منبع: سایت پارسه نیوز

اشکانیان رازآلود ترین و طولانی ترین حکومت ایران باستان هستند. آنها کشوری بر پایه آزادی دینی و فدرالی و دموکراتیک برپا نمودند. خاستگاه آنها در خراسان بوده و نخستین پایتخت آنان شهر نسا یا اشک آباد(عشق آباد کنونی) بوده است. اشکانیان زرتشتی نبوده و بر خلاف ساسانیان که زرتشتی بودند کیش مهر داشته و میترا را می پرستیدند ولی به زرتشتیان که جامعه کوچک تر بوده احترام گذاشته و به آنان آزادی می دادند. آنها قومی نژاده و آریایی راستین از نظر اندیشه و نژاد بودند.


اشکانیان پدید آوردندگان اصلی کیش مسیحیت و سالنامه میلادی بودند و کیش مسیحیت در واقع یک دین تغییر یافته اشکانی است و حتی تاریخ میلاد عیسی نیز ساختگی بوده و در پیوند با پیوندهای راز آلود با خورشید و شب یلدا است.

برچینندگان اصلی هخامنشیان آنها بودند نه یونانیان و به نظر می رسد در نابودی هخامنشیان در بخشی از زمان با هم همکار و هم هدف یا متحد بوده اند و افسانه اسکندر و چیرگی سلوکیان بر سرتاسر ایران، پر از داستان های ساختگی و غیر واقعی و غیر علمی است چرا که آنها بلافصل پس از هخامنشیان آمدند و مورخان غربی نسبت به تاریخ ایران بسیار حسود و مغرض هستند! و حتی بسیاری از آنان دست به دروغ پردازی تاریخ و دزدی و نابودی اشیاء باستانی ایران نموده اند مانند نابودی کاخ داریوش و ساختن قلعه فراسوی ها!
گیرشمن و ویل دورانت هر دو مغرضانه درباره بخشی ار تاریخ ایران بر پایه غرض و حسادت سخن گفته اند.
از جمله دروغ دیگر می توان به هلنوفیل بودند اشکانیان مثال زد آنها چند صد سال این واژه را دوستدار یونان ترجمه کردند ولی اکنون بر همگی ثابت شده که هلن یعنی خورشید و این صفتی بوده که یونانیان به آنها داده بودند یعنی شهریاران دوستدار خورشید!
اشکانیان عاشق خورشید بوده و او را به عنوان نماد سلطان آسمان یا امشاسپند شهریور ستایش می کردند. شهریور یعنی شهریاری خواسته شده یا آرزو شده(خشثره وئیره)
طبق تقویم ایران باستان اشکانیان در آغاز هزاره اهورایی روی کار آمدند در ماه شهریور که نماد شاهنشایی آرمانی است. بر پایه کیش مهر آزادی فدرالی و دموکراسی
اما ساسانیان که روی کار آمدند برای آنکه در آغاز هزاره اهریمنی نباشند به تخریب و تحریف شدید تاریخ اشکانیان پرداختند و خواستند آنان را از تاریخ حذف کنند تا در آغاز هزاره اهریمنی قرار نگیرند! نژاد پارتی و زبان آنها هنوز در بخشهای شمالی و شرقی و مرکزی ایران زنده و رایج است.
آنان بخش درخشان، پرافتخار و در عین حال مظلوم و ناشناخته تاریخ ایرن هستند.