مسافر: سِلام، هتل راه کِمِه رایَه، پسرجان؟

مسافر: راه هتل از کدام طرف است پسرجان؟

 

پسر: بِنِم شما مسافره؟

پسر: ببینم شما مسافر هستید؟

 

مسافر: نه مو قبلأ رامسری بام. خوشته خانِه بدهکاری سَر چِنگه دَم. اَلَن د آواره ام نه مسافر!

مسافر: نه من قبلا رامسری بودم. خانه ام را سر بدهکاری از دست دادم الآن دیگر آواره ام نه مسافر!

 

پسر: زمین هم دَشتِه؟

پسر: زمین هم داشتی؟

 

مسافر: یِه کمی، چند جریب ویشته نیَه ، امّه جاش خوبه بیست متری دِل

مسافر: یه کم، چند جریب بیشتر نیست ولی جایش خوب است داخل خیابان بیست متری است.

 

پسر: بِیَه بیشیم اَمِه خانه  کرایِه دَنیم، اتاق هم داریم، هتل تِرِرِه گران دَر هَنِه شبی 120 هزار تومان

پسر: بیا برویم خانه ما را کرایه می دهیم، اتاق هم داریم. هتل برای تو گران در می آید شبی 120 هزار تومان.

 

مسافر: بیشیم بِرارِه ، تو خا د همه چی یَه دانِه، ریز ریزه خوانِه، دعاگوی جانِه- ای ضرب المثل نیشناوسی بی" زمین دارِه وِشنا خاس   دو زن دارِه  تنها خاس"

مسافر: برویم برادر من ،تو که همه چیز را می دانی، کم کم می خوانی، دعاگوی جان هستی-این ضرب المثل  را نشنیده بودی:

" زمین دارد گرسنه می خوابد   دو زن دارد ولی تنها می خوابد"