز جهت جمع آوری آب بعد از شستن استکان ها در زیر شیر سماور قرار می گرفت. همچنین از پیاله ها و لگن مسی )یا مفرغی)برای شستن دست و پا بعد از وارد شدن به منزل و قبل از غذا خوردن استفاده می شد.

کچال= اجاق هیزمی -معمولا در کنار درب خروجی و یا بیرون از منزل از جنس گل و با کمک سنگ هایی در چها طرف و یا استفاده از سه پایه فلزی برای گذاشتن دیگ و کتری و غیره استفاده میشد.

برنج دان= معمولا به شکل صندوق چوبی بوده و برنج و یا حبوبات و غیره داخل گونی و یا بصورت فله در آن نگه داشته می شد. در قدیم اهالی محلی مصرف یکسال برنج و حبوبات خود را یک جا تهیه کرده و سپس انبار می نمودند.

و غیره...............