زبان سلری (مسگرها) و زبان زرگری در رامسر
از نظر زبانشناسان همه زبانها در منطقه آسیا از ریشه هند و اروپایی است که بر اثر وضعیت جغرافیایی، اقتصادی، معیشتی و تعداد گویشوران تغییرات شگرفی نموده اند تا به صورت امروزی در محاورات مردم مورد استفاده قرار می گیرند. تغییر و تکامل یک زبان و یا حذف آن نشانه پویایی و زنده بودن زبان است که شایسته تحقیق و کند و کاو است.زبان گیلکی را منتج از زبان پهلوی ساسانی می دانند . زبان گیلکی غیر از پهلوی اشکانی است که دبیرها و نویسندگان دربار حاکمان ولایات و پادشاهان مورد استفاده قرار می دادند.
زبان پارتی یا گویش شمالی پهلوی یا پهلوی اشکانی یا پهلوانیک شاخهایی از زبان پهلوی است.
زبان پهلوی دو دسته است:
- زبان پارتی که آن را پهلوی شمالی مینامند.
- زبان ساسانی که آن را پهلوی جنوبی مینامند که همان زبان پارسی میانه است.
پهلوی ساسانی (زبان پارسیگ = پارسی میانه) ادامه زبان پهلوی اشکانی ( پهلوانیگ = زبان پارتی ) است.
زبانهای ایرانی معاصر شمال غربی از خانواده پهلوی شمالی و زبانهای ایرانی جنوب غربی از خانواده پهلوی جنوبی هستند.
در شهرستان رامسر و حومه
لهجه گیلکی رامسری منتج از زبان گیلکی (زبان پارسی میانه) است که بسیاری از کلمات فارسی، ترکی و ... به دلیل مهاجرت اقوام گوناگون به آن راه یافته است. طرز اداء و بیان کلمات(فونتیک) نیز در مناطق مختلف رامسر با هم تفاوت هایی دارند که می توان از روی آنها منطقه زندگی افراد مختلف و گویش وران را شناخت.در این مقال به دو گویش و دقیقتر بگوییم لهجه مردم رامسر و حومه که امروزه در دست فراموشی است و کمتر از آنها استفاده می شود استناد می گردد.
زبان سِلری
زبان سلری زبان مردم فیروزکوه است که توسط مسگرها به رامسر و حومه آورده شده است. این نوع گویش کمی پیچیده و با رمز و راز سخن گفتن است. کلمات و واژه هایی نظیر حال نتوان(الان نمی شود گفت)، چینا اَندم نیَِه(به درد ما نمی خورد)، کِبیری(رد گم کنی، طرف موضوع را نگیرد) و .... بیشتر مس گرها این کلمات را باب نمودند. به گمان برخی به دلیل اینکه مسگرها به روستاهای زیادی بنابر نوع شغلشان که سفیدگری لوازم آشپزخانه بود می رفتند اطلاعات و اخبار مردم را به درباریان و والیان و حاکمان ولایات می رساندند لذا این نوع محاوره بین آنها مرسوم گردید.
زبان زرگری
گویشی است که در همه زبانها کاربرد دارد و با اضافه کردن حرف "ز" و اعراب گرفتن از حرکت حرف ماقبل خود و با بیانی سریع منظور خود را به شخص مورد نظر که این زبان را می داند تفهیم می نمایند. در واقع نوعی زبان رمز است. که زرگرها آن را متداول نموده اند.
کیجا = کی زی جا زا = دختر
شادَرِِه= شا زا دَ زَ رِِ زِِ ه = در حال رفتن است.
خوار دَرِن =خوا زا دَ زَ رِ زِ ن = دارند می خورند.
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"