نقش سازمان های مردم نهاد در حفظ محیط زیست و جنگل ها
محیط زیست کشور عزیزمان ایران با وجود مراتع و جنگل های انبوه در چهارگوشه خود و بروز خشکسالی ها و گاها سهل انگاری برخی از افراد سودجو و منفعت طلب در کنار بلایای طبیعی همچون سیل، آتش سوزی و غیره همواره در معرض تهدید جدی قرار دارد. سهل انگاری برخی شکارچیان، کوهنوردان و گردشگران نیز بر این مشکلات افزوده شده و منابع طبیعی را دستخوش تغییراتی ناخواسته و بنیان برافکن می نماید.

http://timoilves.planet.ee/haljastus/photos/parrotia1.jpg
جنگلهای
هیرکانی یکی از منحصربهفردترین نوع جنگلها در دنیا هستند که همچون نوار
سبزی بر شیبهای شمالی جبال البرز قرار گرفته و سواحل جنوبی دریای خزر را
میپوشاند. این ناحیه از حوالی آستارا در شمال غرب تا حوالی گرگان در شرق
ایران ادامه مییابد.جنگل های هیرکانی به عنوان میراث طبیعی بشر ثبت شده اند.
این جنگلها که از دوران ژوراسیک به جای ماندهاند، 3/7 میلیون هکتار پوشش
جنگلی ایران را تشکیل میدادهاند که هم اکنون به 1/8میلیون هکتار تقلیل
یافتهاند. قدمت این جنگلها که جزو بقایای دوران سوم زمینشناسی هستند از
یک سو و وجود ۸۰ گونه گیاهان چوبی به همراه گونههای گیاهی بسیار نادری
مانند راش، بلوط، توسکا، نارون، گیلاس وحشی، بارانک، سرخدار، نمدار و غیره
از سوی دیگر، نشان میدهد که این اراضی میتوانند همچون موزه زندهای مورد
استفاده قرار بگیرند.
درختان حوزه جنگل هیرکانی نیز پس از میلیونها سال سازگارشدن با محیط و شرایط آب و هوایی خزری (به عنوان یک منبع ذخیره ژنی ارزشمند)نیز در اثر کم توجهی به یکباره از هستی ساقط می شوند و یک اکوسیستم زنده در کنار هر درخت به همراه آن به یکباره نابود می گردد.
حال سوال اصلی این است :
با فقدان پوشش گیاهی مناسب در برخی از مناطق جنگلی به دلیل برداشت نامناسب چوب و خشک شدن برگ ها به همراه وزش بادهای گرم پاییزی آیا قرق بان ها و نمایندگان دولتی به تنهایی در پایش جنگل ها و منابع طبیعی موفق خواهند بود یا اینکه توسط نهادهای ذیربط و مسئولین دلسوز می توان با کمک سازمان های مردم نهاد و انجمن های متفاوت و گروه های کوهنوردی و افراد محلی و غیره که همگی با کمک خرد جمعی تشکیل شده اند و بطور دسته جمعی نیز می توانند در صیانت این موهبت خدادادی بهتر بکوشند با تشکیل کارگروه پیشگیری از آتش سوزی جنگل در این مسئله مهم تجدید نظر نمود تا دیگر شاهد اتفاقاتی اینچنین همچون سالهای قبل نباشیم.
منبع: وب سایت کوهکده (http://kohkade.persianblog.ir/post/9)
"رامسر شهری آرمیده میان جنگل سبز و دریای آبی است پاسش بداریم و در حفظ آن کوشا باشیم"