منبع: وب سایت شمالی دلتنگ   http://shivanama.blogfa.com/post-568.aspx 


از خانواده درختان میوه کوچک است. میوه آن خوردنی است و شبیه پرتقال است اما بسیار کوچکتر از آن و اغلب بیضی شکل است. درخت آن همیشه سبز و برگ هایش شبیه برگ درخت پرتقال است. منشاء اصلی آن کشور چین است و از قرن 12 میلادی شناخته شده است.

در حال حاضر در چین، کره جنوبی، تایوان، آسیای جنوب شرقی،ژاپن، خاورمیانه و اروپا(به خصوص یونان)،جنوب پاکستان و جنوب ایالات متحده و شمال ایران کاشت می شود. این میوه از پرتقال سفت تر است و در هوای گرم تابستانی(27 تا 38 درجه سانتی گراد) رشد می کند اما تا زیر 10 درجه را هم می تواند تحمل کند. معمولا خام مصرف شده، اطرافش شیرین و مرکزش ترش و آبدار است. در شیرینی جات، مارمالاد و ژله از آن استفاده می شود. در سالاد هم ریخته می شود.در بعضی کشورها آن را کمی شور کرده و چند قاشق مربا خوری از آب آن را با کمی آب گرم مخلوط کرده و برای گلودرد از آن استفاده می کنند.در فیلیپین آب آن را در چای داغ یا سرد ریخته و مصرف می کنند. در ویتنام از این درخت برای تزیین استفاده می شود. این میوه فاقد چربی و سدیم است و منبع خوبی از فیبر و ویتامین C,A کلسیم و آهن است. 8 عدد از این میوه تنها 100 کالری انرژی دارد.

یک یا چند درخت در حیاط خانه اغلب رامسریهای علاقمند به عنوان زینتی نگهداری می شود و بیشتر در تهیه مربا از میوه کامل آن مورد استفاده قرار می گیرد.