1-سربسته نگو(گپ نزن)
بدون معنی و مفهوم صحبت نکن
2-اگر ابر بوشا جاردشت خر داکون دشت- ابر بوشا تنکابن خر داکون جیرکا بن
اگر ابر به طرف غرب(منطقه جار دشت) حرکت کرد خر را برای چرا به دشت بفرست ولی اگر ابر به طرف تنکابن رفت خر را در طبقه پایین(آغل) ببر
کنایه: از شم هواشناسی و تجربه مردم محلی در حرکت ابرهاست.
ناگفته نماند چها روز اول نوروز نیز هر کدام نماینده آب و هوای یک سال بود که مردم از وضعیت آب و هوای چها روز اول سال نیز هوای چهار فصل را پیش بینی می کردند.
3-اون کل بزه شیر دوشنه
فلان کس از بز نر هم شیر می دوشد
کنایه: از افراد زرنگ و زبل است

یادآور: فلانی رشک هم روغان گره(فلان کس از شپش هم روغن می گردد)
4-وی مشت پوک بزنه وازا نبونه
اگر به مشت او پتک هم بزنی مشتش را باز نمی کند
کنایه:افراد خسیس و علاقمند به مال دنیا
5- چره تره گله
چرا برای تو کوزه
کنایه: اگر فردی سوال بیجا و غیر منتظره از کسی بپرسد این زبانزد را می گویند تا جواب او را ندهند.
6- چراغ شکسته نذر استانه
چراغ شکسته و خراب را نذر امامزاده می کنند
کنایه: از کم ارزش بودن نیت و عدم انجام عمل ثواب توسط بعضی از افراد
7- آسمان بیشی زمین بیه می گپ همینه
به آسمان بروی یا به زمین بیایی حرف من همین است. کنایه از حرف دیگر ی را قبول نکردن
یادآور:جار بیشی جیر بیه می گپ همانه
8-پتر چی دره دو تا خایه(نیاز به ویرایش)
مورچه چه دارد دوتا بیضه
کنایه: کاری از دست افراد ضعیف برنمی آید
9-دیو دره کم دیو دابا این هم بشو شنگل بلا کنه
در دیودره سلمل دیوانه کم بود او هم رفت تا ...... را تکان بدهد.
(اشاره به داستان ترمی سوار شدن اهل سلمل)
10-واخوره = وره
دیوانه و کم عقل است.

۱۱-رحم پدرو مادر به اولاده رحم اولاد به سگ

پدر و مادر به اولاد رحم می کند ولی اولاد به حیوان (سگ) ترحم می نماید

کنایه: از نافرمانی و به فکر راحتی پدر و مادر نبودن فرزندان

(بدور از جوانان و نوجوانان امروزی)