دیر زمانی است توسط افراد مختلف از قشرهای مختلف جامعه شهری و روستایی با تعاریف و حرفهای ریز و درشت می خواهند در عمران و توسعه شهرستان رامسر و حومه نقش داشته باشند. بقول شاعر

دو صد گفته بیش از نیم کردار نیست.

ولی پای عمل می رسد از زیر کار در رفته و نمی خواهند کاری انجام بدهند.بعضی ها هم که کاری می خواهند انجام بدهند مورد قضاوت های نادرست و نسنجیده قرار می گیرند . کار باید انجام بشود تا درست و غلط بودن آن در حین انجام دادن کار مشخص شده و اصلاح گردد.بقول معروف املای نانوشته غلط ندارد.

آیا اهالی بزم و اهالی رزم می توانند در کنار هم یک دل و یکرنگ و به دور از اختلافات و سلیقه های شخصی سکاندار این پیشرفت در جامعه کوچک شهری باشند.

متاسفانه اغلب کارهای انجام شده در قالب توسعه و عمران شهرستان بعد از تصویب شدن در هیئت ها و کمیسیون های ریز و درشت در شهرستان و استان دستخوش تغییراتی می شوند. این تغییرات عمدتا بر اساس سلیقه های روسای دولتی و پیمانکاران- کمبود امکانات مالی(اعتباری) و گاها اشتباهاتی در محاسبه هزینه ها و غیره در روند اجرای طرح های چند میلیارد تومانی ایجاد می شود.

کلیه ضرر و زیان های حاصل نیز به مردم و دولت محترم بر می گردد. مطالعات اقتصادی و اجتماعی قبل از اجرای طرح های کلان نظیر پل صفارود-سد میجران- هتل سماموس و غیره می تواند قبل از شروع کار نتایج مهمی را برای دولتمردان به ارمغان بیاورد.

متاسفانه بعضی ها با دو دست جلوی گوش ها و برخی نیز جلوی دهانشان را گرفته اند و دم بر نمی آورند تا چند روزی را بر مسند قدرت و ریاست خود بمانند.

غافل از اینکه بنی آدم اعضای یکدیگرند       که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی را به درد آورد روزگار                    دگر عضوها را نماند قرار

 

یاد این ضرب المثل افتادم

کاری که دس کانه چشم و ابرو نوکانه

کاری که دست انجام می دهد چشم و ابرو نمی تواند