1-اون خوشتِرَرِه یِه کل گایَه

او برای خودش یلی است.

2- اسب دُم کَندِه دَرِه

می خواهد دم اسب را بکند.

کنایه : از انجام کار سخت و طاقت فرسا ، کار مشکل همراه با خطر

3- قشنگی یَه وَرپ هم دارِه

برف هم زیبا بوده و قشنگ است.

کنایه: از افرادی که به ظاهر خود می نازند . دوره زیبایی و جوانی افراد  مثل برف کم بوده و زودگذر است.

4- مو هِی زنِم تو نی بَزِن

من هی می زنم  ولی تو نی می زنی(به حرفهایم توجهی نمی کنی).

کنایه: گوش ندادن به حرف حساب- عدم استماع و توجه نکردن سخنان بزرگترها از طرف کوچکترها.

5- چِنگ و پَر دارِه

کارآیی زیادی دارد. کار زیاد انجام می دهد.

6- دَس و لِنگ زَنِه(بَزَه)

دست و پا می زند(زد)

کنایه: غرق مشکلات و ناراحتی است.

7-هوتَه تُک دَرِه چِک هَم دَرِه

همانطور که حرف می زند کار هم انجام می دهد.

کنایه: گفتار و کارش یکی است. به اندازه ای که حرف می زند کار هم انجام می دهد.

8- خوره نخواردِه مرَم نَدَه گندم بوکردِه سگِ هَدَه(بَدَه)

نه خودش خورد و نه به من داد بلکه آنرا گندم نموده و به سگ داد.

کنایه: افراد خسیسی که ثروتمند هستند ونه خود و خانواده و نه دیگران خیری از او نمی بینند.

9- سر ندانِه سرانجام چیَه مال ندانه بخواردِه کیه

سر انسان از سرنوشت خود خبردار نمی شود و ثروت و مال هم نمی فهمد آخر کار چه کسی صاحب آن است.

کنایه: دست تقدیر(گردش روزگار) و سرنوشت انسان و مال را کسی نمی داند.

10-کِرک اگر کارگر بی تَلا کینِ شِلار دابا

اگر مرغ اهل کار و زندگی بود خروس هم شلواری به پا داشت.

کنایه: از پر رو بودن و بی حیا شدن افراد در اجتماع در اثر نابسامانی در خانواده