در گیرو دار انتخابات و مجلسی شدن ، مجلس نشستن ها و مجلس برخاستن ها،  در وضعیت  تعدادی از خواص و اولیاء با گفته ها و سوژه های تبلیغاتی  خود همراه با مطرح شدن ایده ها و حل مشکلات موجود غیر از راههای مرسوم می توان به رد پای افراد مختلف ظنین شد.

در ادامه پیروی از فرامین رهبری و لزوم انتخابات آزاد ذکر این نکته لازم به نظر می رسد که امید واهی دادن و موفق نشدن به انجام کارها بر طبق سخنرانی ها و تبلیغات انجام شده توسط نمایندگان گرامی قبل و بعد از کاندید شدن، کاری جز دلسرد نمودن و عدم ایجاد انگیزه برای همکاری مردم در پروژه های دولت به ارمغان نداشته  است.

حال اگر زیاد مته به خشخاش نگذاریم و به صورت گذرا از عملکرد افراد انتخاب شده بگذریم زیاد هم به بیراهه  نرفته ایم اگر بگوییم کارهای در خور و شایسته  زیادی هم انجام شده است ولی چون با پیشرفت روزافزون علم و صنعت در برخی از شهرهای دیگر و افزایش جمعیت ساکن و مهاجر در شهرستان های تنکابن و رامسر متعادل نبوده است و بعضا امکان دارد در انجام پاره ای از کارها نیز اختلاف سلیقه و غرض ورزی هایی نیز وجود داشته باشد لذا چرخ پیشرفت و توسعه شهر همیشه در یک جهت نچرخیده و گاهأ پسرفت نیز داشته است.

 بهتر است به مقوله "کاندیدکردن " افراد جهت انجام برخی جهت گیری های سیاسی  و جهت دهی به افکار عمومی و یا "کاندیدشدن" افراد بر طبق میل و رای باطنی خود توجه بیشتری گردد.

دوره نمایندگی با خاطرات تلخ و شیرین زیادی همراه است که رضایت مردم  مهمترین اصل در طول این دوره است.چقدر خوب است اگر کاری را نمی توانیم درست و خوب انجام بدهیم به فرد بهتری واگذار کرده  و در انجام کارها به او نیز کمک بیشتری نماییم.

اگر هدف رضایت خداوند و مردم است دیگر هیاهوی انتخاباتی نمی تواند دل مردم را خوش کند .