از گذشته  گهربار این سرزمین در کناره های دریای خزر(آبسکون، مازندران، کاسپین و غیره) درسها می آموزیم تا در زمان حال آنها را به کار بسته و برای آیندگان خود مایه فخر و مباهات قرار دهیم.

مقدمه:

روشن کردن گوشه ای از تاریخ و سرگذشت مردمی که در حال حاضر گیلانی و مازندرانی نام دارند به منزله روشنایی افکندن به تاریخ این کشور و شاید مشرق قدیم است که البته آنقدرها سهل و آسان نیست. از جمله حادثات شکننده و نابود کننده ، مقابله با ناجوانمردیهای  فاتحانی بود که در جنگها نه تنها به تملک اراضی و غارت ثروت و کوچاندن مردان و زنان کارآمد ما به کشورهای خود، قانع نبوده اند بلکه کوشش داشتند کلیه سرمایه های مادی و معنوی مردم این سرزمین را محو و نابود کنند.این غارتگران کتابهای ما را ربودند، دفتر ایام پادشاهان را سوختند،دانشمندان ما را کشتند، سنگ نبشته های ما را تا آنجا که مقدور بود شکستند، زبان ما را بستند و رشته آداب و سنن را گسستند.

 را ه تحقیق آیندگان را تا آن حد بریدند که ناچار می باید یا به مورخان غیر ایرانی عهد قدیم توسل جوییم و یا آثار و شواهد را در دل خاک و بُن اطلال جستجو نماییم. در کتاب تمدنهای اولیه د.مرگان ص 59 می خوانیم در زیر خاکهای رسوبی و شن دار آمل، دندان کرسی فیلی کشف شد که ده ها هزار سال است نژادش منقرض شده، یا در سواحل بحر خزر، آلات و ادواتی یافته اند که مصنوع دست بشر و متعلق به زمانهای قبل از تاریخ است. لذا می توان گفت پیش از مهاجرت آریاییها در نقاط شمالی ایران، انسان و حیواناتی نظیر حیوانات منطقه جنگلی گرمسیری وجود داشته است. یا به استناد گزارش دکتر کارلتون.س.کون از دانشگاه پن سیلوانیا در باره اکتشاف غارهای کمربند و هوتو در بهشهر با فسیل انسان و یا انسانهایی با دندانهای آسیایی و مربوط به دوره علف خوارگی، که دوران حیات آنها پیش از عصر یخبندان دانسته اند(حدود 75 هزار سال قبل) مواجه شدند.

 شاید کدخدایی که در آغاز عصر آهن در حوالی مازندران و گیلان وسیله فردوسی معرفی شده است، از اخلاف همان انسانی باشد که چندین هزار سال پیش در کناره های جنوبی دریای مازندران می زیسته و فسیلش به دست آمده است.

دکتر عزت الله نگهبان در سال 1340 هجری شمسی در قریه رحمت آباد از شهرستان رودبار در دهکده نضفی(نصفی) در تپه مارلیک به آرامگاههایی دست یافت که اشیایی از قبیل لوازم خانه، اشیاء خصوصی صاحب جسد، وسایل تزئینی و آرایشی ، انواع اسلحه و مهرها و مجسمه ها اعم از سفالین و مسین و مفرغی، زرین و سیمین در داخل آنها قرار داشت. حتی اشیایی از نوع بدل چینی و موزائیک و قطعاتی منسوج، دانه هایی از عقیق و غیره مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول قبل از میلاد مشخص شده است.

اسکندر نیز به یاری سردار نامی خود پارمن ین در قسمت های مرزی کادوس مستقر شد و به فرمان او راه کمک کادوسی ها را به قوای داریوش سد نمودند. ولی نتوانست به سرزمین کادوس ها که مردمانی شجاع، نترس و جنگجو بودند دست یابد. بعد از فوت اسکندر نیز اسمی از تپورستان، آماردها و کادوس از ایالات اسکندر جهت وارثانش برده نشده است.

آثار کشف شده در گیلان و مازندران ، از قبیل ابزار و آلات شخم و شیار و وسایل طبخ و انواع ظروف غذاخوری و جامهای گوناگون زرین و سیمین منسوب به قرنهای پیش از اسکندر و هخامنشیان حتی مادها می باشند.

در مقوله گیلان شناسی و مازندران شناسی بررسیهای زیادی انجام نشده است و مسئولیت فارغ التحصیلان رشته های ذیربط نظیر تاریخ، باستانشناسی،محیط زیست و غیره که زادگاه آنها در این مرز و بوم است،  بیشتر از پیش احساس می گردد. ولی این دلیل آن نیست که ما نیز گیلان و مازندران را بر طبق گفته پلوتارک آنهم با نقل قولی از دی نن (وزیر دربار) که خواسته بود شکست ولی نعمت خود اردشیر را به صورتی توجیه نماید تا مورد سوء ظن قرار نگرفته و کشته نشود، بشناسیم.

نقشه مرزهای ایالات ساحلی بحر خزر

جهت دریافت نوار توضیحات جامع در این زمینه می توانید با آدرس ای میل نویسنده تماس بگیرید.

mwtokasi@yahoo.com

منبع:سرتیپ پور،جهانگیر.2536 ش.نشانیهایی از گذشته دور گیلان و مازندران.شماره ثبت کتابخانه ملی 387.